گنجور

غزل ۲۷۷

 
سعدی
سعدی » دیوان اشعار » غزلیات
 

بخت بازآید از آن در که یکی چون تو درآید

روی میمون تو دیدن در دولت بگشاید

صبر بسیار بباید پدر پیر فلک را

تا دگر مادر گیتی چو تو فرزند بزاید

این لطافت که تو داری همه دل‌ها بفریبد

وین بشاشت که تو داری همه غم‌ها بزداید

رشکم از پیرهن آید که در آغوش تو خسبد

زهرم از غالیه آید که بر اندام تو ساید

نیشکر با همه شیرینی اگر لب بگشایی

پیش نطق شکرینت چو نی انگشت بخاید

گر مرا هیچ نباشد نه به دنیا نه به عقبی

چون تو دارم همه دارم دگرم هیچ نباید

دل به سختی بنهادم پس از آن دل به تو دادم

هر که از دوست تحمل نکند عهد نپاید

با همه خلق نمودم خم ابرو که تو داری

ماه نو هر که ببیند به همه کس بنماید

گر حلالست که خون همه عالم تو بریزی

آن که روی از همه عالم به تو آورد نشاید

چشم عاشق نتوان دوخت که معشوق نبیند

پای بلبل نتوان بست که بر گل نسراید

سعدیا دیدن زیبا نه حرامست ولیکن

نظری گر بربایی دلت از کف برباید

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۱۹ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

رضا نوشته:

دستکاری ناشیانه این شعر توسط جمعی از طرفداران آقای احمدی نژاد در شیراز

بخت باز آید از آن در که یکی چون تو درآید روی (زیبای تو) دیدن در دولت بگشاید.

لینک مطلب
http://rahrovaneraheakbar-m6.blogspot.com/2010/01/blog-post_4739.html

لینک عکس
http://1.bp.blogspot.com/_2vzzP4kUppc/S0gnuL_OJhI/AAAAAAAAAxU/ep3C2weFMy8/s400/image0002.jpg

دارائی نوشته:

بخت باز آید از آن در که یکی چون تو در آید
روی (نیکوی) تو دیدن در دولت گشاید

ساده نوشته:

توانایی دو شاعر رو باهم مقایسه کنید:
سعدی(در یک مصرع) : رشکم از پیرهن آید که در آغوش تو خسبد…

حافظ (دریک بیت):
رشک برم کاش قبا بودمی…..چون که در آغوش قبا بوده‌ای

(قبا را روی پیرهن می‌پوشیدند، و این پیرهن بود که بی واسطه با بدن در ارتباط بود، ضمن این که تفاوت ظریفی بین دو بیت وجود داره، سعدی دوست داره در آغوش یار باشه اما حافظ آرزو می‌کنه یار در آغوش اون باشه و تفاوت میان این دو بسیاره…)

محمد احمدی نوشته:

رشک برم کاش قبا بودمی…..چون که در آغوش قبا بوده‌ای
از مولاناست نه حافظ

ساده نوشته:

بله درسته، از مولاناست

امین کیخا نوشته:

ساده جانم من بیفزایم که قبا پهلویست و در اصل کباک بوده است ، درود به نازکی دیدگاهت

حمید رضا گوهری نوشته:

آقای محمد وخانم ساده درود برشما که تا هستید خیال ما پیرمعلمان ادب پارسی تا اندازه ای را حت است که تیزبینانی چون شما درمیان ما هستند بودتان خجسته باد .ضمناً قبا واژۀ خالص وخلص پارسی است .

امین کیخا نوشته:

حمید جان بودت خجسته باد به شور اوردم !

داود نوشته:

واسه مرگ فعالترین دختر اراک خانم کمالی آرا دو بیت اول شاهکار بود
مرسی

علیرضا پیشگو نوشته:

امروز۱۴اردیبهشت۹۲در باره ی شعر و تصنیف مرثیه مانندی برای استاد لطفی تار نواز می گشتم ازین خوشتر ندیدم.غمگین ترین تصنیف را لطفی برای عارف نواخت.مرثیه ای به زیبایی به یاد عارف چه کسی برای او خواهد ساخت

امین کیخا نوشته:

علیرضا جان با درود بر شما . در زمانه ای که موسیقی نژاده و ردیفی ایران دستخوش کم مهری است از دست دادن استادی بزرگوار از موسیقی گزندی گران خواهد بود . من به این خوش هستم که هنر های مردان دانا و بزرگوار از جانهاشان زدوده نخواهد شد و آن جان بزرگوار همچنان سرچشمه تابش و الهام به رهروان هنر و ادبیات خواهد ماند .

حمید نوشته:

صبر بسیار بباید پدر پیر فلک را
تا دگر مادر گیتی کس دهد و چو تو فرزند بزاید

غلامعلی ترابی نوشته:

بخت باز اید از ان در که یکی چون تو در آید
روی زیبای تو دیدن در دولت بگشاید
این لطافت که تو داری همه دلها بفریبی
وین حلاوت که تو داری همه غمها بزداید

علی نوشته:

باکمی دقت متوجه میشویم ظریفترین نکته راحمید اقا نوشته اند افرین به این نکته سنجی

ناشناس نوشته:

در بیت چهارم. کلمه رشکم. و خسبد چى معنى میدهد.
ممنون

کسرا نوشته:

به به به این شعر..چه عشق آتشینی… چه شاعر دل سوخته ای… چه معشوقه ای… عجب شعر نابی…
۱ بیت از این شعر رو به هرکس که تقدیم کنی در پوست خودش نمیگنجه تا آخر عمر… حال نمیدونم که معشوقه ی سعدی بعد از تقدیم این شعر از جانب خود سعدی به ایشان… زنده ماندند یا از فرط خوشحالی در دم روح از بدنشان پرواز کرد… روح سعدی و معشوقه ی ایشان ( باعث و بانی این اشعار جاویدان ) شاد ♥ ♥

حمید نوشته:

الهی باغ و بستان آفریدی
به روی سینه پستان آفریدی

7 نوشته:

http://tiny.cc/id6cgy

ایرج
دستگاه ماهور/یک شاخه گل/ ۴۶۳

سمراد نوشته:

دوبیت نخست دیدگاه داروینیه که سعدی استادانه در شعر گنجونده/ این دیدگاه در بن دهشنم اومده که نشون می ده سعدی از اون آگاهی داشته.

کانال رسمی گنجور در تلگرام