بابک پرتو در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۲۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۲۵ - مکر دیگر انگیختن وزیر در اضلال قوم:
اهوره مزدا، دایه زرتشت نیست . الله ، در اسلام ، دایهِ محمد و انسانها نیست . یهوه و پدر آسمانی، دایه موسی و عیسی و مردمان نیستند. همین تصویر خدای دایه، که بسیارمعنای ژرف در سراسر پیوندهای انسان با انسانهای دیگر و در پیوندهای انسان با گیتی و زمان داشته است، و به این پیوندها و بستگیها ، پیکر میداده است ، تشبیهی و تمثیلی و کنایه ای و استعاره ای درک نمیشده است . این تصویر خدا در فرهنگ ایران، همیشه برغم الاهان تازه وارد ( مانند اهوره مزدا) آرزوی قلبی ملت باقی میماند. چنآنچه مولوی میگوید .
ما چو طفلانیم و ما را دایه تو بر سر ما گستران آن سایه تو
بابک پرتو در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۱۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۰۲:
این خود خدا و هما ، و یا حقیقت و یا بن هستی است، که در یک بانگ نایش، در یک بانگ پرش، حواس ما را میبوسد، و جهانی را در ما بپای میخزاند .
بابک پرتو در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۱۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۰۲:
بانگ نائی ، که بُن هرجانی هست ، اینهمانی با همان بوسه زدن اهریمن برشانه ضحاک دارد . تلنگریست که از آن آتشفشان برمیخیزد .
بابک پرتو در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۰۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۰۰:
درک حقیقت و عشق و بن جهان = خدا ، در تصویر بوئی که در جهان افکنده میشود ، تصویریست از بینش حقیقت که به کلی با مفهوم عقل یا حافظه در این دستگاههای مذهبی و یا فلسفی فرق دارد .
بابک پرتو در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۰۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۲۹:
بهمن یا هومن ، در همه صورتها و نقش ها و عبارت بندیها ، فقط یک لحظه هست و میدرخشد . درواقع ، او زنجیره برقها و آذرخشهای گوناگونست .در غزلیات مولوی ، این آزمونهای آذرخشی فراوانند . از جمله آنها ، یکی همان خیال تیزبال هست . خیال ، همان تخم سیمرغست که آنی در ضمیر ما میدرخشد
اسمان در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۵۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۸:
فکر میکنم مصراع اول ای سلربان اهسته ران هست نه اهسته رو
علی در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۲۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۸۰:
این همه آدم کدوممون اگه محسن چاووشی این اثر رو نمیخوند میومدیم از خوندن این شعر لذت میبردیم؟
یه خواننده هم که داره شعر خوب میخونه چشمتون بار نمیده؟
غلام رضا در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۰۳ دربارهٔ سعدی » مواعظ » مثنویات » شمارهٔ ۳۴:
سعدی
رضا مرندی در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۰۱ دربارهٔ سعدی » مواعظ » مثنویات » شمارهٔ ۳۴:
عالی
ناصر جلیلیان در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۰۰ دربارهٔ سعدی » مواعظ » مثنویات » شمارهٔ ۳۴:
«شکم پر زهرمارش بود و کژدم
که راحت خواهد اندر رنج مردم»
این دو مصرع بسیار عالیه
ایران ویران در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۵۶ دربارهٔ سعدی » مواعظ » مثنویات » شمارهٔ ۳۴:
این متنو باید با طلا نوشت.
علی در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۵۳ دربارهٔ سعدی » مواعظ » مثنویات » شمارهٔ ۳۴:
خدا سعدی رو رحمت کنه بسیار شعر زیبایی است
Persian Poem Lover در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۴۷ دربارهٔ سعدی » مواعظ » مثنویات » شمارهٔ ۳۴:
این غزل بسیار زیباست و مفهومی زیبا دارد که با حال و روز امروز ما ملموس است.
نگار در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۴۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۱۸:
معنی این مصرع چیست؟<. ترکی مکن به کشتنم ای ترک ترکخو
نگار در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۴۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۱۸:
از شما استادان سخن پرسشی دارم ، معنی این مصرع مولوی چیست ؟
ترکی مکن به کشتنم ای ترک ترکخو
abbas zargar در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۳۱ دربارهٔ اقبال لاهوری » زبور عجم » بخش ۴۹ - انجم بگریبان ریخت این دیدهٔ تر ما را:
برفرق ثریانیم بنظر میرسداشتباه تایپی باشد .من فکرمیکنم ثریا درست است
رهگذر در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۰۳:۴۴ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » ترکیبات » گلهٔ یار دلآزار:
در پاسخ به جناب روفیا:
با یک شعر از یک شاعر به تنهایی نباید شاعر رو روانکاوی کرد. اینکه سریع نتیجه میگیرید کسی که فلان رفتار رو میبینه و به عاشقی ادامه میده پس دچار فلان اختلال روانی هست...
این شعر از همین شاعر فکر میکنم بهترین پاسخ به شماست:
جستم از دام ، به دام آر گرفتار دگر
من نه آنم که فریب تو خورم بار دگر
شد طبیب من بیمار مسیحا نفسی
تو برو بهر علاج دل بیمار دگر
گو مکن غمزهٔ او سعی به دلداری ما
زانکه دادیم دل خویش به دلدار دگر
بسکه آزرده مرا خوشترم از راحت اوست
گر صد آزار ببینم ز دل آزار دگر
وحشی از دست جفا رست دلت واقف باش
که نیفتد سرو کارت به جفاکار دگر
هنگامه حیدری در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۰۲:۲۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۱۱۳ - حکایت شیخ محمد سررزی غزنوی قدس الله سره:
در بیت نخست مصراع دوم : کُنیت به معنای کنیه و لقب صحیح است.
محبوبی در ۶ سال قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۴۳ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۱ - سرآغاز:
زمشک افشاندنش خلخ شود جای
محسن در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۲۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴: