Me در ۶ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۳۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹:
“الهی! چه بودی که بهشت و جهنم نبودی تا پدید آمدی که خداپرست کیست.”
حکیم عطار نیشابوری
عمید بخت آزاد در ۶ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۰۳ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۹۸۳:
با سلام
قطعه ای از خوشنویسی میر علی را یافتم که ابیات این قطعه شعر را به گونه دیگری نوشته بود:
من ز برگشتن تو می میرم
چون نمیرم چو عمر برگردد
خسرو از کاهشت چو نی شد خشک
بوسهٔ ده که نیشکر گردد.
من از این قطعه خوشنویسی در موزه مردم شناسی ارومیه عکس بر داشتم و ای کاش میشد که انرا با شما در اینجا به اشتراک گذاشت.
توانای دانا در ۶ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۱۰ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » ترکیبات » در سوگواری حضرت حسین«ع»:
زهرا خانم در قدیم سد (عدد) این شکلی بود که البته درست هم بود ولی در چند دهه اخیر برای اشتباه نگرفتن با سد (مانع) این عدد رو نوشتن صد ، بنابراین سد درسته و وحشی هم از این فن ادبی استفاده کرده
mohsen در ۶ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۴۹ دربارهٔ عطار » اسرارنامه » بخش بیست و دوم » بخش ۱ - المقاله الثانیه و العشرون:
الحق که خداوند شعر پارسی شمایید.
کجاست اهل دلی درگوشهٔ فرد
که بنشیند دمی با من درین درد ؟
ماعمری با شما نشستیم و هنوز از سفره علم و شعر شما سیر که نشدیم هیچ،هر روز گرسنه تریم .
درود به روحت.
شیرین در ۶ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۴۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۳:
مگر میشود حافظ خواند و اشکها سرازیر نشد!!!!
از اینهمه لطف کلام و اعجاز سخن و طبع بینظیر
شگفتا از حضرت حافظ!!!!!
امیر در ۶ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۴۱ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ اشعار ترکی » قافقازلی قارداشلار ایله گوروش:
این شعر رو شهریار بزرگ بعد از برگشت از باکو خوند
اکبر در ۶ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۰۶ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۵ - اشک یتیم:
تا بر آنیم همان است که بود. تا به ظالم ارج و قرب گذاریم دائم اوضاع چنین بوده و خواهد بود.
منصور محمدزاده در ۶ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۱۶ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۱۷:
جوانی هم بهاری بود و بگذشت، در آهنگی با صدای منوچهر سخایی خوانده شده است.
رضا س در ۶ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۳:۳۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۲:
جناب پیروی استفاده از اوزان اشعار و غزلهای پیشینیان کاملا مجازه و دزدی نیست. دزدی اینه که یک بیت رو کامل از بک شاعر در شعر خود بیاریم و ذکر نام نکنیم. حافظ حتی یکبار هم اینکار رو نکرده. گاهی یک مصرع از سعدی یا خواجو رو عیناً آورده ولی مصرع قبلی یا بعدی از خودشه و معنی شعر با اصلش متفاوت شده و اتفاقا در دوره نبود کپیرایت کاملا معتقد به کپیرایت بوده. بعد کپیرایت هم بک تاریخ انقضای صدساله یا همین حدود داره و اگه همین قانون در اون زمان استفاده میشد حداقل میتونست از اشعار سعدی استفاده کنه چون کپیرایتش منقضی شده بود!
مهدی در ۶ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۲:۳۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۷:
این شعر را استاد شجریان در آلبوم انتظار به سرپرستی استاد محمد علی کیانی نژاد به بهترین شکل آواز و جواب آواز نی اجرا کرده اند. پیشنهاد میکنم گوش فرا دهید.
بهرام مشهور در ۶ سال و ۷ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۵۴ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۵:
جناب حسین کرمانشاهی نظرتان کاملاً درست است و اصولاً انگار همه شاعران بزرگ ایران دارای یک روح بوده اند
امیر در ۶ سال و ۷ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۵۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۱:
درکارگلاب وگل حکم ازلی این بود...کاین شاهدبازاری وان پرده نشین باشد..به ضمایرتوجه فرمایید..کاین ...گلاب ...وان ...گل
پس شاهدبازاری گلاب است وگل درپرده وپرده نشین
درعالم معنا وظاهرهم اصولا گل پرده نشین است واین گلاب است که دربازارفروش می رود.
بهرام مشهور در ۶ سال و ۷ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۴۹ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۷:
تا چند کنی با گل مردم خواری درست است یعنی تا چقدر دیگر می خواهی با گل مردم بی احترامی بکنی
بهرام مشهور در ۶ سال و ۷ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۴۷ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۰:
این شعر از خیام نیست
بهرام مشهور در ۶ سال و ۷ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۴۲ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۸:
درویش عزیز درست نوشته و چیر مخفف چیره است و خیام می گوید بر چرخ فلک هیچ کسی چیره (مسلط) نشده است
Behrouz در ۶ سال و ۷ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۴۰ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۸ - حکایت:
ممکن است شخص مولانا بوده باشد با توجه به اینکه مولانا بگفته سلطان ولد 3 روزه بوده و وقتی چیزی میخورده استفراغ میکرده و در اشعار خود در دیوان شمس بر نخوردن و روزه داری و همچنین شب زنده داری تاکید دارد. اشعار و حکایات سعدی بیشتر شرح آفتق و سفرها و تجربیات وی است اما مولانا استاد درون است و حالات عرفانی شاید به همین دلیل هم سعدی با یک شب مهمان او بودن او را قضاوت کرده و مولانا را بخوبی نشناخته باشد هرچند قطعی نیست که شخص مورد نظر سعدی هم مولانا بوده باشد.
بهرام مشهور در ۶ سال و ۷ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۳۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۱:
شعری را که گنجور نوشته اصل و درست است منتها دوستان باید دقت بیشتری بکنند . این یکی از موارد نادر در صنعت شعر پارسی است که از یک کلمه (پا) شاعر فاکتور گرفته ! در واقع خیام می بایستی از نظر دستور زبان درمصرع سوم بنویسد : پا پا بر سر سبزه تا به خواری ننهی - که پای اول فعل امر است : پا - خور - بین - رو که برای تکمیل این افعال امر یک حرف اضافه ب یا به به ابتدای آن می افزایند ولی بدون این حرف اضافه نیز فعل درست است . پا یعنی بپا یعنی مواظب باش معنی این مصرع این است : بپا که پا بر سر سبزه به بی احترامی (خواری) نگذاری - چرا که این سبزه از خاک لاله رویی رسته است .
بهرام مشهور در ۶ سال و ۷ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۲۴ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۵:
درود فراوان به حمیدرضای نازنین و یک بنده خدای عزیز
یاسان در ۶ سال و ۷ ماه قبل، سهشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۵۵ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۳۶ - پند و موعظه:
ایمان عزیز بیتی که در اون برنامه ذکر کردید از هر منبعی که آورده شده اشتباه است و "به نقش" درست است و نه "بنفش" دلیل ساده آنکه پشت مار رنگهای مختلف میتواند داشت و شاعر در صورتی میتواند آن را علی الاطلاق بنفش بخواند که پشت همه مارها بنفش باشد و به این رنگ مشهور. اما دلیل این اشتباه تفاوت رسم الخط در نگارش امروز و گذشته است. چنان که "به نقش" را "بنقش" مینوشتند و اشتباه در خوانش یک نقطه به احتمال بسیار عامل این خطا بوده است. (چون دیگر ترکیبها همانند به نام یا بنام به معنی نام دار بودن)"به نقش" یا نقش دار بودن صفت غالب مارهاست و نزد مردم و در مثل هم صفت غالب و مشهوری برای مار است. از اینجا علت این تفاوت پیداست.
محسن در ۶ سال و ۷ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۰:۵۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶: