گنجور

حاشیه‌ها

 

با سلام
به نظر می رسد در بیت پنجم “زوتر بیا “صحیح باشد.

پاسخ: با تشکر، مطابق نظر شما عمل شد. دوستانی که دسترسی به نسخهٔ چاپی دارند ما را از صورت صحیح باخبر کنند.

محمد عارفی در تاریخ ۴ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۱:۲۵ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۳۳


سلام این شعر از معدود اشعار سیاسی ادبیات کلاسیک ایران است .منظور عبید از گربه همان امیر مبارزالدین است.امیر مبارز الدینی که حافظ از ریا کاری ها وستمگریهایش فغان بر آورده وآرزوی گشوده شدن در میخانه ها را مینماید.

مسعود در تاریخ ۴ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۰:۵۴ دربارهٔ موش و گربه


منظور از نام در ابیات دوم، چهارم و ششم جهان نادیده است که فقط به نام ازو یاد میشود. بدین گونه است که فردوسی نام را در برابر مکان نشانده است.

محسن حسیبی در تاریخ ۴ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۹:۰۳ دربارهٔ بخش ۱ - آغاز کتاب


چند بیت این غزل توسط مهسا وحدت خوانده شده است (در آگوست بیست و یک ۲۰۱۰)

نیما در تاریخ ۳ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۲۲:۵۱ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۴۶


تا ز زخم تیغ مه ایمن شوید… به جای امن

پاسخ: با تشکر، مطابق نظر شما و مقابله با نسخهٔ چاپی «آمن» با «ایمن» جایگزین شد.

حجت در تاریخ ۳ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۲۱:۳۹ دربارهٔ بخش ۱۲۴ - حکایت خرگوشان کی خرگوشی راپیش پیل فرستادند کی بگو کی من رسول ماه آسمانم پیش تو کی ازین چشمه آب حذر کن چنانک در کتاب کلیله تمام گفته است


باسلام بیت ۵۴ اینگونه صحیح است - مغنی کجایی نوایی بزن - به یکتایی او دوتایی بزن نسخه خطی نوشته نوایی بزن که صحیح می باشد لطفا اصلاح فرمایید

پاسخ: با تشکر از ذکر بدل، متن مطابق تصحیح قزوینی است (در نسخهٔ چاپی همین آمده).

عیسی سجادی از شوشتر در تاریخ ۳ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۸:۲۴ دربارهٔ ساقی نامه


با سلام ساقی نامه حافظ ۲۰۵ بیت است در صورتی که انچه بنام ساقی نامه حافظ نوشته اید ۵۸ بیت بیشتر نیست حتی نمیشود گفت گلچینی از ساقی نامه حافظ به دیوان حافظ چاپ بمبئی مراجعه کنید اکثر دیوانهای حافظ هم چاپ قدیم ساقی نامه حافظ را کامل چاپ کرده اند شاد باشید

پاسخ: دوست عزیز، متن مطابق تصحیح علامه قزوینی است اگر حذفی هم شده ایشان مسئولند!

عیسی سجادی از شوشتر در تاریخ ۳ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۸:۱۲ دربارهٔ ساقی نامه


شهریار عزیز خداوند با حضرت علی محشورت کن

فاطمه در تاریخ ۳ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۱:۵۷ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲ - مناجات


با سلام
بنده در مقاله ای به نام نامه های حافظ راجع به این غزل مطلبی خواندم که دلالت بر جعلی بودن این غزل دارد و البته استدلالهای نویسنده محترم در باب انتساب این غزل به حافظ معقول و پذیرفتنی می باشد . مثلاً نویسنده پرسیده بود “راستی «دیروز سحرگاه یک دو جامم اتّفاق افتاده بود» یعنی چه ؟” یا: «از لب ساقی شراب در مذاقِ من افتاده بود!
از سـر مسـتی دگـر با شـاهد عـهد شـباب رجعتی می خواستم لیکن طلاق افتاده بود
یعنی : بار دیگر مست شده بودم از سرمستی می خواستم با زیباروی و شاهد دوران جوانی ام و همسر دوران قدیمم بار دیگر ازدواج بکنم ، لیکن طلاق داده بودم رجعت ممکن نبود و این بدان معنی است که سه بار طلاق داده بودم حرام ابدی شده بود…

محسن حسینی پور در تاریخ ۳ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۸:۴۹ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۱۲


فردوسی
واقعا جالبه که بعضی ها میگویند فردوسی مجبوری این شعر رو سروده . واقعا کم مانده بنده خدا از قبر بیرون بیاید و شهادتین را بگوید تا دیگر کسی انگ ضد اسلام بودن را به وی نزند. برید خجالت بکشید با این قصه پردازی هاتون و ارزش این بزرگ مرد را با بی ارزشی خود کم نکنید.

فردوسی در تاریخ ۲ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۲۳:۰۹ دربارهٔ بخش ۷ - گفتار اندر ستایش پیغمبر


در اینکه فردوسی شیعه بوده یا حد اقل تمایلات قوی شیعیگری داشته شکی نیست اما استاد شادروان دکتر سید جعفر شهیدی در مقاله ای که در خصوص عقیده و مذهب فردوسی نوشته، براین عقیده است که فردوسی بر مذهی شیعه زیدیه بوده نه دوازده امامی یا رافضی اما سؤال من این است که شیعه یا سنی بودن فردوسی چه مشکلی از شعر و ادب ایران را حل میکند؟ آیا در جایگاه هنر و ادب مقام مولانا را باید کمتر از فردوسی بدانیم با اینکه صد در صد میدانیم که وی سنی بوده است. بهتر نیست در قضاوت هنر و شناخت شخصیت افراد این گزینه را با احتیاط بیشتری عمده کنیم.

محمد در تاریخ ۲ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۲۱:۴۵ دربارهٔ بخش ۷ - گفتار اندر ستایش پیغمبر


به نظر من در این رباعی خیام به صراحت به جنگ صوفیان و زاهدان رفته و در بیت اول هم با کلامی کاملا مدبرانه کلمات قلنبه سلنبه ی عربی رو که صوفیان استفاده می کردند رو با کنایه ای عمیق بهشون پس میده و د بیت دوم که میگه ره زین شب تاریک نبردند به… کاملا به وضح خط بطلانی بر تمام عقاید و حرفاشون زده و افسانه خونده .من واقعا تعجب میکنم از بعضی از این دوستان که چنین برداشت های اشتباهی از چنین رباعی واضحی میکنن با تشکر

آریایی در تاریخ ۲ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۷:۵۹ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۵۴


در دو بیت آخر منظور از یحیی الیاس است.

Anonymous در تاریخ ۲ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۶:۵۴ دربارهٔ بخش ۹۳ - برون انداختن مرد تاجر طوطی را از قفس و پریدن طوطی مرده


این شعر نشان می دهد که فردوسی سنی نبوده است و البته رافضی هم نبوده بلکه یک شیعه بوده است. چون رافضی به اصحاب پیامبر اهانت می کند و حداقل ستایش نمی کند ولی شیعه ضمن گرامی داشتن اصحاب پیامبر، به علی و خاندان او ارادت ویژه نسبت به بقیه دارد.

تاجیک در تاریخ ۲ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۰:۴۰ دربارهٔ بخش ۷ - گفتار اندر ستایش پیغمبر


احتمالاً
بیت اول ، مصرع دوم=زمایست شود زماست
بیت سوم ، مصرع اول=اشگ شود اشک
بیت پنجم ، مصرع اول=حمال شود جمال
بیت هفتم ، مصرع اول=لعلب شود لعلت
بیت آخر ، مصرع اول=د ر شود در

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

عبدالمعین مظفری در تاریخ ۲ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۰:۱۱ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۵۷


یک بیت دیگر مربوط به همین غزل در بسیاری از نسخ چاپی مشاهده میشود ولی ظاهرا در این متن جای نگرفته است :
گردید ز دندان تو دندانه لب جام
یک بار لب خود به ندامت نگزیدی

پاسخ: با تشکر، جای بیت را مشخص نکرده‌اید، پیش از بیت آخر اضافه شد.

حمید قاسمی برقی در تاریخ ۲ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۸:۱۴ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۷۴


در مصرع اول از بیت نخست کلمه صبح ، جا افتاده است . شکل صحیح چنین است :
یک روز گل از یاسمن صبح نچیدی
پستان سحر خشک شد از بس نمکیدی

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

حمید قاسمی برقی در تاریخ ۲ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۸:۱۰ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۷۴


سلام
احساس می کنم وزن بیت یکی به آخر زیاد درست نیست
فکر میکنم قاعدتا باید اینجوری باشه
چند فشاند نمکم بر جگر

پاسخ: «چه» با «چند» جایگزین شد.

داود در تاریخ ۱ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۲۰:۳۹ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۴۳۷


با سلام
دیوان اشعار محتشم در اختیار اینجانب نیست ولی فکر می کنم در بیت ششم(ذرات من….) در مصرع اول مهر دوم اضافی است.همچنین فکر می کنم در مصرع دوم “ای فتنه جو” صحیح باشد.

پاسخ: با تشکر، مطابق پیشنهاد شما «مهر» اضافی مصرع اول حذف شد و «از» با «ای» در مصرع دوم بیت یاد شده جایگزین شد.

محمد عارفی در تاریخ ۱ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۴:۵۰ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۴


من نظر خودم را مینویسم:
آن را که به صحرای علل تاخته اند- آن خدایی را که اورا علت همه علتها میدانند.
بی او همه کارها بپرداخته اند- ۱: دین فروشان بدون در نظر گرفتن او همه کارهای خود را انجام میدهند. یا ۲: همه کار دنیا در واقع بدون او انجام میشود.
امروز بهانه ای ساخته اند- دینفروشان از خدا فقط به عنوان ابزار استفاده میکنند.
فردا همه آن بود که در ساخته اند- ۳: در حالی که هدف آنها فقط ما اندوزی برای فردا میباشد. یا ۴: در حالی که فردا (روز واپسین)باید پاسخگوی کارهای خود باشند.

اگر فاعل مصرع اول و دوم را یکی بگیریم معنی شماره ۲ وارد نخواهد بود. همچنین با توجه به سابقه خیام در نفی روز جزا و غیره بسیار بعید است که معنی شماره ۴ وارد باشد.

فرهاد در تاریخ ۱ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۲:۲۹ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۵۵


[صفحهٔ اول] … [۲۵۱۹] [۲۵۲۰] [۲۵۲۱] [۲۵۲۲] [۲۵۲۳] … [صفحهٔ آخر]