shabgard در ۸ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۶ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۷:۲۸ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱:
سلام،بهتره که واژگانی رو که قبلا طرز نوشتنشون فرق میکرده رو به همون صورت قدیم بنویسیم چون ما وقتی میبینیم نوشته مثلا سد میدونیم منظور همون صد هستش و غلط املایی نیست...بهتره اشعار به همون طرز قدیم و اصیل باقی بمونن،قرار نیست با تغییر طرز نوشته دیگه اشعار شاعران چند قرن پیش رو دستخوش تغییر خودمون قرار بدیم، اگه اینجوریه کلماتی که قبلا استفاده میشده و حالا معنیشون عوض شده و یا کلا حذف شدن رو هم تغییر بدین
کمال داودوند در ۸ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۶ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۵۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۵۴:
7790
Sousan Fatai در ۸ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۶ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۴۳ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲:
آقای حسین، کجایست هم اشتباه است؛ کجایی‌ست، درست است.
علی در ۸ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۶ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۴۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶:
سید اکبر جان اینجا شاعر میگوید که شربتی تلخ‌تر تر از زهر جدایی تو باید موجود باشد تا من لذت وصل تو را فراموش کنم. فرضی ناممکن ساخته که بگویذ لذت وصل تو فراووش شدنی نیست. فاعل کند به شربت برمیگرده
حمید سجادی در ۸ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۶ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۲۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۳:
عزیزان دقت داشته باشید که "شعر حافظ همه بیت الغزل معرفت است".بنابر این از ابیاتش به راحتی نگذرید.من رو یکی از ابیات این شعر تمرکز کردم و هی مزه مزه اش کردم تا آخر به لذتش رسیدم و واقعا اشک تو چشمام جمع شد از عظمت روحی حافظ.
"یا رب به که شاید گفت این نکته که در عالم
رخساره به کس ننمود ،آن شاهد هر جایی"
****
****
تا ده بیست دقیقه اول ذهن میره سمت چی؟
"گویی حافظ داره از معشوقه اش گلایه میکند که چرا فراری است از وی و در انتها هم یک ریچار و توهین بسیار زشت حواله طرف میکند".
اولین و مهم ترین نکته و پرسش این هست که اگه رخساره به کس ننموده،از کجا دیده که زیبا روی و شاهده؟
دوم اینکه چطور میشه رخساره به کس ننمایه،کسی که هر جاییه! (اگه دشنام و گله ای باشه از معشوق و شاعر مودب ما میخواسته حرص درونیش رو با توهین زشت و قبیح "هر جایی" خالی کنه - که همچین چیزی از حافظ بسیار بعیده.چرا که در ابیات قبلی داره با خواهش و تمنا صحبت میکنه در خلوتش با معشوق).
سوم اینکه طرف شاهده!یعنی لا اقل مذکره(شاهد به معنی مرد زیبا روی)،بنابر این معنی نداره این لفظ "هر جایی" در موردش به کار گرفته بشه.
بنابر این میشه نتیجه گرفت ک معنی این بیت با چیزی که لا اقل تا ده دقیقه اول به ذهن مخاطب میرسه،از زمین تا آسمون فرق داره.چیزی که ابتدائا به ذهن متبادر میشه این هست که شاعر داره پیش خداوند از معشوقش گله ای میکنه که چرا از من فرار میکنه و در نهایت هم برای اینکه حرص درونیش خالی بشه،بهش توهین میکنه و بهش میگه "هر جایی"!!!
اما
نکته آخر:ممکنه منظور از شاهد،زیباروی نباشه و منظور مشاهده کننده باشه!یعنی اونی که همه رو داره می بینه،پشت پرده است و رخساره به کس نمی نمایه!و اصلا پیش خدا هم گله ای نمیکنه از بابت معشوقش!بلکه گله اش بابت این است که این منظور را نمی تواند به کسی برساند،چرا که سریع اذهان به سمت معنی منفی و اولیه و دم دستی بیت متمایل میشه!یعنی هر کی میخونه سریع ذهنش میره سمت معنی بد و حافظ از این بابت گلایه منده که خدایا چرا حرف منو نمیفهمند مردم؟؟
این فرد شاهد که به کسی رخساره ننموده ی هر جایی کیست؟
این فرد قطعا معشوقه اش نیست و حتی خداوند هم نیست،چون در مصرع اول حافظ داره پیش خدا در موردش صحبت میکنه
پس کیست؟؟
از ابیات قبل چه می توان استنباط کرد؟
دقیقا در بیت قبل چی می فرماید؟
مشتاقی و مهجوری،دور از تو چنانم کرد...
و یا در ابیات قبل تر:
+ای پادشه خوبان،داد از غم تنهایی....
+دایم گل این بستان شاداب نمی ماند،در یاب ضعیفان را در وقت توانایی (در وقت جوانی)
+ای درد توام درمان در بستر ناکامی
این شاهد هر جایی کیست؟؟؟؟
محمد در ۸ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۴۹ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب چهارم در تواضع » بخش ۲۸ - حکایت ذوالنون مصری:
آقای جراح زاده درست میفرمایند روی کاشی های آرامگاه سعدی این گونه نوشته که خود را به خردی شمرد.
بی سوات در ۸ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۱۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۷:
نظر من بیسوات اینه که این غزل دیوانه کننده است تا اینکه به مصرع آخر می رسد. کاش از شخص خاصی سخن به میان نمی آمد.بازم من هنوز نیت حافظ را نمیدونم شاید اینجور که فکر میکنم هم نباشه .
A.m در ۸ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۲۲ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۴۷۰:
مثرع دوم بیت وپدوم درست خونده نمیشه
اکبر khayat۱۴۹۳@gmail.comا در ۸ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۳۲ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۶:
"کوتاه نظر غافل از آن سرو بلند است" "کاین جامه به اندازه هر کس نبریدند" کوتا نظران، آدم های مادی، دنیاطلب و نفس پرستی هستند که از سرو قامتان بلند همت وارسته غافل هستند در واقع درک و فهم این معانی را ندارند. به قول خودمانی مال این حرف ها نیستند. در بیت آخر شاعر این مسئله را به خوبی تشبیه می کند. سرو قامتان، مرغان نظرباز سبک سیر هستند و کوتاه نظران در دام گه خاک اسیر. سروقامتان همانند مرغان هوایی از مرحله پست مادی و دام گه خاک جدا شده و به افلاک پریدند. شهیدان مثال واقعی این سروقامتان هستند که ما اسیران دنیای پست مادی و خاکی از این معنا بی بهره ایم. "کاین جامه به اندازه هر کس نبریدند"
خداوند فروغی بسطامی را رحمت کند.روحش شاد
نادر.. در ۸ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۱۹ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۷:
آن دیده پدید آمد و حاجات برآمد..
omid در ۸ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۱۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۷:
گنجور عزیز..این شعر رو ایرج بسطامی نخونده..شعر سعدی رو خونده که هزار جهد بکردم که سر عشق بپوشم..در قسمت آهنگها لطفا تصحیح کنید ونام بسطامی عزیز رو حذف کنید در اینجا
omid در ۸ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۱۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۷:
گنجور عزیز در قسمت معرفی آهنگ ایرج بسطامی اشتباهی رخ داده...زنده یاد بسطامی شعر سعدی رو خونده:هزار جهد بکردم که سر عشق بپوشم..اگر گوش بدین خودتون متوجه میشوید..این شعر رو بسطامی نخونده
omid در ۸ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۳۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۲:
دوست عزیز **رضا** سوره فاتحه هر دردی رو دوا میکنه؟؟ این از حرفهاییست که قول خودتون معروف هست ولی واقعیت نداره..سوره فاتحه چه عرض کنم کل قران هم هیچ دردی رو دوا نمیکنه..عشق مگر به فریاد انسان برسه...عشقت رسد به فریاد ورنه بسان حافظ**قرآن ز بر بخوانی در چهارده روایت.....سروه فاتحه پیش کش
اکبر khayat۱۴۹۳@gmail.comا در ۸ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۲۶ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۶:
با عرض سلام خدمت دوستان عزیز، توضیحات جناب مجتبی آموزگار در ذیل بیت "همت طلب از باطن پیران سحرخیز زیرا که یکی را ز دو عالم طلبیدند" بسیار هوشمندانه و برای اهل نظر دقیق و ظریف است که لفظ "یکی" را معادل خدای یکتا و احد فرض کرده اند که آنها همواره در جهت کسب رضای الهی حرکت می کنند و "یکی" را می طلبند. ولی اگر این بیت را بصورت ساده و روان هم معنی کنیم چیزی عوض نمی شود، معلوم است که پیران سحرخیز از بین عالم مادی و زودگذر دنیا و عالم باقی و بینهایت آخرت کدام را انتخاب می کنند؟ از هر عاقلی این انتظار می رود که عالم آخرت را انتخاب کند، پیران روشن ضمیر سحرخیز که در صدر همه عاقلان قرار دارند. منظور بنده آنست که در مصرع "زیرا که یکی را ز دو عالم طلبیدند" پر واضح است که مطلوب آنها چیست. با تشکر
عمو در ۸ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۳۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۸:
سما نوشته:
"آیات .... قران؟واقعا منظور چیه از این حرف؟"
شما با این نوع تفکر چه کاری با ادبیات دارید؟
برای مزیذ اطلاع شما افتخار حافظ این است:
عشقت رسد به فریاد ار خود به سان حافظ
قرآن ز بر بخوانی در چارده روایت
۸ در ۸ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۴۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۰:
ای بسا شیخ قصد بدی نداشته است
بازی لب لب من لب لب تو باقالی به چند من ؟
را شنیده اید؟
۸ در ۸ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۴۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۷:
لست ترانی همان " لن ترانی " است و نیاز به انواع احتمالات ندارد
در مصراع نخست واژه " ایمن " و داستان موسا که میخواست یهوه را ببیند و او پاسخش داد : "لن ترانی"
نمی توانی مرادید، همه چیز را روشن کرده است
شمس رفته است و روی نشان نمی دهد و جنابشان
ویرا با یهوه کلیمیان برابرکرده است.
کمال داودوند در ۸ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۰۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۵۳:
6619
هادی در ۸ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۳۰ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۱۴:
فقط میتونم بگم متاسم
#شجریان
رشید گل افشان در ۸ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۶ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۴۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۳۸: