گنجور

حاشیه‌ها

عبد در ‫۶ سال قبل، چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۱۹ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۲:

خیام صراحتا بیان میکند که به معاد ایمان قلبی دارد .

۲۴۶ در ‫۶ سال قبل، چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۱۲ دربارهٔ همام تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱۴۶:

بیت چهارم: «آن شب» مربوط به مصرع اول است.

عبد در ‫۶ سال قبل، چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۰۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۲:

منظور از می قرآن است و "جرعه می" سوره ای از سوره های قرآن

۲۴۶ در ‫۶ سال قبل، چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۰۱ دربارهٔ همام تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱۴۱:

شعر سعدی شیرازی به این صورت است:
در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم
بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم
به وقت صبح قیامت که سر ز خاک برآرم
به گفت و گوی تو خیزم به جست و جوی تو باشم
به مجمعی که درآیند شاهدان دو عالم
نظر به سوی تو دارم غلام روی تو باشم
به خوابگاه عدم گر هزار سال بخسبم
ز خواب عاقبت آگه به بوی موی تو باشم
حدیث روضه نگویم گل بهشت نبویم
جمال حور نجویم دوان به سوی تو باشم
می بهشت ننوشم ز دست ساقی رضوان
مرا به باده چه حاجت که مست روی تو باشم
هزار بادیه سهل است با وجود تو رفتن
و گر خلاف کنم سعدیا به سوی تو باشم

۲۴۶ در ‫۶ سال قبل، چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۵۹ دربارهٔ همام تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱۴۱:

بیت دوم: زخواب عاقبت --> ز خواب عافیت.

رامین پارسا در ‫۶ سال قبل، چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۰۹ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب پنجم در عشق و جوانی » حکایت شمارهٔ ۷:

نظر شخصی:
بیک نفس که برآمیخت یار با اغیار/ بسی نماند گه غیرت وجود من بکشد
حتی اگه یک لحظه هم یار(معشوق) با یک دیگران ببینم غیرت وجود مرا می کشد
بخنده گفت که من شمع جمعم ای سعدی/ مرا از آن چه کع پروانه خویشتن بکشد
یار(معشوق) با خنده به عاشق(سعدی) میگوید من مانند شمع هستم در میان جمع و برای این هستم که پروانه(مدعی عشق) خودش رو بکشه(عشق خود را ثابت کند)

رامین پارسا در ‫۶ سال قبل، چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۴۳ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب پنجم در عشق و جوانی » حکایت شمارهٔ ۶:

تفسیر شخصی بنده از دو بیت آخر این است:
چون گرانی بپیش شمع آید/خیزش اندر میان جمع بکش
در برابر یار گران قدر (مثل خورشید) شمع رو خاموش کن چرا که وقتی خورشید هست چه نیازی به شمع هست
ور شکر خنده ایست شیرین لب/آستینش بگیر و شمع بکش
و اگر یار زیبارو و خوش خنده بود آستین او را بگیر و شمع رو خاموش کن تا بدور از چشم بداندیش حسود باشید

AP در ‫۶ سال قبل، چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۲۹ دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » صنایع الکمال » حضریات » غزلیات » شمارهٔ ۲۸۵:

با سلام
لطفا منتقدان گرامی این نکته را مد نظر داشته باشید که هر واژه در هر زبان معانی متفاوتی می دهد و تنها شما باید آن و.ازه را با متنی که در آن قرار دارد تفسیر و معنی کنید و مخصوصا در اشعار که این نکته بسیار مهم است و با اندکی جهالت درون مایه ی شعر از بین می رود به همین دلیل خواهش می کنم در صورت کم سوادی یا کوته فکری خودتان نظری را ارایه ندهید و ابتدا تحقیق کنید و سپس نظر دهید و در این جا نیز خواجو مرد ادب دارد از خوبی کرمان و مردمش می گوید .
# آگاهانه_سخن_بگوییم

شهرزاد در ‫۶ سال قبل، چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۲۰ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب هفتم در عالم تربیت » بخش ۲۱ - گفتار اندر پرورش زنان و ذکر صلاح و فساد ایشان:

چی میگین شماها؟ اصلا درست خوندید شعرو که گیر میدیم به سعدی و اسلام؟ چیکار به کار دین دارین؟ چه نغز آمد این یک سخن زآن دو تن
که بودند سرگشته از دست زن
این بیت رو دیدین اصلا؟

محمد در ‫۶ سال قبل، چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۱۸ دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » مسمطات » تضمین قطعهٔ سعدی:

با درود
در مصرع اول بین «درمحفلی» و «وسوزی» باید فاصله قرار گیرد
«شبی در محفلی با آه و سوزی»
ممنون

مصیب مهرآشیان مسکنی در ‫۶ سال قبل، چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۴۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۴:

چمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
چمن درست است نه سمن چون چمن عطر و بو دارد نه سمن چمن سمن هم هست ولی سمن چمن نیست بلکه سبزه چمن می باشد به چمن میشه گفت این سمن زیبایی است ولی سمن را باید بگی در چمن سبزه زیبایی است عطر دل انگیز در چمن وجود دارد نه سمن

روان در ‫۶ سال قبل، چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۰۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴:

دانی شراب به چه سبب حرام است
چو واعظ خورد مکر وحیله تمام است

اکبر khayat۱۴۹۳@gmail.comا در ‫۶ سال قبل، چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۴۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۰۳:

سلام بر دوستان فرهیخته،
آمده ام که سر نهم، عشق تو را به "سر" برم
ور تو بگوییم که نی، نی شکنم شکر برم
بنظر اینجانب مصداق بارز این بیت مولانا و جلوه کامل آن حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام است که در راه وصال معشوق، "سر" خود را داد و در طول مسیر حرکت کاروان و چهل منزل، عشق خود را به معبود یکتا نشان داد و در طول تاریخ برای همه انسانها درس وفاداری و انسانیت آموخت.

سینا در ‫۶ سال قبل، چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۱۷ دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » قصاید » شمارهٔ ۲۲۲ - جغد جنگ:

بسیار جای تحسین دارد

عباسی-فسا @abbasi۲۱۵۳ در ‫۶ سال قبل، چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۰۵ دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » اشعار محلی » شمارهٔ ۲ - غزل:

بیت اول به های های صحیح است/مصرع دوم به گریه های صحیح است
بیت دوم کامشو صحیحش که امشو
باز هم استاد شجریان باعث شد شعرهایی گمنانم جان بگیرند و زمزمه همه مردم گردد
حق بزرگ استاد بر ادبیات معمولا مغفول می ماند و فقط در موسیقی شناخته شده است

صالح شکوهی در ‫۶ سال قبل، چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۱۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۴۸:

در بیت ششم، شیوه‌ی نگارش اگر به صورت :گل آن جهانی است" باشد بهتر از "گل آن جهانیست" وزن شعر منتقل می‌شود. به خصوص که بیژن خاوری این مصرع را به اشتباه می‌خواند...

تنها خراسانی در ‫۶ سال قبل، چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۰۶:۲۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۰:

جامی به یاد گوشه محراب می‌زدم
به به!

بیگانه در ‫۶ سال قبل، چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۰۶:۰۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۲:

با سلام
در پاسخ به ناشناس، جدای از آن که با نظراتان کاملا موافقم، نکته ای که فرمودید هم از نظر بنده درست است و اگر ایلخانی به صورت الخانی خوانده نشود از وزن خارج می گردد.

۲۴۶ در ‫۶ سال قبل، چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۰۴:۲۵ دربارهٔ همام تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱۲۶:

بیت دوم: اگر -> گر.

۲۴۶ در ‫۶ سال قبل، چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۰۳:۵۵ دربارهٔ همام تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱۲۱:

بیت اول: شترک -> شکرک.

۱
۲۳۲۲
۲۳۲۳
۲۳۲۴
۲۳۲۵
۲۳۲۶
۵۷۲۵