زیر بار ستمت میمیرم
روی در روی غمت میمیرم
شغل عشق تو چنان کرد مرا
کایمن از مدح و ذمت میمیرم
زندهٔ بی سر از آنم که چو شمع
سر خود بر قدمت میمیرم
حرمت گرچه مرا روی نمود
روی سوی حرمت میمیرم
آستین چند فشانی بر من
که میان حشمت میمیرم
آستینت چو علم کرد مرا
زار زیر علمت میمیرم
تا شدم زندهدل از خط خوشت
سرنگون چون قلمت میمیرم
به ستم رزق هرگه که دهی
می خورم وز ستمت میمیرم
دم عیسی است تورا وین عجب است
تا چرا من ز دمت میمیرم
من بمیرم ز تو روزی صد بار
تا نگویی که کمت میمیرم
لیک چون لعل توام زنده کند
زین قدم دم به دمت میمیرم
درده از جام جمت آب حیات
هین که بی جام جمت میمیرم
بی تو گر زنده بماندم نفسی
هر نفس لاجرمت میمیرم
کرم عشق تو دیده است فرید
بر امید کرمت میمیرم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل با ردیف «میمیرم» از مرگ پیوستهاش در راه معشوق میگوید: زیر ستم او، بر قدم او و رو به حرم او جان میدهد. با تصویرهای شمع، قلم، علم و دم عیسی نشان میدهد که همین مرگ، زندگی عاشق است؛ دم معشوق میکُشد و لب او دوباره زنده میکند. در پایان از جام جم آب حیات میخواهد و فرید به امید کرم معشوق جان میسپارد.
هوش مصنوعی: زیر بار ستم و جفای تو جان میدهم و در حالی که رو در روی غم تو ایستادهام میمیرم.
هوش مصنوعی: پرداختن به عشق تو مرا چنان کرده است که از ستایش و نکوهش تو آسوده و بیاعتنا میمیرم؛ یعنی جز خود عشق چیزی برایم مهم نیست.
هوش مصنوعی: اگر زندهای بیسرم از آن روست که مانند شمع سرم را بر پای تو مینهم و میمیرم؛ شمع با سوختن سرش زنده میماند و من نیز با فدا کردن سر در راه تو زندهام.
هوش مصنوعی: هرچند حریم و حرم تو به من روی نشان داد، باز هم در حالی که رو به سوی حرم تو دارم میمیرم؛ یعنی هرگز به درون آن راه نیافتم و همچنان مشتاقم.
هوش مصنوعی: تا کی آستین به نشانهٔ بیاعتنایی و راندن بر من میافشانی، در حالی که من در میان خادمان و ملازمان تو جان میدهم؟
هوش مصنوعی: آستینافشانی تو مرا در عشق انگشتنما و رسوا کرد، و اکنون زار و ناتوان زیر پرچم تو میمیرم.
هوش مصنوعی: از آن هنگام که از خط زیبای چهرهٔ تو دلم زنده شد، مانند قلم تو سر به زیر و سرافکنده میمیرم.
هوش مصنوعی: هر گاه روزی مرا با ستم و جفا بدهی، آن را میپذیرم و میخورم، و از همان ستم تو میمیرم.
هوش مصنوعی: نفس تو مانند دم عیسی زندهکننده است و شگفت اینجاست که من چرا از دم تو میمیرم.
هوش مصنوعی: من هر روز صد بار از عشق تو میمیرم تا نگویی که برای تو کم جان میدهم.
هوش مصنوعی: اما چون لب سرخ تو مرا دوباره زنده میکند، با همین شیوه هر لحظه برای تو میمیرم و باز زنده میشوم.
هوش مصنوعی: از جام جهاننمای خود آب حیات به من بنوشان، هشیار باش که بی جام تو میمیرم.
هوش مصنوعی: اگر بی تو لحظهای زنده ماندم، ناچار در هر نفس برای تو میمیرم؛ زیرا زندگی بی تو خود مرگ پیاپی است.
هوش مصنوعی: فرید (عطار) بخشش و بزرگواری عشق تو را دیده است و به امید کرم تو جان میدهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.