دست در دامن جان خواهم زد
پای بر فرق جهان خواهم زد
اسب بر جسم و جهت خواهم تاخت
بانگ بر کون و مکان خواهم زد
وانگه آن دم که میان من و اوست
از همه خلق نهان خواهم زد
چون مرا نام و نشان نیست پدید
دم ز بی نام و نشان خواهم زد
هان مبر ظن که من سوخته دل
آن دم از کام و زبان خواهم زد
تن پلید است بخواهم انداخت
وان دم پاک به جان خواهم زد
در شکم چون زند آن طفل نفس
من بیخویش چنان خواهم زد
از دلم مشعلهای خواهم ساخت
نفس شعلهفشان خواهم زد
از سر صدق و صفا صبح صفت
آن نفس نی به دهان خواهم زد
چون عیان گشت مرا آنچه مپرس
لاف از عین عیان خواهم زد
لاف این نیست یقین است یقین
پس چرا دم به گمان خواهم زد
من نیم مطبخی زیر و زبر
دم بی کفک و دخان خواهم زد
چون سر و پای روان نیست مرا
قدم از پای روان خواهم زد
خصم نفس است گرم عشوه دهد
بر سر خصم سنان خواهم زد
تا کی ، از وسوسهٔ نفس پلید
نفس از سود و زیان خواهم زد
به خرابات فرو خواهم شد
دست بر رطل گران خواهم زد
آن دم انگشت گزان میزدهام
این دم انگشت زنان خواهم زد
تیر را پیک بلا خواهم ساخت
تیغ را زخم میان خواهم زد
فتنه بیدار چنان خواهم کرد
کز سر فتنه نشان خواهم زد
هر شبان موسی عمران نبود
من دم گرگ شبان خواهم زد
تا کی از شعر فرید آتش عشق
در همه نطق و بیان خواهم زد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عارف در این غزل عزم خود را برای گذشتن از جهان، تن و نفس بیان میکند و میگوید راز میان خود و حق را نه با زبان بلکه با دم جان و بیخودی برمیآورد. سخنش را لاف نمیداند بلکه یقین و دیدار میخواند و نفس را دشمنی میشمارد که باید با آن جنگید. سپس به میخانه و شادی و استقبال از بلا روی میآورد و در پایان، با تخلص فرید، از آتش عشقی میگوید که در همهٔ شعر و بیانش افکنده است.
هوش مصنوعی: به جان و حقیقت روحانی چنگ میزنم و جهان مادی را خوار میشمارم و زیر پا میگذارم.
هوش مصنوعی: از جسم و جهتها میگذرم و بر همهٔ هستی و مکان بانگ میزنم، یعنی از عالم مادی فراتر میروم.
هوش مصنوعی: سپس آن رازی را که میان من و معشوق (حق) است، پنهان از همهٔ مردم بر زبان میآورم.
هوش مصنوعی: چون از من نام و نشانی باقی نمانده است، از آن بینام و نشان (حق) سخن میگویم.
هوش مصنوعی: گمان مبر که من دلسوخته آن سخن را با دهان و زبان ظاهری میگویم.
هوش مصنوعی: تن ناپاک است و آن را رها میکنم و آن نفس پاک را با جان میکشم.
هوش مصنوعی: همانگونه که کودک در شکم مادر بیدهان و بیخبر از خود نفس میکشد، من نیز بیخود از خود چنین نفس خواهم کشید.
هوش مصنوعی: از دلم مشعلی میسازم و نفسی آتشین و شعلهپراکن برمیآورم.
هوش مصنوعی: مانند صبح که از سر صدق و پاکی میدمد، آن نفس را نه با دهان بلکه از درون برمیآورم.
هوش مصنوعی: چون آنچه وصفناپذیر است بر من آشکار شد، از عین آشکاری و دیدار سخن میگویم و به آن میبالم.
هوش مصنوعی: این گزافهگویی نیست بلکه یقین محض است؛ پس چرا باید از روی گمان سخن بگویم.
هوش مصنوعی: من مانند آشپز آشفتهای نیستم که بر آتش بدمد و کف و دود برخیزد؛ دم من بیکف و دود و پاک است.
هوش مصنوعی: چون سر و پای رفتن ظاهری ندارم، با پای جان قدم برمیدارم.
هوش مصنوعی: دشمن من نفس است؛ اگر مرا بفریبد، بر سرش نیزه میزنم.
هوش مصنوعی: تا کی باید از وسوسهٔ نفس ناپاک از سود و زیان دنیا سخن بگویم؟
هوش مصنوعی: به میخانه فرو میروم و دست به پیمانهٔ بزرگ شراب میبرم.
هوش مصنوعی: آن زمان از پشیمانی انگشت به دندان میگزیدم، اکنون از شادی بشکن میزنم.
هوش مصنوعی: تیر را پیک بلا میکنم و تیغ را بر میان میزنم؛ یعنی به استقبال بلا و زخم میروم.
هوش مصنوعی: فتنه را چنان بیدار میکنم که بر سر فتنه نشانی از خود بگذارم.
هوش مصنوعی: هر شبانی موسی پسر عمران نیست؛ من از گرگی که در لباس شبان است سخن خواهم گفت و آن را رسوا میکنم.
هوش مصنوعی: عطار (فرید) از خود میپرسد: تا کی با شعر خود آتش عشق را در همهٔ گفتار و بیان بیفکنم؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.