افشین در ۸ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ آبان ۱۳۹۶، ساعت ۱۵:۰۱ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۹۷:
این شعر توسط علی جهاندار در آلبومی به مناسبت بزرگداشت صاحب تبریزی و به آهنگسازی حسین پرنیا اجرا شده است.
علی۹۹ در ۸ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ آبان ۱۳۹۶، ساعت ۱۴:۴۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۹۰:
امین کیخای گرامی
با احترام
شما از رقص با عنوان تنواک هم نام بردید
و من کلمه” تانگو” در ذهنم آمد، نکند واژه تانگو ریشه پارسی
دارد از واژه ”تن گو”؟
همچنین در یکی از حاشیه های گنجور از شما درباره
ریشه واژه تماشا پرسیده بودم که با تاسف آن حاشیه
از ذهنم پاک شد و ندانستم جوابی بر آن حاشیه مرقوم
فرمودید یا نه
با سپاس
تماشاگه راز در ۸ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ آبان ۱۳۹۶، ساعت ۱۴:۴۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۷:
شرح بیت 7 :
در این بیت حلقه ی زنار را رشته تسبیح مقایسه کرده ٬ می گوید شیخ صنعان در مراحل سیر و سلوک عاشقانه – که ما یه‌ی رسوایی او گردید – مانند ملائک به حمد و ثنای خدا مشغول بود. با این تفاوت که بجای آنکه با رشته تسبیح ذکر و نیایش کند، با حلقه زنار نیایش می‌کرد.
و مقصود اینکه از طریق هر اعتقادی می توان عبودیت خود را اظهار کرد.
اشاره‌ی بیت خصوصا به آن قسمت از داستان شیخ صنعان است که «گفت سبحه بیفکندم تا زنار برگیرم ٬ آری تا سبحه (سبحه‌ی تزویر) در دست است٬ زنار (زنار صفا) بر میان نتوان بست.»
تماشاگه راز در ۸ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ آبان ۱۳۹۶، ساعت ۱۴:۳۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۷:
بیت 6 را با زیر از غزلی دیگر مقایسه کنید :
"ما مریدان روی سوی قبله چون آریم چون
روی سوی خانه خمار دارد پیر ما"
نتیجه با شما
فرشاد در ۸ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ آبان ۱۳۹۶، ساعت ۱۲:۰۹ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۵:
در این رباعی نسخه حکیم خیام این استکه شاد زیستن و بدور از اضطراب و استرس بودن منوط به زندگی در لحطه ی حال است
همیرضا در ۸ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ آبان ۱۳۹۶، ساعت ۰۹:۴۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۷:
در حاشیه تصحیح فروغی ذکر شده که «این غزل در بسیاری از نسخ نیست».
علیرضا خطیب زاده در ۸ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ آبان ۱۳۹۶، ساعت ۰۷:۵۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » ترجیعات » بیست و سوم:
ثبت بیت آتش زند خوبی ... در دیوان شمس ده جلدی بدیع الزمان فروزان فر، جلد 7 ص 136 چنین است
آتش زند خوبیء او در جمله ی خوبان چنین
علی‌اکبر زِینالی در ۸ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ آبان ۱۳۹۶، ساعت ۰۷:۱۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۸:
سلام.
واااااااااااقِعً عاااااااالیه این شعر!
ممنون بابت گذاشتنش.
کمال داودوند در ۸ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ آبان ۱۳۹۶، ساعت ۰۳:۴۴ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۷۱۵:
احسنت به این رباعی
جمع این رباعی از 5386
رضا در ۸ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ آبان ۱۳۹۶، ساعت ۰۳:۳۳ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ - برگشت به شیراز:
"نپنداری" اشتباه است. درست آن" مپنداری "است.
