دی پیر من از کوی خرابات برآمد
وز دلشدگان نعرهٔ هیهات برآمد
شوریده به محراب فنا سر به برافکند
سرمست به معراج مناجات برآمد
چون دردی جانان به ره سینه فرو ریخت
از مشرق جان صبح تحیات برآمد
چون دوست نقاب از رخ پر نور برانداخت
با دوست فرو شد به مقامات برآمد
آن دیده کزان دیده توان دید جمالش
آن دیده پدید آمد و حاجات برآمد
مقصود به حاصل شد و طالب به تعین
محبوب قرین گشت و مهمات برآمد
بد باز جهان بود بدان کوی فروشد
واقبال بدان بود که شهمات برآمد
دین داشت و کرامات و به یک جرعه می عشق
بیخود شد و از دین و کرامات برآمد
عطار بدین کوی سراسیمه همی گشت
تا نفی شد و از ره اثبات برآمد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی حکایت پیری است که از خرابات بیرون میآید و با فنای در محراب عشق و نوشیدن دُرد جانان، به دیدار جمال دوست و مقامات بلند میرسد. شاعر نشان میدهد که این پیر با باختن همهچیز در بازی جهان و گذشتن از دین ظاهری و کرامات، به مقصود رسید. در پایان، عطار خود را نیز سرگشتهٔ همین کوی میداند که از راه نفی خود به اثبات حق رسیده است.
هوش مصنوعی: دیروز پیر و مراد من از محلهٔ خرابات بیرون آمد و از دیدن او، عاشقان دلباخته فریاد حسرت و شگفتی سر دادند.
هوش مصنوعی: آن پیر شوریدهحال در محراب فنا سر به سینه فرو برد و در حال مستی به اوج راز و نیاز با خدا رسید؛ یعنی فانی شدنش از خود، معراج او شد.
هوش مصنوعی: وقتی تهماندهٔ شراب معشوق در سینهاش ریخته شد، از افق جانش صبح درود و سلام (تحیات نماز) طلوع کرد؛ یعنی جانش به نیایش و ارتباط با حق روشن شد.
هوش مصنوعی: هنگامی که دوست نقاب از چهرهٔ نورانی خود برداشت، پیر همراه دوست در او فرو رفت و به مقامهای بلند عرفانی رسید.
هوش مصنوعی: آن چشمی که تنها با آن میتوان جمال دوست را دید، در او پدید آمد و همهٔ خواستههایش برآورده شد.
هوش مصنوعی: مقصود به دست آمد و جوینده به یقین و تعین رسید؛ محبوب همنشین او شد و همهٔ کارهای مهم به انجام رسید.
هوش مصنوعی: او در بازی جهان بازیگری بازنده بود و به آن کوی فرو رفت، اما بخت و سعادتش در همین بود که در این بازی مات شد؛ یعنی باختن همهچیز در راه عشق، عین پیروزی است.
هوش مصنوعی: او دینداری و کرامت داشت، اما با یک جرعه از شراب عشق از خود بیخود شد و از دین ظاهری و کراماتش هم گذشت.
هوش مصنوعی: عطار در این کوی سرگشته و آشفته میگشت تا اینکه از خود نفی و فانی شد و از راه اثبات (بقای در حق) سر برآورد؛ اشاره به «لا» و «الا الله» در کلمهٔ توحید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
روح القدس از کوی خرابات برآمد
مشتاق تجلی به مناجات برآمد
خورشید یقین از افق غیب عیان شد
انوار حق از مطلع ذرات برآمد
سلطان ابد سنجق منصور برافراخت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.