Roya در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۱۲ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۵۷ دربارهٔ عبید زاکانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۳:

سلام. معنی کلمه پیشانی در بیت اول، گستاخی و بی‌حیایی و بی‌شرمی و پررویی است.
معنی بیت این است: زلف پریشان تو با گستاخی و بی‌شرمی دل مرا برد و عاشقم کرد.

Roya در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۱۲ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۴۳ دربارهٔ عبید زاکانی » عشاق‌نامه » بخش ۳۳ - در خاتمهٔ کتاب:

سلام و سپاس از گردانندگان سایت پربار گنجور.
بیت آخر واژه پایانی باید "مبادا" باشد. لطفا تصحیح شود. متشکرم.

حسن روشن در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۱۲ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۲۱ دربارهٔ فردوسی » هجونامه (منتسب):

یا سلام خدمت ادب دوستان و سپاس از بانیان محترم گنجور.
به نظر میرسد اصل هجو نامه درست باشد. همه منتقدانی که سعی داشته اند انتساب آن را به حکیم طوس انکار کنند فقط بر محتوای اشعار و حدثیات و خوش آیند خود تکیه داشته اند. هیچ شاهد تاریخی وجود ندارد نشان دهد که فردوسی این ابیات را نگفته است
ظاهرا افرادی که بر اندیشه های ایران منهای اسلام تاکید دارند بیشتر دوست داشته اند که این ابیات که ستایش پیامبر و امام علی در آن وجود دارد را انکار کنند.

یحیا راستگو در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۱۲ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۰۶ دربارهٔ کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۴۶۹:

متاسفانه اغلاط شعر کمال در گنجور بسیارند.
در مصراع اول بیت یک، «نوایی» صحیح است نه «نوانی».
در مصراع دوم بیت یک، «یار» صحیح است نه «بار».
در مصراع اول بیت دو «نکته‌ای» صحیح است نه «نکته»و
در مصراع دوم بیت دو «ماجرایی» صحیح است نه «ماجرانی».
در مصراع اول بیت سوم «میخانه» صحیح است نه «مبخانه» و در مصراع دوم «به زیر» صحیح است نه «بزبر» و ... .

شیخ حسن در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۱۲ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۵۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۱:

مغزمان سوت میکشد و باید دقایقی تامل کنیم و ببینیم ابن زنجیرۀ معنایی گسترده که به ذهنمان میاید چه مفهومی دارد.

شیخ حسن در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۱۲ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۴۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۱:

کفر زلفش ...
زلف یعنی قسمت جلوی موی سر و کنار پیشانی که با گیسو که پشت سر قرار میگیرد تفاوت دارد و بنابرین صورت پشت زلف قرار میگیردم.
دل بسی ... الله الله، که تلف کرد و که اندوخته بود؟
اگر "که" را بمعنی "چه کسی" در نظر بگیریم و بشکل سوالی بخونیم ناگهان دچار رئشه میشویم .

shakaib Salik در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۱۲ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۵۶ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۲:

مصراع دوم بیت چهارم:
چون خط پرکار خواندی ابتدایت نتهاست

shakaib Salik در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۱۲ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۵۵ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۲:

مصراع دوم بیت چهارم در چاپ معروف مطبعه معرف کابل چنین است:
چون خط پرکار خواندی ابتدایت انتهاست

امیر بهرامی در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۱۲ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۲۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹:

از آقای سرخی هم متشکرم بابت اطلاع رسانیشون و حافظ در این شعر در جواب ایشان فرموده است:
دولتی را که نباشد غم از آسیب زوال
بی تکلف بشنو دولت درویشان است

Behrouz در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۱۲ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۰۸ دربارهٔ سنایی » طریق التحقیق » بخش ۲۶ - کما تعیشون تموتون وکما تموتون تحشرون:

تو اگر نیک نیکی ار بد بد
بد و نیک تو با تو باشد خود
چون بدی‌، پس بدان که بیخردی
که خرد نیست رهنمون بدی
هر که پروردهٔ خرد باشد
کی درو فعل دیو و دد باشد
هر که را عز آن جهان باید
دامن دل به بد نیالاید
گر کند عقل نیکی‌ات تلقین
پس تو و بارگاه علیین
وگرت دیو رهنمای بود
اسفل السافلینت جای بود
ددی تو ز ناسپاسی توست‌
بدی تو ز ناشناسی توست
گر شعارت بود سپاس و شناس
این ندا آید «ا‌نت خیرالناس‌»

ناصر قهرمانی در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۱۲ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۵۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۰:

خبرت هست که چشمان تو آشوب کند
یل و سردار و تهمتن همه مغلوب کند
لیک آنچه ز دلدار تمنایش هست
وز خُم غمزه او یادش هست
طلب خالِ لب ش نیست فقط
دعوی ام روی مه ش نیست فقط
قایی ام عزت نفسی است که لیک
ز پدر برده ای از ارث به نیک
دلم از خواسته ام خرسند است
عمل م بر نظرم پابند است
تا که نظم آورد این حاشیه را
یا که منظوم کند قافیه را

امیر بهرامی در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۱۲ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۰۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹:

بسیار شعر زیباییست ، درست است که این شعر نمی تواند عظمت درویشی را بیان کند و نظر کوته نظران را بلند کند نسبت به درویشی ، اما باز همان طور که از شعر پیداست ، درویشی نیازی به تایید و رد کوته نظران ندارد و در تمام تاریخ به شکلی و با نامی ، کاره خود را انجام داده است ، چه قبل از اسلام و چه بعد از اسلام.
بغیر از سالهای اخیر که هر کسی میتواند در فضای رسانه ، هر جور که مسخواد اظهار نظر یکطرفه داشته باشد ، کسی در هیچ کتاب معتبری نتوانسته واژه درویش را مورد کم لطفی قرار دهد. به قولی طلا که پاک است چه منتش به خاک است! و صد البته قرار بر این نیست که هر کس نامی را به دنبال خود می کشد به بزرگی آن نام باشد یا ظاهر و باطنش یکی باشد. همانطور که در تمامی ادیان هم میبینیم که بزرگان آنها اشتباهاتی مرتکب شده اند و باز این چیزی از باطن ادیان کم نمی کند.
امیدوارم دوباره بتوانیم بدون تعصب و با نیت خوش به مطالعه درویشی بپردازیم.
نمی توان از راه و روشی بد گفت که امروز هرچه داریم از آن راه و روش داریم.
لطفا برای بیشتر شناختن خود و فرهنگ و ادبمان کتاب کتاب (بارگاه خانقاه در کویر هفت کاسه را مطالعه بفرمایید)
به امید روزی که بتوانیم با خود آشتی کنیم.
موفق و پیروز باشید.

میرمحمد خلیلی پور در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۱۲ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۰۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۶ - در آفرینشِ ماه:

برخی شاهنامه پژوهان بر این عقیده اند این ابیات جعلی است چون فردی مثل فردوسی نمیتونسته چنین اشتباه بزرگی بکنه که ماه رو سی و دو روز محاسبه کرده باشه:
چو سی روز گردش بپیمایدا دو روز دو شب روی ننمایدا

روحانی در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۱۲ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۴:۰۴ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۴:

جناب خیام ارادت خاصی به حضرت محمد و دیگر پیامبران داشته است ارادت ایشان در اخرین مصراع متجلی است:
گفتند ‌فسانه ای و در خواب شدند
و یا در جای دیگر این ارادت را ابراز داشته اند
انان که ز پیش رفته اند ای ساقی
در خاک غرور خفته اند ای ساقی
رو باده خور و حقیقت از من بشنو
باد است هر ان‌چه گفته اند ای ساقی

مزدک در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۱۲ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۲:۵۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵:

بزرگ که شدیم میفهمیم که پذیرفتن امرد بازی سعدی دلیلی بر کوچکی ایشان یا گرایشات خودمان نیست.
فقط مشکل جمله بنده اینست که همه بزرگ نمیشوند.

مزدک در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۱۲ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۲:۴۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶:

بابک جان این وظیفه توست که بنویسی و تحلیل کنی تا تخم نگاه عرفانی به شعر بزرگان آدب را نابارور کنی.
اگر فقط اطلاعات بدهی کافی نیست باید بعد از دادن اطلاعات تحلیل هم بکنی یعنی لقمه را بجوی.
دورود بر تو

مزدک در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۱۲ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۲:۴۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶:

بابک به تو افتخار میکنم
از اینکه اینگونه تحلیل میکنی و زیبایی را با نظر مخالفت در نگرش عرفانی بیان کردی.
شاید جرقه ای باشد برای آنان که مطمینند که عشق سعدی زمینی نیست.
باز هم تشکر. برای اطلاعاتت زمان زیادی گذاشته ای باز هم بنویس.
تو با این طرز تفکر نماینده انسان آزاده‌ای.
دورود بر تو

مزدک در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۱۲ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۲:۱۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷:

شایق شایق شایق
اختلاف بنده با همچو تویی اختلاف در اصول است اینکه میگویی با هر نظری به هم احترام بگذاریم درست این طرز تفکر ما رامنفعل کرده.
اختلاف با تو بر سر این موضوع که مثلا من رنگ زرد دوست دارم و تو رنگ بنفش نیست تا با احترام سخن کنم برای همین اختلاف به تو احترام میگذارم ولی برای تخیلاتت نخیر
با تو باید جنگید.با این نظر باید جنگید من مسلمانی نیستم که از اجبار اسلام عرب را به اسلام لطیف عرفا پیوند زنم و ساکت این بدتر را بپذیرم. جنگ با این تفکر وظیفه هر آزاده ایست.اگر عارفی برو با آن توهم سر بر کوه نه که پیدایت نکنم برای من از عرفان سخن نگو که انسان را منکری.اساتیدت در تاریخ ناموسی نیست که ندریده باشند.مخالفی نیست که حکم به ارتدادش نداده باشند تو میخواهی از طرف آنها به مخالف رای خود احترام بگذاری. یا تو عرفان را نمیشناسی و یا دوست داری همچون استادت شاه نعمت الله در بقعه خویش بشینی و من به پا بوست بیایم.
خیر این اصل است که با هم اختلاف داریم با تو باید جنگید تا تخم انفعالت را نابارور کنم.

مزدک در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۱۲ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۳۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۲:

شایق و آنهایی که همچون شما فکر میکنند:
شما وقت زیادی جهت درک اشعار بزرگان ادب این سرزمین گذاشته آید.اندکی هم به موضوع زمینی بودن آنها فکر کنید شاید باز هم قانع نشدید ولی اولین گام را برداشته آید.اینکه همه عارف مسلکان بگویند که شراب عرفانیست و شما هم تکرار کنید با طوطی چه فرقی دارید.ازین جهت زیر این غزل نوشتم که اصلا به هیچ عنوان امکان ندارد این غزل معشوقی غیر زمینی داشته باشد شاید بتوان یکی دو بیت را تحلیل عرفانی کنید ولی در کل نمیشود اگر در این موضوع بحثی دارید تا کلیه ابیات را معنی کنیم و نتیجه را ببینیم.
شما گمان میکنید که اگر عرفانی نباشد پس پشیزی ارزش ندارد.
زمان میبرد تا ابتدا آگاه شوید و سپس از این ابیات لذت ببرید.
برای من هم که اینگونه فکر میکنم سعدی همان استاد سخن است و حتی بیشتر...

Behrouz در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۲۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۴۷:

این رباعی در کتاب مکتوبات مولانا ذکر شده است. کتاب مکتوبات غیر از مجالس سبعه و فیه ما فیه است.