Seraj Hosseini در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۳ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۰۰:۳۱ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۵:

دوست گرامی و ارجمندم حمیدرضا،سلمان در این غزل به استقبال و تضمین در کلام این بیت سعدی علیه الرحمه رفته است...
سعدی غزل 613(بیت 1):
ذوقی چنان ندارد بی دوست زندگانی
دودم به سر برآمد زین آتش نهانی
سلمان غزل 375 (بیت 3): از عمر ذوق وقتی، بودم که با تو بودم
ذوقی چنان ندارد، بی دوست زندگانی
سلمان (بیت 4): چون مجمر از فراقت، دارم دلی پر آتش
دودم به سر بر آمد، زین آتش نهانی

مریم در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۲۲:۳۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۶۵:

در بیت آخر "آینه ای" صحیح است

محسن حیدرزاده جزی در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۲۱:۵۹ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۲:

وزن شعر مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن است لطفا اصلاح کنید .
در بیت منزه است ... به نظر می رسه به خاطر وزن ،مصرع دوم این طور باشه :
تو خواه سبحه شمر خواه می پرست برون آ

حمید سامانی در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۲۱:۴۱ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب هفتم در عالم تربیت » بخش ۲۳ - گفتار اندر پروردن فرزندان:

آقای خادمی کاملاً درست گفته اند، در اولین مصراع بیت اول بین ز و ده بایستی فاصله رعایت شود
یعنی سن پسر از ده (سالگی) که گذشت
مصراع دوم بیت ششم به نازش مدار صحیح است نه "بنازش" مدار
مصراع اول بیت شانزدهم کاو (مخفف که او) صحیح است نه کو - ولی کو خوانده میشود حرف الف صامت است
همینطور نظر خانم جابری بسیار صحیح و منطقی به نظر میرسد

فرشید لشگرآرا در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۲۱:۴۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۵۸:

همچنین مصرع دوم بیت پنجم چنین آمده : چشم تو برگشته بود تیره و خیره نگری

فرشید لشگرآرا در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۲۱:۳۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۵۸:

در نسخه ی فروزانفر چاپ امیرکبیر نسخه سیزدهم این مصرع چنین آمده است : بر دل من زن همه را ز آنک دریغ است مها

سیدعلی (رضا) ساقی در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۲۱:۱۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷:

 

پیوند به وبگاه بیرونی

🌿━━━━━━━━━━🌿

 

سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت

آتشی بود در این خانه که کاشانه بسوخت

بعضی براین باورند که حافظ این غزل را درفراق همسرخویش سروده است. همسری که از نظربازی وعاشق پیشگی ِ حافظ به تنگ آمده ووی راترک کرده است.!

گرچه این نظریّه چیزی جزحدس وگمان نیست لیکن بعضی ازابیات در تاییدِ این حدس وگمان می باشند.

به هرحال چون اسمی بُرده نشده،دلیل روشنی براین ادّعا دردست نیست. هرچه هست غزل سوزناک است وشاعر این غزل اندوهبار را در غم واندوهِ کسی سروده که بسیار دوست می داشته وظاهراً مدّتیست نسبت به اوبی توجّهی می کند.....

 

آتش: استعاره ازغم دوری واندوهِ فراق

جانانه: معشوق

خانه: اشاره به سینه

کاشانه: دراینجا منظورکلّیات هست ونیستِ وجان ومال شاعر

✍️معنی بیت:

سینه ازآتش سوزنده ی دل درغم واندوهِ معشوق سوخت. دراین خانه(سینه) ازغم دوری وفراق معشوق، آتشی شعله ورشده بود که (باتداوم دوری به همه جاسرایت کرد ) وتمام هست و نیستِ مرا(کاشانه) سوزاند وخاکسترتبدیل نمود.

زین آتش نهفته که درسینه ی من است

خورشیدشعله ایست که درآسمان گرفت

 

🌿━━━━━━━━━━🌿

 

تنم از واسطه ی دوریِ دلبر بگداخت

جانم از آتش ِمِهر رُخ جانانه بسوخت

 

از واسطه ی: به واسطه ی، به علّت

بگداخت: شعله ورشد وکاملاًسوخت
آتش بعضی اوقات آتش ِشوق است بعضی اوقات آتش ِ حسرت است بعضی اوقات..... درمصرع اوّل این بیت آتش ِ دوری وفراق ودرمصرع دوّم آتش محبّت است که هست ونیستِ شاعر راسوزانده است.

✍️معنی بیت: جسم وتنم ازعذابِ دوری ِ دلبرآتش گرفت وگداخته گردیدجانم نیز ازآتش شوق ومحبّت بسوخت.

محبّت وعاطفه که زیادباشد فوران می کندو همچون آتشی شعله ور شده ودل وجان عاشق رابکام خویش می کشد ومی سوزاند.

فکرعشق آتش غم دردل حافظ زد وسوخت
یاردیرینه ببینید که بایارچه کرد!

 

🌿━━━━━━━━━━🌿

سوزدل بین که زبس آتش اشکم دل شمع

دوش برمن زسرمهرچوپروانه بسوخت

 

سوزدل بین: ببین که چگونه دلم درآتش می سوزد🕯️

که زبس آتش ِاشکم : ازشدّتِ آتشین بودنِ قطراتِ اشکهای من ،

✍️معنی بیت:

ببین که چگونه دلم درآتش شعله ور است؟ از شدّت ِ سوزش چنانکه می گریم اشکهایم آتشین است! آنقدرآتشین که دل ِشمع به رحم آمده وازروی دلسوزی همانندِ پروانه به حال من می سوزد🔥

🕯شمعی که خود درآتش می سوزد و اشکهای پُرحرارتی دارد، بادیدن ِ اشکهای آتشین ِ من دردِ خودرا فراموش کرده تبدیل به پروانه ای نازک دل ولطیف شده وعاشقانه وصمیمانه دلش به حالِ من می سوزدومرادلداری می دهد!

درمیانِ آب وآتش همچنان سرگرم تُوست

بس که دربیماری هجرتوگریانم چوشمع

 

🌿━━━━━━━━━━🌿

آشنایی نه غریب است که دلسوز من است

چون من ازخویش برفتم دل بیگانه بسوخت

آشنایی: یک آشنا، یک دوستِ صمیمی

نه غریب است: غریبه نیست

"دلسوز" دراینجابه معنی ِ مهربان نیست بلکه به معنای کسیست که دوری اوسبب سوزش دل وجان عاشق شده است.

🔹️ازخویش رفتن: ایهام دارد: ۱- ازدست رفتن و نابود شدن، خاکستر وبربادشدن ۲- ازخودی ضربه خوردن. هردومعنی مدِّ نظرشاعربوده است.

✍️معنی بیت: آنکه خانه ی دل وجانم رااینچنین به آتش کشیده،غریبه نیست بلکه یک دوست صمیمی (معشوق) است،(گمان نکنید که غریبه ویادشمن است!) وقتی که کاملاً دراین آتشی که دوست به پاکرده ورفته سوختم و خاکسترشدم دلِ بیگانگان (غریبه ها) براحوال من سوخت.

دیدم وآن چشم دل سیه که توداری

جانبِ هیچ آشنا نگاه ندارد

 

🌿━━━━━━━━━━🌿

خرقه یِ زُهدِ مرا آبِ خرابات ببرد

خانه ی عقل مرا آتش ِمیخانه بسوخت

 

خرقه لباسی که نمادِ پرهیزگاری وتقواست.

🌱خرابات به دومعنی بکارمی رود نخست به معنی ظاهری وسطحی: مکانی درحاشیه وحومه ی شهرها که افراد بی خانمان وقماربازان وباده نوشان درآنجاجمع شده وبه دورازچشم ماموران حکومتی به فسق وفجورپردازند.

♦️دوم به معنی باطنی وعرفانی: مکان معنوی ومعبد روحانی فارغ ازهردین و مذهب، که وارستگان ورهاشدگان ازتعلّقات دینی ودنیوی،عاشقان و جویندگان حقیقت درآنجاجمع شده و باراهنمایی پیری خردمندوفرزانه، اقدام به تخریب وویران ساختن هرآنچه(شامل باورها و اعتقادات،نامها،مقامها و موقعیتهای اجتماعی،فرهنگی، دینی، قومی، نژادی و.....) که درتعیین نوع شخصیت آدمی اثرگذارو شکستنی هستند می کنند وازهرنوع علایقی که وابستگی ایجادمی نمایدخلاص می گردند وبنای شخصیت خودراپس ازفروریختن دوباره بازسازی ،نوسازی وبهسازی نموده وازنو متولّدمی گردند.

🌷حافظ معمولاّ هردومعنی رامدنظرقرار می دادتا خوانندگان ومخاطبانش، هرکدام به فراخور فهم ودانش وطبع ومذاق خویش برداشتهای متفاوتی داشته باشند وازبرداشت معنی مایوس و دست خالی برنگردند. دراینجا بیشتر معنای دوم مدنظر شاعرهست.

آبِ خرابات: استعاره ازباده وشراب، استعاره ازروشنایی وآگاهی، خرقه زهدوتقوار رابه آب خرابات سپرده وازبین بردم.

آتش میخانه: استعاره ازمی وشراب انگوری🍷،استعاره ازباده ی معرفت وآگاهی وعشق. شاعر دراینجا نیز همانند خرابات، هردومعنی رامدنظرداشته وبی آنکه اشاره ی صریح به یکی ازمعناهاکرده باشد سخن راطوری مطرح می کند که مخاطبین دربرداشت معناآزادی عمل داشته ومطابق درک ودانش خویش، معنای خاص برداشت نمایند.

ضمن انکه، شراب وساقی ومیخانه وخرابات، درغزلیات حافظ، صرفاً برای نوشیدن جرعه ای شراب انگوری وخوشباشی یاابزاری برای بازگویی راه ورسم منزلهای سیروسلوک عارفانه نبودند؛ اوبه مددنبوغ خاصی که داشت ازاین واژگان، وازاین ادبیات، برای ساده‌کردن مفاهیم پیچیده ی فلسفه وعرفان، نقدجامعه، مذاهب ومهمترازهمه برای بیان دیدگاه‌ها ویافته های شخصی خویش درموردچیستی زندگانی استفاده می‌کرد. باهمین روش اصطلاحات پیچیده وبحثهای تخصّصی را که درانحصار عده ای خاص بوذ به میان توده ی مردم عامی آورد تاهمگان بتوانندپس ازرسیدن به سطحی ازآگاهی، درمورد، خدا، مذهب، وحتی پیش پاترین مسایل زندگی، انتخابهای متنوّع پیش روداشته و آزادانه عمل کنند وازلذت ناب انتخاب شخصی برخوردارگردند.

آدمی با شکستن یک باور وعقیده ی کهنه، بی درنگ به انتخابهای گوناگون دسترسی پیدا می کند وباقرارگرفتن درچنین شرایطیست که نرم نرمک نسیم روحبخش آزادی را حس کرده ولذت محض آزادانه زندگی کردن رامی چشد.

به همین دلیل، غزلیات او پس از قرنها بعد ازرحلتش، همچنان تازگی داشته وازسوی صاحبنظران به گرمی استقبال می شود.

دوستان عیب من بی دل وحیران مکنید
گوهری دارم وصاحب نظری می جویم.

✍️معنی بیت:

بنیادِ زُهد وتقوای مرا شراب وباده برباد داد وفروریخت. خانه ی عقل وهوش من نیز درآتش میخانه سوخت. میگساری وشرابخواری( یا آتش باده ی عشق وآگاهی)عقل مصلحت اندیش مرا ازبین بُرد.

🔹️البته حافظ ازاینکه خرقه ی زهد وخانه ی عقلش رابه فنا داده، ناراحت ودلگیر نیست. چرا که او همیشه، هم ازخرقه بیزار بوده وهم ازعقل. خرقه را نمادِ ریاکاری می دانست وعقل راعاجز وناتوان ازدرکِ لذتِ عشق !

کِرشمه ی توشرابی به عاشقان پیمود

که علم بی خبرافتاد وعقل بی حس شد

 

🌿━━━━━━━━━━🌿

چون پیاله دلم از توبه که کردم بشکست

همچولاله جگرم بی می وخُمخانه بسوخت

 

لاله: 🌷گل سرخی که ظاهراً همانندِ جام شراب است. درمیان ِآن سیاهی وجودارد که شاعران آن را به شراب تشبیه کرده اند. حافظ سیاهیِ آن را داغ عشق می بیند.
✍️معنی بیت:

هرگاه توبه کردم که دیگرسراغ باده خواری نروم وپرهیزگار وباتقواباشم همانندِ پیاله ای که به ضربه ای می شکند توبه ام شکست ومن بازبه سراغ شراب وعیش وعشرت رفتم!

❤️‍🔥میخواهدبگوید دست خودم نیست طبیعت وسرشت من عیش ونوش ومستیست و توبه ومقاومت من به اندک بهانه ای شکسته می شود بامیل طبیعی وذاتی مخالفت نتوان کرد توبه کردن درچنین وضعیتی که تمایل آدمی ذاتی و فطریست هیچ دوامی نخواهدداشت.

📚دردیوان حافظ به کرّات شاهدهستیم که توبه های صوفی وزاهد وعابد متظاهر وخودِشاعروقتی که عمداًدرنقش زاهد وصوفیِ به ظاهرپرهیزگار فرومی رود تاحقیقتی رابرملاسازد شکسته می شوند ودوام چندانی ندارند!

🔹️برای آنکه این توبه ها ازروی آگاهی و شوق درونی شکل نگرفته بلکه میل وخواسته هایی ست که ازروی ترس دوزخ وطمع به بهشت سرکوب شده اند طبیعیست که این امیالِ سرکوب شده وخشمهای فروخفته، درلایه های زیرین نفس ِتوبه کننده زنده وفعال هستند ودر فرصت مناسب ویااحتمالاً باتغییر شکل، دوباره بازخواهندگشت وانتقام خودرا باز خواهندستاند.

🔶️توبه، تنهازمانی پایدارخواهدبودکه ازروی عشق و آگاهی،بدون ترس وطمع وخلوص نیت برای هدفی والاتر صورت پذیرد.

🥀درمصرع دوّم: جگرمن نیز همانندِ لاله که دردل خود بطورطبیعی داغی دارد ازروزاَزل داغ عشق داشت واین سوختگی وداغی ازشراب وخمخانه نیست بلکه ذاتیست.
چولاله درقدحم ریزساقیا می ومشک
که نقش خال نگارم نمی رودزضمیر

 

🌿━━━━━━━━━━🌿

 

ماجرا کم کن و بازآ که مرا مردم چشم

خرقه ازسربه درآورد وبشکرانه بسوخت

 

ماجرا: قصّه، داستان و آنچه که روی داده.
"ماجرا" در اصطلاح ِ صوفیه ، حل و فصل کردن اختلافات بین مریدان توسط مرشد ومراد است.

🔹️بدینصورت که هرگاه مریدی از دست و زبان مریدی دیگر دچار کدورتِ خاطر شده وازاورنجیده می شده، مریدِ خاطی توسطِ مرشد مورد بازخواست وتنبیه قرارمی گرفت وموظّف می شد در حضور جمع مریدان، اظهارپشیمانی و پوزش کند. اومی بایست دلِ برادر خود را به دست می آورده تاماجرا تمام شود.

🥀حافظ بابکارگیری این واژه هم به معنای ِمعمول دربین مردم هم به معنای خاصِ درمیان صوفیان، ازمعشوق خود می خواهد بازگشته ودل اورا به دست آورد.

مردمِ چشم: مردمک وسیاهیِ چشم.

🔶️خرقه سوزی نیز درنزدِ صوفیان مرسوم بوده وبنا به دلایل گوناگون، ازجمله رسیدن به مرحله ای بالاتر وغیره، ازشوق واشتیاق خرقه راکه لباسی جلوبسته بوده ازسر درمی آورده ومی سوزاندند تا به خیال خود اعلام کنند که به مرحله ای ازبینش رسیده اند که دیگرنیازی به این خرقه که به منزله ی ِ اعتبارظاهریست ندارند!

♦️امّاحافظ که درقید وبندِ این مراسمات صوفیگری وامثالهم نبوده ودرهمه ی موارد به طریق ِ خود وبه قوانینی که خودوضع می کرده عمل می نمود، دراینجا صرفاً به منظوراینکه با زبان ِ آن دوران سخن گفته باشد واژه های "خرقه سوزی وماجرا" رابکارگرفته ومضمون مورد نظرخویش راساخته وپرداخته است.

❤️‍🔥خرقه سوزی حافظ بیشتر به خاطر طنز وتمسخر و انزجار و بیزاریست که ازخرقه داشته نه به دلیل پایبند بوده به رسم ورسوماتِ صوفیان!
بسوزاین خرقه ی تقوا توحافظ
که گرآتش شوم دروی نگیرم !

✍️معنی بیت:

ای معشوق قصّه ی کدورت ودلخوری را فراموش کن واز درصلح وآشتی درآی ببین که مردمک چشم من ازشوق آمدن تو،خرقه اش را ازسردرآورده و چگونه می سوزاند؟.

🌿ضمن آنکه این معنی نیزمدِّ نظرحافظ بوده که مردمک وسیاهی چشم من از بس که گریه کرده ام ازبین رفته وسفید شده است. به عبارتی حافظ سپیدشدن چشم خودرا به خرقه سوزی تعبیر کرده است.

هنگام وداع توزبس گریه که کردم

دورازرخ توچشم مرانورنمانده است

 

🌿━━━━━━━━━━🌿

ترک افسانه بگو حافظ و می نوش دَمی

که نخفتیم شب وشمع به افسانه بسوخت

 

"افسانه" دراینجا پرداختن به همین ماجرا وگله وشکایت واظهار دردمندیست.

خطاب به خویش می فرماید:

✍️معنی بیت:

ای حافظ این حرفها راتمام کن و دست از گله و شکایت بردار، جامی شراب بنوش وبی وفایی یار را ازخاطرببر ازبس که نالیدی تمام شب بیدار بودیم وشمع به بیهودگی سوخت.

چه نقشه ها که برانگیختیم وسودنداشت

فسون ما بَر ِ اوگشته است افسانه !

 

🙏🌹
🌿━━━━━━━━━━🌿

 

محمد رضا در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۲۱:۰۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۲۳ - تشبیه مغفلی کی عمر ضایع کند و وقت مرگ در آن تنگاتنگ توبه و استغفار کردن گیرد به تعزیت داشتن شیعهٔ اهل حلب هر سالی در ایام عاشورا به دروازهٔ انطاکیه و رسیدن غریب شاعر از سفر و پرسیدن کی این غریو چه تعزیه است:

با عرض سلام و خسته نباشید خدمت دوستان
شاید برای بعضی دوستان سوال بشه که بنده چه چیزی گفتم که آقای حسین چنین کامنتی علیه بنده نوشتند . بنده در پاسخ به صحبت های عجیب آقای اشکان نوشته بودم که نمی دانم ایشان جدی این سخنان را گفته اند یا به شوخی . در ضمن گفته بودم که آقای اشکان به جای خواندن تاریخ ، سریال افسانه جومونگ را دیده اند و عجیب تر اینکه ایشان دیگران را هم به منجمد بودن ذهن متهم کرده بودند . پس از کامنت جناب حسین ، قصد پاسخ گویی به ایشان را داشتم . قصد داشتم از ایشان بپرسم آقای اشکان برای فضائلی که برای یزید برشمرده و اتهاماتی که علیه حضرت علی و امام حسین مطرح کرده چه دلایلی را مطرح کرده که شما می گویید آقای اشکان برای گفته های خود دلیل دارد ؟ آنچه ما در کامنت جناب اشکان دیدیم فقط ادعا بود بدون هیچ دلیلی . اما از آنجا که علاقه به درگیری و بحث آن هم بر سر چنین ادعاهای عجیبی نداشتم از مدیریت محترم سایت درخواست کردم کامنت بنده حذف شود . اما در این چند روز هنگام مرور اشعار این سایت به موارد عجیب تری در مورد جناب اشکان برخورد کردم . ایشان ذیل برخی دیگر از اشعار مولوی که در مدح حضرت علی بوده سخنان عجیب دیگری را بر علیه حضرت علی مطرح کرده بود . گویی ایشان بر خود واجب می داند هر جا که سخنی از حضرت علی است بیاید و بر علیه ایشان کامنت نویسی کند . به طور مثال ایشان ذیل شعر بخش 129 مثنوی دفتر ششم که 4 بیت اول آن اشاره به حدیث " من کنت مولاه فعلی مولاه " دارد ، چنین کامنت نوشته : " چهار بیت اول جعلی است و اصلا ربطی به بقیه ابیات ندارند و در ضمن کفر و شرک گویی شده که به اسم مولوی می خواهند مردم رو در ظلمت نگه دارند . "
یا ایشان ذیل اشعار بخش 164 مثنوی دفتر اول ( خدو انداختن خصم در روی امیرالمومنین علی ... ) ، بخش 165 مثنوی دفتر اول ( سوال کردن آن کافر از علی ... ) ، بخش 166 مثنوی دفتر اول ( جواب گفتن امیرالمومنین ... ) ، بخش 167 مثنوی دفتر اول ( گفتن پیغامبر به گوش رکابدار امیرالمومنین ... ) ، بخش 172 مثنوی دفتر اول ( گفتن امیرالمومنین با قرین خود ... ) این چنین کامنت گذاشته اند :
" این ابیات همه جعلی و دروغه و مولوی با توجه به قرآن و هشدارهایی که قرآن در مورد علی به پیامبر و مردم داده ، هرگز علی را مدح نمی کند . "
یا ایشان ذیل شعر " مخمس " دیوان اشعار شیخ بهایی چنین کامنت گذاشته اند :
"با توجه به شعرهای بی محتوا و گاهی شرک آلود و کفر آلود شیخ بهایی ، بی شک این شعر دزدیه . آخه یه چیزایی تو این شعر گفته شده که اگر اونا رو درک می کرد و می فهمید ، عمرا شعرهای دیگه رو نمی گفت . "

شهراد در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۲۰:۲۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۱:

میوه نمی‌دهد به کس باغ تفرج است و بس
جز به نظر نمی‌رسد سیب درخت قامتش
این کاملا درست است: هم میوه نمی دهد آغاز است و هم سیب درست است نه سرو.
مرید از اول دنبال چیدن میوه هستش یا از اول توقع داره میوه بچینه (میوه نمی‌دهد به کس) اما تا کاملا تسلیم نشه میوه خبری نیست (باغ تفرج است و بس). مراد از همه چیز حفاظت میشه (جز به نظر نمی‌رسد سیب درخت قامتش
) پس دست از حیله برای چیدن سیب بردار (گفتم به نیرنگ و فسون پنهان کنم ریش درون
پنهان نمی‌ماند که خون بر آستانم می‌رود) و در پاکی نیت کوشا باش.

تازه وارد در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۱۶:۵۵ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۱۱۲ - منازعت چهار کس جهت انگور کی هر یکی به نام دیگر فهم کرده بود آن را:

در بیت نوزدهم بر اساس نسخه رینولد نیکلسون صحیح بیت اینست از حدیث شیخ جمعیت رسد تفرقه آرد دم اهل حسد

تازه وارد در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۱۶:۵۰ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۱۱۲ - منازعت چهار کس جهت انگور کی هر یکی به نام دیگر فهم کرده بود آن را:

دربیت نوزدهم براساس نسخه رینولد نیکلسون صحیح بیت اینست ازحدیث شیخ جمعیت رسد تفرقه آرد دم اهل حسد

احسان در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۱۵:۱۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۴:

تفاسیر و نظرات دوستان خواندنی بود اما برای بنده جالب ست چطور هنوز ما با این حقیقت کنار نیومدیم که هرکسی به اندازه اندیشه و دنیای خودش از اطرافش برداشت خودش رو داره ،میکنه :
اینچہ میگویم بہ قدر فہم توست
مردم اندر حسرت فهم درست .
...
حال پخته در نیابد هیچ خام
این سخن کوتاه باید والسلام
... یا
هر کسی از ظن خود شد یار من !
خلاصه که سعی کنیم افکارمون رو به هم تحمیل نکنیم ،
این سخن پایان ندارد تیز دو

امیرعلی در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۱۵:۰۸ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۱۸۷:

این شعر، در خصوص اهمیت تجرید (عدم وابستگی)، مرا به یاد شعر زیبایی از عطار انداخت که فرمود:

گر صفا میبایدت، تجرید شو
ور خرد داری ز اهل دید شو

(اهل دید = صاحبان بصیرت، اولوالالباب)

حسین در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۱۴:۵۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۶:

با سلام
من ترجمه این شعر به انگلیسی رو از کجا میتونم پیدا کنم، کسی میتونه راهنمایی کنه؟ به دنبال ترجمه دقیق نیستم، همین که مفهوم کلی ابیات رو برسونه کافیه

صائب در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۱۴:۰۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۶:

موزیک ویدیو نامجو قشنگه . نمیدونم چرا از یوتیوب پاکش کردن ولی توی ویمئو هنوز هست

مسعود در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۱۳:۵۳ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۴۰:

بی نظیره.. مخصوصا دوبیت اول

مجید در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۱۳:۵۱ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۵:

در بیت اول فکر کنم به جای گل خیر آشنایی، گل باغ آشنایی صحیح است

سروش آسمان در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۱۳:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۱:

نماد گل تظاهر است و خاصیت گلاب اثر، پس حتی بی نظر از این و آن که از ظرایف شعر حافظ هست، پرده نشین گلاب اسست و شاهد بازاری گل. سلام

کسرا در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۱۲:۴۳ دربارهٔ اوحدی مراغه‌ای » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲۷:

شعر بسیار زیبایی ست

تماشاگه راز در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۱۲:۲۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۷:

شرح جلالی بر حافظ – دکتر عبدالحسین جلالیان:
در این غزل حافظ مضامین به کار گرفته خود را از نظامی گنجوی گرفته و به نحو شایسته‌تری ارائه می‌دهد:
1- مضمون مطلع غزل حافظ را نظامی در لیلی و مجنون چنین سروده است:
پرکندگی ازنفاق خیزد
پیروزی از اتفاق خیزد
2- مضمون بیت سوم غزل حافظ را نظامی در لیلی و مجنون به این صورت آفریده است:
خورشید که او جهان‌فروز است
از آه چو آتشم به سوز است
3- مضمون بین نهم غزل حافظ را نظامی در هفت پیکر چنین سروده است:
کاتب‌الوحی گل به آب حیات
برشقایق به خون نوشته برات
کمال‌خجند:
زلف کمند آفکنت اقلیم جان گرفت
با این کمند روی زمین می‌توان گرفت
شاه نعمت الله:
سلطان عشق ملک جهان را روان گرفت
جانم فدای او که تمام جهان گرفت
****