حمید در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۲۴ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » ترکیبات » شرح پریشانی:
منظور وحشی بافقی از پسر همان انسان کامل در عقل سرخ سهروردی است که در عین سپیدمو بودن،جوان است،ترک شیرازی،شمس تبریزی،خضر،ذوالقرنین،کورش همه اشاره به یکنفرند وهمان حضرت ولیعصر صاحب الزمان(س) میباشند.
حبیب سعادت در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۲۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۰۰:
انسان همواره دچار غم و رنج است از آنچه که دارد و آنچه که ندارد. غم زیاده خواهی از خصلتهای آدمی ست. غم وصل ،درک و کسب آگاهی زر واقعی است. مولانا دعوت میکند که غم های دنیوی و مادی را رها کرده و رهایی از این وابستگی ها را حرکت در مسیر آگاهی و عشق میداند و این غم است که ارزشمند است و تو راه به منزل مقصود میرساند. در این مسیر لازم است که از اولیا و بزرگانی که این راه را طی کرده اند کمک گرفت . از کسانیکه تو را از هدفت دور میکنند لازم است دوری جویی. آدمی تا در این مسیر پخته نگردیده و طی طریق نکرده است همواره در خطر تاثیر پذیری از کسانیست که با آنها نشست و برخاست دارد و درگیر مسایل مادی و نفسانی هستند. خود را از این وابستگی ها رها کن . از رنجهای سنگین هواهای نفسانی و تعلقات پاک کن تا بتوانی سبکبال در این مسیر قدم گذاری
مهدی در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۰۳ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۵:
با سلام
میبخشید متوجه شدم که معنی بیت اخر درست ابلاغ نشده بر این شدم تا نظر خود رو بیان کنم با اجازه از اساتید بزرگوار
.دوستان از اداب خوردن می این است ان به صورت دور میخورند یعنی که یکبار برای همه ساقی پر میکند و همگی می نوشد و دور بعد و همین طور الی اخر . حکیم در این بیت عمر را به شراب توصیف میکنند لذا کسانی که قبل از او از دنیا رفته اپند را یارانی میداند که در دور های قبلی مست شده اند و توایی ادامه دادن ندارند . باز هم تشکر
همیرضا در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۴۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۶:
@مجید خرمی:
«تو» به معنی «لا» و «لایه» مطابق متن چاپی تصحیح فروغی صحیح است.
اتفاقا همین بیت شاهد لغتنامهٔ دهخدا در معنی کلمهٔ «تو» است.
مرادبخش ع در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۳۹ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۳۴۸:
دوش من بودم و آن بت بنده بنواز
از من همه لابه بود از وی همه ناز
اگر این شکلی بنویسیم آهنگ شعر روانتر خواهد شد
مصطفی در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۲۴ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱:
درود بر جناب کیخا . بسیار زیبا گفتید فقط چنانچه از چهرچوب ادبی به هنگام خطاب دیگران بیرون نشویم. سپاس
ن. در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۱۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۲۰ - صفت طاوس و طبع او و سبب کشتن ابراهیم علیهالسلام او را:
در بیت 15 «آنک ارزد صید را عشقست و بس ..» آنکه درستتر نیست؟ البته در نسخه خطی همان «آنک» آمده.
محمد در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۰۰ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۶:
سلام. در بیت سی و پنجم ظاهرا لغت دلاور به اشتباه دلارو تایپ شده.
مادر در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۵۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۰:
از آقای رضا ساقی تشکر میکنم. به گونه ای تفسیر میکنند که من علاقمند و مبتدی هم درک میکنم.
مجید خرمی در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۴۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۶:
درود خوانش اشتباه است متن هم اشتباه دارد ، تو پیرهن درست نیست نو پیرهن!
nabavar در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۳۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۶:
گرامی محمد رضا
گردد در امید تو
درست نیست، همان
گِردِ دَرِ امید تو درست است
به دکلمه ها گوش بده
Polestar در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۵۹ دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » صنایع الکمال » حضریات » غزلیات » شمارهٔ ۴۰:
بیت آخر واقعیت تلخه
سید محمدرضا فخری در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۰۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۶:
با سلام و تشکر
بیت دوم غلط املایی دارد:
گرد در امید تو صحیح نیست،
گردد در امید تو درست است.
محسن در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۱۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۸:
از سر این چیز دست بردارید. همین چیز است که غزل را جانانه آغاز کرده. چرا سر.
امیدرضا بهرامیان در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۰۷ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » متفرقات » شمارهٔ ۱۱۰:
"حسن و عیب" صحیح نیست؟
همیرضا در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۵۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۷۰:
@حسین:
ترانه را اگر کامل گوش کنید متوجه میشوید بیت اول این غزل در میانههای آهنگ دو بار خوانده میشود.
مهدی در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۴۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶۶:
باسلام
میشه لطفا بیت سوم شعر را برای بنده معنی کنید آن طور که باید و شاید نمیتوانم به آن پی ببرم و ارتباط بگیرم
مبتدی۷۶ در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۱۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۴:
با سلام خدمت اساتید محترم.
حاشیه ها رو خوندم و طبق معمول درود بر آقا رضای گل که پیمانه ای نثار خاک کردند تا من هم ازیشان فیضی ببرم.
برخی این غزل رو مربوط به از دست دادن فرزند حضرت حافظ میدونن که منطقی جلوه میکنه.
برخی این غزل رو مربوط به حضرت زهرا و علی اکبر و... دونستن. که بسیار بد و غیر منطقیه... برگردان ساده ای با آن مضمون به این صورت میشه که:
حضرت زهرا با خون دل علی اکبر رو بزرگ کرد و بخاطر حسودی دیگران ازدستش داد. علی اکبر هم به شکرپاره بودن دلخوش بود که سیل فنا همه ی آرزوهاشو نابود کرد.نور چشم من از دست رفت و روزگار بر من سخت شد.و لطف و کرم خداوند هم شامل حال حضرت نشده است!!. و حضرت بسیار گریه کرده اند و دیگران شادی کردند(لابد همون حسودا) ... و حضرت میفرمایند کاش من بجای آن شاهرخ مرده بودم!!
میبینید که ایشان هیچ لطف و مرحمتی از خداوند دریافت نکرده اند و البته ایشان به خدا اعتراض دارند و ایشان اصلا توکل ندارند و... .
آهای؛ تویی که از حضرت و علی اکبر و بقیه ی قدیسین خوشت میاد... اگه درک نمیکنی چی براشون خوبه و چی بده! لطفا توهین نکن. ساکت باشی بهتره... کاش شما طرفدار دشمنانشون بودید!
من درک محدودی دارم و قصد توهین به هیچکس رو ندارم.. ولی وقتی نادانی تکرار میشه... بقدر درکم باید حرفمو بزنم.
یکی از خراسان در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۰۱ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی کسری نوشین روان چهل و هشت سال بود » بخش ۸ - داستان کلیله ودمنه:
بفرمود تا پارسی و دری
نبشتند و کوتاه شد داوری
در این جا بین پارسیدری چرا جدایی قایل شدید؟ در شاهنامه های دستی چنین چیزی نیست بلکه تنها پارسیدری آمده نه پارسی و دری
عادل در ۵ سال قبل، پنجشنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۵۱ دربارهٔ سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۹: