اگر دردت دوای جان نگردد
غم دشوار تو آسان نگردد
که دردم را تواند ساخت درمان
اگر هم درد تو درمان نگردد
دمی درمان یک دردم نسازی
که بر من درد صد چندان نگردد
که یابد از سر زلف تو مویی
که دایم بی سر و سامان نگردد
که یابد از سر کوی تو گردی
که همچون چرخ سرگردان نگردد
که یابد از می عشق تو بویی
که جانش مست جاویدان نگردد
ندانم تا چه خورشیدی است عشقت
که جز در آسمان جان نگردد
دلا هرگز بقای کل نیابی
که تا جان فانی جانان نگردد
یقین میدان که جان در پیش جانان
نیابد قرب تا قربان نگردد
اگر قربان نگردد نیست ممکن
که بر تو عمر تو تاوان نگردد
چو خفاشی بمیری چشم بسته
اگر خورشید تو رخشان نگردد
اگر آدم کفی گل بود گو باش
به گل خورشید تو پنهان نگردد
در آن خورشید حیران گشت عطار
چنان جایی کسی حیران نگردد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عطار در این غزل دردِ عشق را تنها درمانِ جان میداند و میگوید هر که با زلف و کوی و شرابِ عشقِ معشوق آشنا شود، آشفته و سرگردان و مستِ همیشگی میشود. سپس عشق را خورشیدی میخواند که تنها در آسمانِ جان میتابد و بقا و قرب را در گروِ فنا و قربانی شدن در معشوق میداند. در پایان میگوید تنِ خاکیِ آدم نمیتواند این خورشید را بپوشاند و خود را در برابرِ آن حیران مییابد.
هوش مصنوعی: اگر دردِ عشق تو خودش درمانِ جان نشود، اندوهِ سنگینِ تو هرگز آسان نمیشود.
هوش مصنوعی: اگر دردِ تو خودش درمان نشود، چه کسی میتواند برای دردِ من درمانی بسازد؟ یعنی تنها چارهٔ دردِ من همان دردِ عشق توست.
هوش مصنوعی: هر بار که لحظهای یکی از دردهای مرا درمان میکنی، دردِ من صد برابر میشود. پس درمانِ تو بر دردِ عاشق میافزاید.
هوش مصنوعی: چه کسی به تارِ مویی از سرِ زلفِ تو دست مییابد و برای همیشه آشفته و بیسروسامان نمیشود؟
هوش مصنوعی: چه کسی گردی از سرِ کوی تو به دست میآورد و مانند آسمان سرگردان و چرخان نمیشود؟
هوش مصنوعی: چه کسی بویی از شرابِ عشقِ تو میشنود و جانش برای همیشه مست نمیشود؟
هوش مصنوعی: نمیدانم عشقِ تو چه خورشیدی است که جز در آسمانِ جان نمیگردد و جای دیگری طلوع نمیکند.
هوش مصنوعی: ای دل، تا جان در معشوق فانی نشود، هرگز به بقای کامل نمیرسی. یعنی بقا در گروِ فنا در محبوب است.
هوش مصنوعی: یقین بدان که جان تا خود را فدا و قربانی نکند، در پیشگاهِ معشوق به نزدیکی و قرب نمیرسد.
هوش مصنوعی: اگر جان قربانی نشود، ناگزیر عمرت برایت تاوان و زیان خواهد شد و بیهوده از دست میرود.
هوش مصنوعی: اگر خورشیدِ تو بر تو نتابد، مانند خفاش با چشمِ بسته خواهی مُرد و هرگز روشنی را نخواهی دید.
هوش مصنوعی: اگر آدم مشتی گِل بود، باشد؛ خورشیدِ تو با گِل پنهان نمیشود. یعنی تنِ خاکیِ انسان نورِ الهیِ درونش را نمیپوشاند؛ اشاره به مَثَلِ «خورشید را به گِل نتوان اندود».
هوش مصنوعی: عطار در آن خورشید حیران شد؛ در چنین جایی چه کسی است که حیران نشود؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چرا عاشق چنین حیران نگردد
که جز گرد در جانان نگردد
بخود این گوی در میدان نگردد
که هرگز گوی بی چوگان نگردد
گلم بیبلبلی خندان نگردد
سرم بیشور با سامان نگردد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.