آرش دانش در ۸ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ آبان ۱۳۹۶، ساعت ۰۲:۵۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۶:
چون مثال ذره‌ایم اندر پی آن آفتاب
رقص باشد همچو ذره روز و شب کردار ما
کریستوفر آلتمن، پژوهشگری از موسسه دانش نانوی کاولی در هلند، میگوید که آزمایشهای جدید، بطور مرتب، حکایت از حضور فرآیندهای کوانتومی در سیستمهای زیست شناختی دارند. با ظهور ابزارهای قدرتمند جدید مانند لیزرهای فمتوثانیه ای (ده به توان منهای پانزده ثانیه) و مکان یابی با دقتهایی در ابعاد نانو، سرانجام رقص کوانتومی حیات در برابر
دیدگان ما قرار گرفته است.
پیوند به وبگاه بیرونی
حسین در ۸ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ آبان ۱۳۹۶، ساعت ۰۱:۵۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳:
ببخشید عجله شد
اولی : ادا کردی
دومی: می گویند ولش کن
حسین در ۸ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ آبان ۱۳۹۶، ساعت ۰۱:۵۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳:
آخ که بهزاد جان
دمت گرم
در یک کلام لبّ مطلب رو ادا دردی
هی ما میگیم دنیای هپروت ، شما بگو توهم
بابا، بدن انسان ، این زندگی ، این دنیای مادی ، ارزشمند است ، متگویند ولش کن ، ما موهوم به شما میدیم
lمژگان در ۸ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ آبان ۱۳۹۶، ساعت ۰۱:۲۹ دربارهٔ شیخ بهایی » نان و حلوا » بخش ۳ - حکایة فی بعض اللیالی:
باسلام آیادرآخرین بیت «نصب اللیل»صحیح است یا«نصب العین»؟ «نصب العین »صحیح تربه نظرمی رسدولی اگردرنسخه ها«نصب اللیل»ثبت شده به چه معناموردنظراست؟
همایون در ۸ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ آبان ۱۳۹۶، ساعت ۰۱:۲۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۰۷:
انسان با رشد اندیشه و پی بردن به معانی و قدرت انتزاع به خدا و سپس عبادت و سعادت در دنیای دیگر میرسد و هزاران سال با این اندیشه بسر می‌برد تا اینکه این باور در ژ‌ن او نیز ثبت میشود بطوریکه اندیشه‌ای غیر از این برای او ترسناک میگردد و ترس که امری ژنتیک است با ایمان که دست آوردی انسانی است در هم می‌‌آمیزد و پیامبران می‌‌کوشند تا احکامی بیاورند که کار خوب و بد را که خدا پسند است و برای مردم نیز سودمند نشان دهند زیرا از بالاترین حس ایمان برخوردار بودند و اینرا پی برده بودند همان طور که سقراط پی برده بود که در اتن هیچکس خردمند تر از او نیست
شمس با صداقت خود و تحقیق پی می‌برد که پیامبران خود به خدا عشق میورزیدند نه ترس ولی مردم از خدا می‌‌ترسند
با آمدن عشق مفهوم بهشت و جهنم رنگ می‌‌بازد و دیگر خدمت از روی خوف که نیازمند انعام باشد بی معنی میگردد
در عوض مستی و پرواز و توانائی و آزادی از قفس و هزاران معنی نو پیدا میشود
گر شوی تو رام خود رامت شود جمله جهان
و چقدر زیبا معنی رستم و رخش را از شاهنامه قرض میکند و پهلوانی انسان را
lمژگان در ۸ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ آبان ۱۳۹۶، ساعت ۰۱:۱۹ دربارهٔ شیخ بهایی » نان و حلوا » بخش ۲ - بسم الله الرحمن الرحیم:
باسلام آیادربیت پنجم«مالوا»درنسخه هاضبط شده یا«قالوا»؟
«قالوا»صحیحتربه نظرمی رسد واگرنه «مالوا»به چه معنیست؟
علی احمدی درمیان در ۸ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ آبان ۱۳۹۶، ساعت ۰۰:۴۴ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۵۵۵:
این شعر در کتاب نورالعلوم منصوب به شیخ ابوالحسن خرقانی است که با روایتی از این کتاب در احوالات شیخ کاملا ارتباط داره که گفته میشه ناگهان از سوی خداوند ندا آمد به شیخ که یا شیخ خواهی از افکار و اعمال تو پرده برداریم تا خلق تورا سنگسار کنند در جواب شیخ میگه تو خواهی که از بخشایش و لطافت تو آنچه میدانم با خلق بازگویم تا همگی دست از عبادت و نماز تو بردارند ندا آمد نه از تو نه از من!
احمد اسدی در ۸ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۶، ساعت ۲۲:۴۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۲۸:
درود بر شما،
همانطور که دوست بزرگوار جناب صائب در نظرات اشاره کردند، در بیت دوم " نو مسلمانان" صحیح هست. چرا که واژه "تو" هیچ تناسبی از نظر معنا با بیت ندارد. برای کسی که از کافری بیرون رفته باشد، چنانچه مولانا در همین بیت اشاره کرده ، واژه "نو مسلمان" به کار میرود.
سیدعلی (رضا) ساقی در ۸ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۶، ساعت ۲۲:۳۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰:
دوش از مسجد سوی میخانه آمدپیرما
چیست یاران طریقت بعدازاین تدبیرما!
🔹بعضی ازشارحان براین باورند که میخانه دراینجا محلّی روحانی در امتدادِ مسجد است.! یعنی پیرروشن دل ما ازمرحله ی عبادت درمسجد به مرحله ای بالاتر ترقّی پیداکرده وبه درجه ای ازخودبیخودی نایل شده وبه میخانه ی معرفت روی آورده است!!!
🔻اوّل اینکه ما مکانی روحانی وفیزیکی والاتر ازمسجد با چنین کاربَری که آدمی باورود درآنجا به ازخودبیخود شدن نایل گردد نه درگذشته داشتیم ونه درزمان حال!
🔻دوّم اینکه اگر منظور، حال روحانی ِ پیر بوده که ازمرحله ی عبادتِ ظاهری به عبادتِ روحی وباطنی رسیده، اینکه یک اتّفاق خوب ومتعالی هست و تعجّبی ندارد تا حافظ اینچنین ازمریدان راه چاره ای طلب کند وبگوید حال چه کارباید بکنیم؟! .....
بنابراین شکی نیست که میخانه دراینجا همان مکان می فروشی آن هم ازنوع انگوری🍷 بوده است. چراکه دراینجا میخانه درمقابل مسجد آمده وازهمین روحافظ ازرفتار پیرمتعجّب شده وازدوستان خودطلبِ راهکار وراه چاره کرده است.
🔹 بعضی دیگرازشارحان که پذیرفته اند میخانه همان مکان می فروشیست، بر این باورند که منظور حافظ از(پیرما) ، شیخ صنعان بوده است! هم او که پس ازهفتاد سال عبادت وپرهیزگاری، درجواربیت الحرام ، عاشق دختری نصرانی مذهب (ترسا)شده ودین وایمان خویش رایکجا باخت تا اینکه.......
♦️ بعضی هم پارافراترنهاده وبراین باورند که حافظ بطوردربست مُرید وپیرو شیخ صنعان بوده است!! .امّابنظرمی رسد به دلایلل ذیل، نه غزل در رابطه بااین شیخ صنعان سروده شده ونه حافظ پیرو اوبوده است!
🔻نخست اینکه: شیخ چندقرن پیش ازحافظ می زیسته وجزاین داستان ِعاشقی، که درمنطق الطّیرعطار آمده، دانش وکرامت خاصّی برای جلب توجّهِ اندیشمندی چون حافظِ فرهیخته نداشته که حافظ اورابه عنوان راهنما وپیر و مرادِ خودقبول کرده باشد!.
🔻دوم اینکه اگرحافظ نسبت به این شیخ،ارادت واحترامی قائل بوده، وچندباردرجاهای دیگراز او به نیکی یادکرده ،تنها به این دلیل بوده که شیخ صنعان، درعاشقی ازبدنامی نهراسید وباشجاعت و شهامت دل ودین واعتبار رایکجا به عشق سپرد. روشن است که اینگونه دل به عشق سپردن، ازنوع رفتارهای رندانه هست وبانگرش حافظانه مطابقت دارد واگردرجایی ازاوبه نیکی یادشده صرفاًبه سبب همین یک مورد رفتاررندانگی اوست.
گرمریدِ راهِ عشقی فکربدنامی مکن
شیخ صنعان خرقه رهن ِ خانه ی خَمّارداشت🔻سوّم اینکه :داستان شیخ چندقرن پیشترازحافظ رخ داده وحافظ قطعاً ازپایان ماجرانیز باخبربوده و ضرورتی نداشته که اینچنین غافلگیرانه،موضوع راطرح کرده وسپس ازهم مَسلکان خویش کسبِ تکلیف کند وبگوید حالا بایدچکارکنیم؟!
🔹حافظ دراین غزل طوری سخن می گوید که گویی چنین اتّفاقی درزمان حیات او رقم خورده وبه همین سبب ازاین رفتارپیر غافلگیرشده است!🔹بااین حال بنظرنگارنده،پیری که ازمسجد به طرف میخانه می رود وجودخارجی نداشته و چه بساممکن است این قضیّه نیز همانندِ "دوش دیدم که ملایک درمیخانه زدند" ازساخته های ذهنِ خلّاق ومبتکر حافظ بوده باشد! نه تنها این غزل بلکه بسیاری ازغزلهای حافظ ازاین دست هستند. یعنی حافظ ابتدا طرحی رادرکارگاهِ خیال طرّاحی می کرده، به مددِنبوغ خاص خویش آن راپروانیده،سپس براساس آن طرح ونقشه، فضاسازی می نموده است تنها به این منظورکه بستری فراهم شده باشد که بتواند حرفی ازآن هزاران که دردلِ همچون دیگ ِ جوشان خویش داشت زده باشد! ازهمین روست که غزل باچاشنی ِ طنزوطعنه ساخته وپرداخته شده است.....
هدف این غزل، بیداری صوفیانیست که کورکورانه وباتعصّب جاهلانه، ازباورهاوعقاید پوسیده ی امیخته باخرافات، سرسختانه دفاع می کردند. همان گروهی که درهردوره ای اززمانه، مصرف کننده ی باورها وارزشهای آماده شده توسط دیگران هستند وشهامت توانایی آفرینش ارزشها وباورهای فردی رانداشته وباپناه بردن به یک جمع وگروهی خاص،از روبروشدن با خویشتن خویش گریخته ودرامنیت جمعی زندگی می کنند.
شاعر شورشی وعصیانگر ما دراین غزل ناب نیزهماننداغلب غزلها، نقشه ای طرّاحی کرده تا این گروه ازآدمیان را که زندگانی خودرا نه براساس میل درونی خویش، بلکه برپایه ی ارزشهای به ارث رسیده ازگذشتگان به پیش می برند به آگاهی وبیداری برساند.
حافظ قصد دارد به سبک رندانه، به صوفیان متعصّب وجاهل، این حقیقت راگوشزدنماید که رشد وتعالی آدمی، بافاصله گرفتن ازتقلید وپیروی کورکورانه آغازمی شود ودرنهایت باساختن معنای شخصی برای زندگانی به بالندگی واوج می رسد.♦️شرح واژگان:
دوش: یعنی دیشب.
🔹 این غزل نیز به ماننداغلب غزلهایی که با "دوش..." آغازشده، بیشتر رخدادهایی رابازگومی کنند که درعالم خیال ویادرجریان یک کشف وشهود برای شاعر رخ داده اند نه درعالم واقعی.
طریقت: مذهب،سیرت،مَسلک،
طریقت در اصطلاح سالکان ، تزکیه ی باطن و شریعت تزکیه ی ظاهر است . دومین منزل از منازل سه گانه ی ِارباب سلوک که عبارتند از: ۱-شریعت ، ۲-طریقت ، ۳-حقیقت.
♦️بعضی حافظ را اهل طریقت می دانند، درحالی که بااستنادبه دیوان حافظ، او یک شورشی وعصیانگرتمام عیار وساختارشکن وسنّت شکن واقعی بود و هرگزنمی توانست درچارچوب وحصار یک فرقه ی خاص آرام گیرد.
بادرنظرگرفتن کلّ غزلیّات حافظ، فرزانه ایست که درفرآیند تحولات روحی، پشت هیچ مرز ومذهبی متوقّف نماند وهرجا که احساس می کرد امکان حتّی یک قدم به جلوتر گذاشتن دردسترس هست درنگ نکرده وازمرز عبورمی نمود. اوخودطریق خاص خودراداشته وباارزشها وقوانینی که خود وضع می کرده به پیش می رفته است. زمانی که آدمی به سطح والایی ازآگاهی وشعور می رسد اودیگربه کل هستی تعلّق داشته ودرحصارمرز ومذهب نمی گنجد.حافظ شاعری بصیر وتوانمندیست که ذهن وزبان نقّادی دارد و همه چیز وهمه کس را به نقدو چالش می کشد تاتولیدآگاهی ومعرفت کرده باشد. او درآفرینش این غزل موردبحث نیز، طرح به چالش کشیدن طریقتی هارا طرّاحی کرده است. شگردِ اودر به چالش انداختن مسائل مذهبی، خرافات،فرقه ای، سیاسی، اجتماعی و......،منحصربفرد است.
🔹هرگاه او می خواهد به فرض خرقه ی پشمینه ی صوفی را به نقدکشد وصاحبان آن رابه چالش اندازد وازاینطریق آگاهی بیافریند، ابتدابه رغم آنکه ازخرقه بیزار است، خرقه ای پشمینه به تنِ خود می کند وخودرا به جلدِ آنهافرومی برد،اندکی آنها راهمراهی می کند سپس درفرصتی مناسب، ضربه ی کاری را واردمی سازد!
حافظ این خرقه بیانداز مگرجان ببری
کآتش ازخرقه ی سالوس وکرامت برخاست!
یابرعکس هرگاه می خواهد زشتی یک گناه ویک عمل ناشایست رانشان دهد خودرابه جلدِ گناهکاران فرومی برد، خودراقربانی می کند تا دست به آگاهسازی مردم بزند وروشنگری نماید.
نیست امیّدصلاحی زفسادِ حافظ
چون که تقدیرچنین است چه تدبیرکنم؟
این روش اثرگذارترین نوع اندرزدادن و رندانه ترین روشِ ضربه فنی کردن حریفان است. بی جهت نیست که اوراسرحلقه ی رندان جهان می نامند.
ازهمین رودراینجانیزباهدفِ خاصّی خودرا طریقتی معرّفی می کند، تاطریقتی هارا ازخواب غفلت بیدارسازد.
اوبهترازهمه می داند که اگرخود را درمقابل طریقتی ها قراردهد هرگزآنها ازخواب گران بیدار نخواهندشد و این خبر جنجالی :"دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیرما" را باورنکرده ونخواهند پذیرفت. لذا اوخودرا به صفِ طریقتی ها می زند تابه او اعتماد کنند ودرمورداین خبرجنجالی تأمّل وتفکّر نموده وازخواب گران بیدار شوند.!
✍️ معنی بیت:
دیشب پیر وشیخ ما ازمسجد رویگردان شده وبه طرف میخانه (محل میخواری ومی فروشی) روان بود!. ای دوستان ویاران طریقت! حال بعد ازاین ماجرای جنجالی چه بایدکرد،راهِ چاره چیست وتکلیفِ ما چه می شود؟ (آیا ماهم باید ازاواطاعت کرده وبه دنبالِ اوبه سمتِ میخانه روان گردیم یا اورا رها کرده ودر مسجد به عبادتِ زاهدانه مشغول باشیم)!💠حافظ بایک خبرغافلگیرکننده وچه بسا ساختگی، همه ی طریقتی ها را باسئوالی چالش برانگیز مواجه می سازد و وانمودمی کند که اونیز همانندآنها ازاین خبرشوکه شده است.! سپس بارندی ازآنها راهکارمی طلبد!
حال ای یاران وهمدلان چاره ی کارماچیست ؟
حافظ خوب می داند که طریقتی ها درمقابل این خبرحیرت انگیز، مات ومبهوت شده ونخواهند توانست راهکاری ارایه دهند.! بنابراین درنگ نمی کندو خود رندانه دست بکارمی شود تا راهکار حافظانه ای ارایه دهد ونوشداروی شفابخش آگاهی را بردلهای تاریک وجانهای افسرده ی این بیماران توّهم زده ترزیق کند.! به همان منطقی که اگرکودکی بیمارگردد وازخوردن دارو سرباززند ناچاراً می بایست بزرگترها باتوسّل به حیله، تدبیری اندیشیده و دارو را به اوبخورانند تااز هلاکت نجات یابد!
حافظ درعالم مکاشفه وقتی مشاهده می کند که طریقتی ها ازاین خبر،غافلگیر وسردرگُم شده اند بلافاصله فنِّ بعدی را بامهارتِ تمام به اجرامی گذارد:🌿━━━━🌿
ما مُریدان رویِ سویِ قبله چون آریم چون؟
رویِ سویِ خانه ی خَمّار دارد پیر ما !
مریدان: پیروان
خَمّار: می فروش،شراب فروش
✍️ معنی بیت:
بااین وضعیّتی که پیش آمده (رویکردِ پیر ازمسجد به میخانه) تکلیفِ ماچیست؟ چگونه روبه سوی مکّه کرده وبه روال گذشته به عبادت بپردازیم!؟ پیرما که بعد ازاین همه سال عبادت درمسجد، عاقبت به سمتِ میکده روی نموده است؟!!
♦️چنانکه ملاحظه می گردد حافظ بااعلام یک خبرغافلگیرکننده، فضاسازی نمود وبه راحتی با اجرای یک فنِّ رندانه ، باورها واعتقادات ِ پوچ وپوسیده ی طریقتی های ساده دل رابه نقد وچالش کشیده است.
اینک که ذهن های این ساده دلانِ رَه گم کرده، باپرسش ویران کننده ی (چگونه دیگر رو بسوی کعبه به نماز بایستیم؟) درگیراست ودچار تردید وابهام شده، بهترین زمان برای اجرای ضربه ی نهایی وبه خاک نشاندن پشتِ حریف است.
مریدان بی اراده که یک عمر باطناب های پوسیده ی خرافات، دربند باورهای کهنه مشغول به بردگی وتقلیدکورکورانه از دیگران بودند اینک باپاره شدن بندها، آزاد ورها شده اند اما این آزادی ظاهری، برای آنها که همیشه دراسارت زندگی کرده وازامنیت روحی روانی برخوردار بودندخوشآیند نیست. آزادی بدون داشتن آگاهی، امنیت روانی رابه هم ریخته ومایه ی وحشت واضطراب وبی پناهی می گردد وحافظ ازاین موضوع کاملاً آگاه است او دربیت پیش رو بازبانی دلسوزانه وتسلّی بخش، بااطمینانِ خاطر،آنها را موردِ دلجویی قرارداده وپناهگاهی امن معرفی می کندـ
می فرماید:🌿━━━🌿
در خراباتِ طریقت ما به هم منزل شویم
کاین چنین رفته‌ست درعهد ازل تقدیرماادامه مطلب دروبلاگ
مرتضی در ۸ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۲۶ آبان ۱۳۹۶، ساعت ۱۵:۲۳ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » ترکیبات » شرح پریشانی: