اکبر khayat۱۴۹۳@gmail.comا در ۵ سال قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۲۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲:
با عرض سلام خدمت دوستان فرهیخته،
1- بنظر اینجانب هم "آقا سید احمد" درست ترجمه کرده اند. "بر سینه ها سیناستی" همانطور که حضرت موسی را در طور سینا به مقام کلیم اللهی رساندی و او را به اوج ملکوت بردی، "جویبار راستی" هم با ما همان کار را می کند و ما را به مقام قرب الهی می رساند.
2- دوستان فرهیخته توجه دارند که در بیت سوم مصرع اول " ای فتنه روم و حبش حیران شدم از بوی خوش" برای رعایت وزن مصرع و آهنگ کلمات، " خوش" در اینجا بایستی " خش" خوانده شود. "ای فتنه روم وحبش حیران شدم کاین بوی خش" پیراهن یوسف بود یا خود ردای مصطفی، البته معنی تغییر نمی کند همان بوی خوش است.فقط به علت رعایت وزن کلمه حبش، خش خوانده می شود.
احمد در ۵ سال قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۱۹ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۱۶:
سلام خدمت دوستان عزیز
ممنون از توضیحات خوب دوستان.چنگ یکی از آلات موسیقی است و با دست نواخته میشه.شاید به همین دلیل اسم چنگ را به این آلت موسیقی دادن.اما مفهوم بیت به نظر این هست که حال من مثل صدای ساز چنگی هست که با سرانگشتان نوازنده آن ساز؛شکل میگیره.به معنی دیگر؛شاعر میگه حال واحوال من بستگی به خواست و رفتارتو داره و براساس نوع رفتار تو؛حالم خوش یا ناخوش هست.
محمد در ۵ سال قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۳۲ دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » بدایع الجمال » شوقیات » شمارهٔ ۲۸۲:
سلام و ادب .
تذور اشتباه است . تذرو درست است
شهرام در ۵ سال قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۵۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۲ - هلال پنداشتن آن شخص خیال را در عهد عمر رضی الله عنه:
با تشکر از جناب دکتر صحافیان که بجای کبری، صغری چیدن ابیات رو ساده و روان تفسیر کردند
تنها خراسانی در ۵ سال قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۵۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۱:
سرو خرامان منی ای رونق بستان من!
مولانا
سرو را بخاطر آزاد بودن از تعلقات رونق بخش بوستان خود دیده است.
تنها خراسانی در ۵ سال قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۴۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۱:
مادر
خدا شما را حفظ کند ...
سرو نشان راست قامتی و آزادگی است. آزاد از تعلقات دنیوی!
سیرو همیشه س بز است و راست قامت!
انرژی زیادی در این درخت می باشد
اسد محمدزاده در ۵ سال قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۴۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۶:
نمیدانم چرا عده ای اصرار دارند فردوسی حافظ سعدی حتی مولانا را شیعه معرفی کنند اصلا شیعه بودن یا نبودن این بزرگان چه گلی به سر ما می زند این بزرگان پیرو یک مکتب بودند و آن هم مکتب انسانیت است و از یک قانون پیروی میکنند که قانون مدارا و دوستی است. اینکه نظر بدهیم این غزل در جوار کدام بارگاه سروده شده و برای اثبات آن آسمان را به ریسمان ببافیم یا غزل ای پادشه خوبان نیز هم، چه چیزی را ثابت می کند.
شعیب حازم در ۵ سال قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۲۴ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۱:
اینکه عنقا در طول عمر اش تا به کجا ها پر شکسته و هر شکسته پر منزل شده برای پرواز خیال ، برای همه گان معلوم است .
به پندار من یکی از پر های شکسته عنقا ، پیام آوری “ توانانی و بزرگی “ است .
و در این غزل حضرت بیدل توانایی انسان را و عظمت زمین را به بال عنقا شکسته !
علیرضا ابوالحسنی در ۵ سال قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۷:۳۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۰۷:
سلام
بنظر من، بیایم به شعر دقت کنیم.مولانا میگه
کف دریاست صورتهای عالم
ز کف بگذر اگر اهل صفایی
برای هر کدوم از ما کف دنیای مختص به خودمون وجود داره، بیایم ببینیم ما در مورد چه چیزی حساس و متعصب هستیم و و اون کف و از صورت دریامون پاک کنیم، حالا این کف هرچیزی میتونه باشه، شاید یه چیز قدسی باشه، یا شاید یه چیز دنیای،
دیگه انتخاب و تشخیصش با خودمون.
رضا س در ۵ سال قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۵:۰۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۶:
جناب دستان سام؛ اعتقاد شخصی من اینه که همونطور که حافظ شعر فارسی رو به اوج و نهایت خودش رسوند جناب ساقی هم کار شرح غزلیات حافظ رو تموم کرده و از این بهتر نمیشه به اصل اندیشههای حافظ نزدیک شد. ولی انقدر مفاهیم تودرتو و ایهام در شعر حافظ هست که باز هم میتونیم گرههای بیشتری رو باز کنیم. در غزل شماره 73: (روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست) یکی از دوستان به نام مجید در همین سایت یک نکته جالب از یکی از ابیاتش پیدا کرده که ممکنه اولش خندهدار به نظر برسه ولی من در یک بیت دیگهی غزل شبیه همون مضمون رو پیدا کردم و نوشتم. مفاهیم کشف نشده هنوز زیاده.
کیومرث در ۵ سال قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۳:۲۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » ضحاک » بخش ۵ - کشته شدن گاو برمایه:
البرز کوه در استان بلخ شمال افغانستان یا خراسان بزرگ قرار دارد. به احتمال بسیاز آرش کمانگیر هم از همین کوه تیر به سوی توران پرتاب میکند تا مرز های ایران مشخص شود. مرز هندوستان میتواند کابل یا زابل باشد.
امیر کریمی در ۵ سال قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۰۰ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۸۳:
عجب دردی داره این شعر
مجید majidrazzazi@gmail.com در ۵ سال قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۵۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۳:
جناب گودرزی اظهارنظر درباره غزل استاد سخن کاری است سخت سترگ که تنها فحول ادب را شاید. جناب تان چیزی نوشته اید که اساسا در غزل شیخ اجل نیست و جسورانه پیشنهادی میکنید که ایراد عروضی را به شعر حضرت سعدی وارد میکند که دامن شعرش از این لغزشها پاک است.
ساکان در ۵ سال قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۲۴ دربارهٔ فخرالدین اسعد گرگانی » ویس و رامین » بخش ۹۶ - پاسخ دادن رامین ویس را:
در مطلع شعر به جای کلمه جواب، جطاب نوشته شده است.
مادر در ۵ سال قبل، جمعه ۶ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۳۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۱:
سلام دوستان گرامی. لطفا راهنمایی بفرمائید:
در بیت پنجم چرا حافظ خواسته است که تابوت او را از درخت سرو بسازند.؟ آیا از نظر بلند بالایی قامت یار است؟ (مصرع دوم) یا دلیل دیگری دارد؟
اتابای اتابای در ۵ سال قبل، جمعه ۶ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶۶:
عبدالعزیز میرخزیمه راست می گوید. علامه دهخدا هم در مدخل آبرو این بیت را به عنوان شاهد مثال آورده است.
سپاس
مادر در ۵ سال قبل، جمعه ۶ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۰۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۱:
دوستان در مورد همه چیز مطلب نوشتند بجز در مورد غزل حضرت حافظ. خدا آقای رضا ساقی را برای ما حفظ کنه.
کاوه در ۵ سال قبل، جمعه ۶ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۰۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۲۳:
احمد ظاهر فقید، خواننده ی افغان، یک ترانه با مطلع این شعر دارد که شنیدنیست
ناشناس در ۵ سال قبل، جمعه ۶ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۳۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۰۸:
@آرمین
در نخست چرا زمان سعدی را با زمان ناصر الدین شاه مقایسه می کنید؟
دوم زنان دوران قاجار هم سبیل به سبک زنان ناصرالدین شاه نداشتند و بیشتر سبیل زنان ناصرالدین برای سرگرمی خودش بوده
سوم خط سبز اساسا برای مرد است چون خط سبز یعنی خطی که هنوز سیاه نشده (و قرار است سیاه شود) که این مشخصه در زنان یافت نمیشود.
و اینکه شاهد(پسر امرد) همیشه با خط عذار می آید چنانکه خود سعدی میگوید
آن روز که خط شاهدت بود/ صاحب نظر از نظر براندی
امید در ۵ سال قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۵۷ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۴۳: