بیگانه در ۷ سال و ۸ ماه قبل، سهشنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۷:۴۸ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۶ - امروز و فردا:
پروین:
گر که منظور تو زیبائی ماست
هر طرف چهره ی زیبایی هست
گفت رازی که نهان است ببین
اگرت دیده بینایی هست...
حافط:
لطیفهایست نهانی که عشق از او خیزد
که نام آن نه لب لعل و خط زنگاریست
جمال شخص نه چشم است و زلف و عارض و خال
هزار نکته در این کار و بار دلداریست...
شعری بسیار زیبا بود... هزار آفرین بر پروین اعتصامی حکیم، که توانست به فراتر از مرزهای جنسیت برود و اشعارش، بازتاب حکمت باشند نه زنانگی. این، مقامیست بالا که نصیب هیچ شاعر زن ایرانی ای حداقل، تاکنون نشده. من به او می بالم.
پارادوکس در ۷ سال و ۸ ماه قبل، سهشنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۷:۱۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۱۹:
ارجاع شما ب این لینک مرا بس است
پیوند به وبگاه بیرونی/
حافظ در ۷ سال و ۸ ماه قبل، سهشنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۴۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵:
آدم می تونه با اسمای مختلف نظر بده، ولی بهتره به شیوه ای نباشه که بقیه بو ببرن. مثل همین یار همیشه حاضر گنجور که با اسمهای زیادی نظر می ده. 7-8-سی- چهل! حسین- سید، سمانه و... یکی از راهای شناخت ایشون استفاده از "مانا" به جای "معنا" هست. یعنی این اندازه کم سواد و البته یه دنده س که نمی خواد قبول کنه این واژه من در آوردی غلطه.
مسلم در ۷ سال و ۸ ماه قبل، سهشنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۲۵ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۲۴:
ای تُرک کمان ابرو من کشته #گیسویت
ملک همه چین و هند ندهم به یکی #مویت
تجانس گیسو و یکی از مویت(یک تار مو از گیسو) بیشتر هست و بنظر من در مصرع اول ، بجای ابرویت ، میبایست گیسویت صحیح تر باشد.
سعید راضی لاری در ۷ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۴۵ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » فیوصف حاله » فی وصف حاله:
تا نگردد نامرادی قوت تو
کی شود زنده دل مبهوت تو
درد حاصل کن که درمان درد تست
در دو عالم داروی جان درد تست
سوال این است که چرا ما از خدا تقاضای درد کنیم و بعد درمانش را بخواهیم ...چرا تقاضای شادی از او نکنیم ...
شاید اگر مریضمان کند و درد در ما بفرستد دل او که رحیم است باعث میشود بیشتر به بالینمان بیاید و از بودن او در کنار مان و تیمار داری و مراحل درمان لذت ببریم ...
گاهی بعضی عاشقان قرص میخورند و اقدام به خودکشی ...شاید دل معشوق و اطرافیان مخالف وصل به رحم اید و مراحل رسیدن به معشوق آسان تر گردد
نادر.. در ۷ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۱۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۶۰:
از تو دل من نمیشکیبد...
۸ در ۷ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۱۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵:
مه زدا البته زداینده مه است، اما" مزدا " به مانای "دانا"
آمده است و گر به اهورا بپیوندد " اهورا مزدا"
همان خرد کیهانی است که میتواند با
ابر و باد و مه و خورشید و فلک نیز سر وکار بدارد
سمیرا خدابخش در ۷ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۰۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۷:
چه زیبا توصیف کرده
داستانی بود در نرسیدن به معشوق که
در وداع آخرین عاشق گفت : میگن عاشق دوست داره با عشقش قدم بزنه و راه بره و دست در دست هم برن،و عاشق چشمهاشو میگیره و میگه..اما من این حسرت و درد رو با خود نگه میدارم..
در حالیکه عاشق چشمانش بسته است میگوید
سرو بالایی به صحرا می رود..
و میگوید انتخاب با خودته میتونی بری میتونی بمونی...
و می رود...
گفتم اینجا هم بیان کنم..زیبا هست این توصیف...
نادر.. در ۷ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۵۶ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۱:
ای عجب بحری است پنهان لیک چندان آشکار..
زمین نیز بحری پنهان و آشکار است و امواجش کوه ها
بیگانه در ۷ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۵۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۲۱:
سلام.
البته گنجور باید یک سری موارد را رعایت کند
مثل جدا نویسی و نوشتن حرف ی به صورت فارسی نه همزه
بی زبان
از جمله ی
گوش ها
باید به این صورت باشند.
لطفا رعایت کند گنجور.
بیگانه در ۷ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۵۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۲۱:
محشر است... عالی...
نادر.. در ۷ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۳۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۶۵:
از جان شریف خود وز حال لطیف خود
بفرست خبر زیرا در عین خبر رفتی..
محسن حیدرزاده جزی در ۷ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۰۰ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰۱:
دو بیت نخست باید به آخر غزل منتقل شود .
روفیا در ۷ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۲۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵:
مزدک چقدر مانند بابک است نه؟!
چه مزدک چه بابک اطلاعات بسیار جذابی بود، مه زدا یا مزدا یعنی زداینده مه و کدورت؟
ب در ۷ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۰۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۱:
به نام خداوند مهربان
بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی
خون خوری گر طلب روزی ننهاده کنی
"هر چه از دوست رسد نکوست"
یعنی از فرمانهای الهی در تدبیر امور بهره بریم و یا تدبیر و تعقل رها کنیم؟بسیار تدابیر موشکافانه را ما در وادی تعقل
می پنداریم و می اندیشیم این راه صحیح است،چه باید کرد من ندانم که مقصود چیست؟راهنمایی می کنید لطفا
محسن حیدرزاده جزی در ۷ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۴۴ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۳:
یده
لغتنامه دهخدا
یده . [ ی َ دَ / دِ ] (اِ) سنگی که برف و باران به طریق افسونگری بر وی نمودار شده . (ناظم الاطباء). || برف و باران آوردن را گویند به طریق عمل سحر و ساحری و این عمل در ماوراءالنهر شهرت دارد. (برهان ) (ناظم الاطباء). برف و باران آوردن را گویند. (از آنندراج ) :هرگاه باران می خواست [ یافث ] به وسیله ٔ آن سنگ سحاب عنایت الهی در فیضان می آمد و اعراب آن سنگ را حجرالمطر و عجمیان سنگ یده و ترکان جده تاش گویند. و حالا نیز سنگ یده در مغولان و ازبکان بسیار پیدا میشود و به سبب آن باران می بارد. (حبیب السیر چ خیام ج 3 ص 2). و رجوع به جدامیشی شود.
حمیدرضا علیزاده در ۷ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۵۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۰:
استاد ایرج این شعر را در یکی از برنامه های گلها که فاقد شناسه هست بصورت آواز اجرا کرده اند.ترانه این برنامه با مطلع یک شب دیدی مست مستم ..توسط بانو مرضیه اجرا شده است.
محسن حیدرزاده جزی در ۷ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۲۰ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۳:
مطلع غزل در پایان ان درج شده است لطفا اصلاح کنید .
میم میمی در ۷ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۷:۳۴ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۶۲۵:
در مصراع آخر قاعدتا «سوختهی سوختهای» صحیح است. یعنی کسی که سوختهی کسی شدهاست که خود سوختهاست. مثل پروانه که سوختهی شمع است که خود سوخته است.
در کتابت قدیم پسوند «ای» هم مثل یای میانجی به شکل همزه بالای حرف «ه» قرار میگرفت به همین دلیل گاهی در چاپهای جدید به اشتباه این دو خلط شدهاند. نوشتن «سوختهای» به جای «سوختهی» در اولین مورد در این مصراع هم ظاهرا مصداق همین اشتباه در بازنویسی متون کهن است.
سعید در ۷ سال و ۸ ماه قبل، سهشنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۵۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۹: