دوش چشم خود ز خون دریای گوهر یافتم
منبع هر گوهری دریای دیگر یافتم
زین چنین دریا که گرد من درآمد از سرشک
گرد کشتیِّ بقا گرداب منکر یافتم
موج این دریا چرا فوق الثریا نگذرد
خاصه از تحت الثری قعرش فروتر یافتم
در چنین بحری نیارم کرد عزم آشنا
زانکه من این بحر را نه پا و نه سر یافتم
یعلم الله گر به عمر خویش از بی قوتی
هیچ عاشق را درین دریا شناگر یافتم
شرم دارم کز گریبان سر برآرم خشک مو
چون ز بحر چشم خود را دامنتر یافتم
با چنین تردامنی بس ایمنم از خشکسال
کز تر و از خشک صد دریا میسر یافتم
هفت دریا را زکوة از بحر چشم من گشاد
لاجرم هر هفت را هفتاد کشور یافتم
صد بیابان را که خشکی از لب خشکم گرفت
سر به سر زین بحر پر خونم مصور یافتم
در تعجب ماندهام از قطرههای چشم خویش
زانکه در هر قطره صد بحر مضمر یافتم
ای عجب هر قطره اشکم که بگشادم ز هم
قرب صد دریای خون در وی مجاور یافتم
مد و جزر و قطره و دریا به هم هر دو یکی ست
زانکه هر یک را مدار از بحر اخضر یافتم
از کنار بحر اخضر دیدهام وز خون خویش
از کنار خویش اکنون بحر احمر یافتم
مردم آبی چشمم را درین دریای اشک
گاه در خون غوطه گاه از آه منبر یافتم
کی نماید آب رویم در چنین دریا که من
روی خود چون مرد دریای مزعفر یافتم
منت ایزد را که این دریا اگر آبم ببرد
در عوض چشمم ازو دریای گوهر یافتم
اندرین دریای خون هر قطرهٔ خونین که هست
هر یکی را سوی دردی نیز رهبر یافتم
خواستم تا ره برم بر روی آن دریای خون
راه گم کردم که راه سرد صر صر یافتم
دل که دارد تا بگردد گرد این دریا که من
هر نفس در وی هزار و صد دلاور یافتم
گر درین دریا کسی کشتی امید افکند
باد سردش بادبان و صبر لنگر یافتم
سینهٔ گردون که موجش آتشی زد زآفتاب
روز و شب از رشک این بحرش پر اخگر یافتم
گرچه دریای فلک را گوهر بسیار هست
دایمش در جنب این دریا محقر یافتم
زانکه این دریا ز دل میخیزد آن دریا ز خون
درد را همچون عرض، دل را چو جوهر یافتم
تا دلم بر روی دریا خون معنی گسترد
خاطر عطار را چون قرص خاور یافتم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عطار در این غزل اشک خونین عاشقانهٔ خود را دریایی بیکران و پرگوهر مینامد که ژرفایش از زمین فروتر و موجش از ثریا برتر است و هیچ عاشقی در آن شناگر نیست. او با تصویرهای پیاپی از قطرهای که صد دریا در خود دارد، کشتی امید با بادبان آه و لنگر صبر، و رشک آسمان بر این دریا، عظمت درد عشق را نشان میدهد. در پایان، چون این دریا از دل برخاسته و دل جوهر و درد عرض آن است، حاصل این خونگریستن را روشنی اندیشهای چون خورشید برای خود میداند.
هوش مصنوعی: دیشب از اشک خونینِ چشمم دریایی پر از گوهر یافتم؛ دریایی که خود سرچشمهٔ هر گوهر و هر دریای دیگر بود.
هوش مصنوعی: از این دریای اشک که گرداگردم را فرا گرفت، گرداب هولناکی دیدم که کشتی بقا و هستی مرا در میان گرفته بود.
هوش مصنوعی: چرا موج این دریا از ستارهٔ ثریا بالاتر نرود، در حالی که ژرفای آن را از زیر زمین هم پایینتر یافتم؟
هوش مصنوعی: در چنین دریایی جرئت شنا کردن ندارم، زیرا این دریا را بیآغاز و بیانجام و بیکرانه یافتم.
هوش مصنوعی: خدا میداند که در همهٔ عمرم هیچ عاشقی را نیافتم که در این دریا توان شنا داشته باشد و از ناتوانی غرق نشود.
هوش مصنوعی: شرم دارم که با موی خشک سر از گریبان بیرون آورم، چون دامنم را از دریای چشمم خیس یافتم.
هوش مصنوعی: با این دامن خیس از اشک، از خشکسالی هیچ بیمی ندارم، زیرا از اشک و از لب خشکم صدها دریا در دسترس دارم.
هوش مصنوعی: دریای چشم من به هفت دریا زکات بخشید، و از این بخشش هر یک از آن هفت دریا چنان بزرگ شد که به اندازهٔ هفتاد سرزمین گشت.
هوش مصنوعی: صد بیابانی را که از لب خشک من خشکی گرفته بودند، سراسر با نقش این دریای پرخون اشکم آراسته و رنگین دیدم.
هوش مصنوعی: از قطرههای اشک خود در شگفتم، زیرا در هر قطره صد دریا نهفته یافتم.
هوش مصنوعی: شگفتا که هر قطرهٔ اشکم را که گشودم، نزدیک صد دریای خون را در کنار آن یافتم.
هوش مصنوعی: مد و جزر و قطره و دریا در حقیقت یکیاند، زیرا گردش و اصل همه را از دریای سبز (آسمان یا دریای بیکران) یافتم.
هوش مصنوعی: پیش از این بر کنار دریای سبز بودم، اما اکنون از خون دل خود، در آغوش خویش دریای سرخ یافتم.
هوش مصنوعی: مردمک چشمم را در این دریای اشک گاه غرقه در خون و گاه بر منبری از آه یافتم.
هوش مصنوعی: در چنین دریایی آبرویی برایم نمیماند، چون چهرهام را مانند کسی که در دریای زعفران فرو رفته، زرد یافتم.
هوش مصنوعی: خدا را سپاس که اگر این دریا آبرویم را برد، در عوض چشمم از آن دریایی از گوهر به دست آورد.
هوش مصنوعی: در این دریای خون، هر قطرهٔ خونین را راهنمایی به سوی دردی تازه یافتم.
هوش مصنوعی: خواستم بر روی این دریای خون راهی پیدا کنم، اما راه را گم کردم، زیرا راه را گرفتار باد سرد و تند یافتم.
هوش مصنوعی: چه کسی دل و جرئت آن را دارد که گرد این دریا بگردد، در حالی که من هر لحظه هزار و صد دلاور را در آن غرقه یافتم.
هوش مصنوعی: اگر کسی در این دریا کشتی امید بیندازد، بادبانش آه سرد و لنگرش صبر است.
هوش مصنوعی: سینهٔ آسمان که موجش از خورشید آتش گرفته، شب و روز از حسد این دریا پر از اخگر است.
هوش مصنوعی: هرچند دریای آسمان گوهرهای فراوان (ستارگان) دارد، آن را همیشه در برابر این دریای اشک ناچیز یافتم.
هوش مصنوعی: زیرا این دریا از دل برمیخیزد و آن دریا از خون؛ درد را مانند عرض و دل را مانند جوهر یافتم، یعنی دل اصل است و درد عارضِ آن.
هوش مصنوعی: چون دلم خونِ معنا را بر روی این دریا گستراند، اندیشهٔ عطار را مانند قرص خورشید مشرق روشن و تابان یافتم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
نه چو گوهر هیچ گوهر یافتم
نه ز گوهر گوهریتر یافتم
خدمتش بار دگر در یافتم
وز حضورش حظ وافر یافتم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۷ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.