گنجور

حاشیه‌ها

 

با سلام ، به نظر بنده اساتیدی که درج سخی را درست میدانند ، ظاهرا” بیشتر نگران نسخه ای هستند که در دست دارند ، نه ریشه شعر .

علیرضا در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۲۳:۵۰ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۲۱۹


من بیت اول رو اینجوری شنیدم
“ناصح گمان مبر که نصیحت کنم قبول
من گوش استماع ندارم لمن تقول”
با توجه به واژه “من” فعلهی تقول و نصیحت کنم درست است.

مهدی باسره در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۱۸:۱۷ دربارهٔ غزل ۳۴۹


جناب منصور شما که میگویید بهتر حرف بزنیم بهتر بود کمی هم بهتر بنویسید ؛عتاب ؛است نه عطاب

کمال در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۱۵:۴۶ دربارهٔ مثنوی (الا ای آهوی وحشی)


باسلام و درود
متاسفانه بنده نتوانستم نتیجه گیری کنم و درنیافتم البته شاید بهتر است بگویم نتوانستم مصداقی که سایر دوستان توانسته بودند پیدا کنند پیدا کنم , اولین باری بود که این اثر رو میخوندم
تشکر خواهم کرد اگر از عزیزان بنده را افاضه دهند
تشکر

کمال در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۱۵:۳۳ دربارهٔ موش و گربه


بهترین شعری بود که تا به حال خوانده ام.

فائزه اکبری در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۱۵:۰۶ دربارهٔ آرزوی پرواز


شعر زیبایی است.من به این شعر علاقه مندم و ان را حفظم.

فائزه اکبری در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۱۵:۰۶ دربارهٔ آرزوی پرواز


در این شعر حافظ آرزو می کند که ترک سمرقندی یا همان تیمور گورکانی به شیراز حمله کند و بساط مظفری را برچیند صدها سال است همیشه به آن امید بوده ایم که نادری پیدا نخواهد شد امید کاشکی اسکندری پیدا شود.

قناطیر در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۱۳:۰۹ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۴۷۰


۳/وزن بیت آخر صحیح است با تشکر

جویی: به اندازه ی یک جو، کمی

مجتبی گلی آیسک در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۱۱:۵۲ دربارهٔ الحکایه و التمثیل


وزن بیت آخر صحیح است با تشکر

جویی: به اندازه ی یک جو، کمی

مجتبی گلی آیسک در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۱۱:۵۱ دربارهٔ الحکایه و التمثیل


بسیار زیباست.
معنای مصرع دوم بیت اول “نبود برسر آتش میسرم که نجوشم” و مصرع دوم بیت پنجم “که گر به پای در آیم به در برند به دوشم” را متوجه نمی شوم.

مسلم هاشمی در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۱۱:۰۲ دربارهٔ غزل ۴۰۵


بیت ۳۷ بعد از نشانی کلمه هست افتاده

فریبرز مالکی در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۱۰:۰۲ دربارهٔ بخش ۲ - در توحید باری


مصرع دوم بیت چهارم که گفت این را بجنب آن را بیارام درست است به جای ( به جنب )

فریبرز مالکی در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۹:۵۵ دربارهٔ بخش ۳ - در استدلال نظر و توفیق شناخت


این یکی از شاهکارهای شعر و فلسفه خیّام است که خودش را بدان حال هم آدمی که به کارگاه کوزه گری میره و هم کوزه ای که به زبان می آید تشبیه می کند ، منظور از کارگه کوزه گری دنیاست و در این دنیا دوهزار که کنایه از هزاران می باشد ، کوزه یعنی آدمی را می بیند گویا و خموش ، مرده و زنده ! ناگاه یکی ( و فقط یکی ) کوزه ، خودش را می گوید برآورد خروش ، کو کوزه گر ( آفریننده ) و کوزه خر ( تحویل گیرنده اینهمه آدمی کیست ؟ ) و کوزه فروش ( واسطه و سازوکار این برنامه چیست ؟ )

بهرام مشهور در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۸:۲۸ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۱۱۷


با سلام و تشکر- همان طور که دوست عزیزمان هم تذکر داده اند در بند سیزدهم، بیت چهارم، مصرع دوم، عبارت (می آرد وجد و می برد هوش) صحیح است که با کمی غلط تایپی بصورت( می آرد و جد و می برد هوش) نوشته شده که بهتر است تصحیح شود

رضا در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۸:۱۶ دربارهٔ ترجیع بند


من این شعر را اینگونه خوانده بودم و بنظرم وزین ترین و با معناترین و شیواترین حالت این شعر باشد :
ازجملۀ رفتگان این راه دراز
بازآمده ای کو که بما گوید راز
هرکس سخنی از سر سوداگفته ست
زان روی که هست کس نمی داند باز

بهرام مشهور در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۸:۰۵ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۱۱۱


درسته میگن حافظ حرف دل همه رو با دیوانش میزنه به نظر من سعدی خیلی دقیق تر این حرف رو می گه
من اون روز تو کتاب فروشی نیت کردم و غزلیات سعدی رو باز کردم بهترین شعری بود که در زندگیم خواندم و شنیدم و هیچ وقت این لطف خدا رو فراموش نخواهم کرد این جواب تمام سوالاتی بود که در ذهنم حک شده بود

یگانه در تاریخ ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۲۱:۴۹ دربارهٔ غزل ۳۰۱


سایه طوبی و دلجوی حور لب حوض

Anonymous در تاریخ ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۱۸:۱۱ دربارهٔ فی نعت سید المرسلین علیه الصلوة و السلام


با سلام وعرض خسته نباشد.
کلمه اخر مصرع دوم از بیت اول ،هم از لحاظ معنی وهم از لحاظ رعایت قواعد شعر بود بودنش درست تر است تا دود بودن

مشتاق تبریزی در تاریخ ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۱۵:۱۴ دربارهٔ حکایت طایری که از تشنگی بیتاب بود


با خواندن این شعر یاد صحنه های سریال شهریار افتادم آه که که سینه ی این خاک پر از این عشق های نگفته است

ریحانه در تاریخ ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۱۴:۲۱ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۶ - داغ لاله


توضیح :
در ایران پیش از اسلام نه تنها شکار و خوردن گوشت گراز مرسوم بوده است بلکه در آیین مهر شکار گراز به نوعی از ملزومات این آیین بوده است.

تارا در تاریخ ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۹:۰۲ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۷


[صفحهٔ اول] … [۲۵۹۹] [۲۶۰۰] [۲۶۰۱] [۲۶۰۲] [۲۶۰۳] … [صفحهٔ آخر]