حمیداسلامی نسب در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۲۰ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۳۴:

من فکر میکنم نحوه صحیح این شعراین باشه
دلاخوکن زتنهایی که ازتنهابلاخیزد
به این دلیل که زتنهایی.بیانگراین است پرهیزکردن از
تنهایی می‌باشد.نظرشماچیه ممنونم

امیدوار در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۱۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۱۹:

یه بیت نداره

علی در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۳۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۹:

سلام
من فکر میکنم این شعر برای پیر فرزانه شمس تبریزی سروده شده نظر شما چی است؟

مصطفی قباخلو در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۴۹ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » ضحاک » بخش ۲ - ارمایل و گرمایل و رهانیدن قربانیان مارهای مغزخوار روییده بر دوش ضحاک:

معنی چهار بیت آخر رو یکی به من بگه
پس آیین ضحاک وارونه خوی
چنان بد که چون می‌بدش آرزوی
ز مردان جنگی یکی خواستی
به کشتی چو با دیو برخاستی
کجا نامور دختری خوبروی
به پرده درون بود بی‌گفت‌گوی
پرستنده کردیش بر پیش خویش
نه بر رسم دین و نه بر رسم کیش

مصطفی قباخلو در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۴۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » ضحاک » بخش ۲ - ارمایل و گرمایل و رهانیدن قربانیان مارهای مغزخوار روییده بر دوش ضحاک:

به گفته دوستان
((زنان))پیش خوالیگران تاختند*ز بالا به روی اندر انداختند زنان به معنی در حال زدن هم درسته

مصطفی قباخلو در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۳۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » ضحاک » بخش ۲ - ارمایل و گرمایل و رهانیدن قربانیان مارهای مغزخوار روییده بر دوش ضحاک:

با سلام در بیت 22
به جای سرش زان سر((ی)) بی‌بها
خورش ساختند از پی اژدها
((ی)) باید حذف شود و
سر بی بها به صورت ترکیب اضافی به کار رود.

مصطفی قباخلو در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۲۸ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » ضحاک » بخش ۲ - ارمایل و گرمایل و رهانیدن قربانیان مارهای مغزخوار روییده بر دوش ضحاک:

با سلام
به نظر میاد ابیات 13الی 15 اگر این گونه نوشته و خوانده شود معنی بهتری دارد.
چو آمد به هنگام خون ریختن*به شیرین روان اندر آویختن
((همان)) روز بانان مردم‌کشان*گرفته دو مرد جوان راکشان
((دمان ))پیش خوالیگران تاختند*ز بالا به روی اندر انداختند
از آقای حمید-م بایت حاشیه ای که نوشته و استفاده کردم تشکر میکنم.
حمید-م نوشته: بیت پانزدهم در لغت نامه دهخدا بجای زنان (دمان )ثبت گردیده
دمان پیش خوالیگران تاختند
ز بالا بروی اندر انداختند

مصطفی قباخلو در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۱۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » ضحاک » بخش ۲ - ارمایل و گرمایل و رهانیدن قربانیان مارهای مغزخوار روییده بر دوش ضحاک:

با سلام
در بیت
یکی گفت ما را به خوالیگری
بباید بر شاه رفت آوری
به نظر من به جای ((رفت آوری)) باید ((رفتن همی)) قرار داد به این شکل
یکی گفت ما را به خوالیگری *بباید بر شاه رفتن همی

مصیب در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۴۸ دربارهٔ حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۴۹ - رباعی:

این می خوره مال مولانا باشه چون آثار هر دوشون رو خوندم

مجتبی در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۴۱ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۲۳:

وزن شعر مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن میباشد. لطفاً تصحیح بفرمایید .

مصطفی قباخلو در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۰۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۵ - گفتار اندر آفرینشِ آفتاب:

سلام
یکی از دوستان برای من ((خاور)) و ((باختر ))رو توضیح میده من تو لغت نامه ها و متون خوندم گیج شدم .
بگید آیا مطلق هست یا متغییر ؟
ممنون

حسین نعمتی در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۷:۵۶ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان کاموس کشانی » بخش ۱:

شما نکته ای صحیح فرمودید.
شکل صحیح بیت اینگونه است:
کمان به زه کرده اندر کشید

مصطفی قباخلو در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۷:۵۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۳ - گفتار اَندر آفرینشِ عالم:

با سلام
در خصوص گفته سورنا ی عزیز که نوشته
(((((((سورنا نوشته:
با درود بر تمام ایران دوستان و وطن پرستان.
آقا ما داشتیم حاشیه ها رو میخوندیم. )))))))
باید بگم شما هم نباید مطلق صحبت کنی
اگر فردوسی گفته زندگی از عناصر شروع شده و سیر تکامل که اول گیاه آمد بعد جانور وبعد آخرش جانوران ،انسان به نظرم خیلی علمیه و تبیین کننده تکامل اما بحث اصلی و در مورد قرآن چرا میگید نگاهش با کائنات بطلمیوسی هست. البته نه چون من قرآن رو قبول دارم میگم . به نظرم قرآن کلی و فرازمانی هست.
مثلا تو موجود فضایی پیدا کنی یا نه یا افقهای تازه ای تو هستی شناسی و کائنات شناسی و علم خدشه ای بر قرآن در این خصوص نیست(هر چند بنده در خصوص مسائل اجتماعی و تعاملات انسانها
و دستورات و احکام قرآن این جزمیت رو ندارم و خود قرآن و سنت الاهی هم نداره ) لذا از شما و دوستان می خواهم اگر مومن به دیدگاهی هستین در درون خودتون اون رو انکار نکنین .
با احترام منتظر جوابم.

علی سوران در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۷:۴۲ دربارهٔ جامی » بهارستان » روضهٔ چهارم (در ذکر بخشندگان) » بخش ۶:

حکایتی است زیباواموزنده

علی سوران در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۶:۵۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۲:

شرح چهار بیت از شعر
سلام این حقیر نظرش این است که این شعر خواجه پر از مفاهیم عرفانی اخلاقی می باشد . برداشت حقیر از بیت اول این است که انسان اگه مانند اهل وفا عمل کنه یعنی کسی که به خدا وفا دار است ویا اهل خدا کسی که با خدا است و خدا را در رفتارش در نظر می گیرد و بره طرف ان ها و به انها نیکی کرده و رفتار خود را به انها نزدیک کند خدا هم از بلا نگاه می دارد پس ای بندگان خدا نماز بخوانید روزه بگیرید و به دیگران نیکی کنی و در تحصیل صواب و دوری از عقاب تلاش نمایید
اما بیت دوم نظر حقیر این است که اسرار محبت خدا را نباید به هر دنیا پرستی گفت و باید ب ا اهل دل در میان گذاشت و معنا یدیگری هم برداشت می شود که منظور از دوست خدا است و باید با خدا راز گفت.
اما بیت سوم نظر حقیر این است که از معاش می شود دو برداشت کرد یکی معاش دل است بعنی دور نمودن دل از پیروی نفس که انسان از لغزش ها در امان بماند و دیگری این که معاش روزانه یعنی زیاده روی نکردن در خوردن غذا و اسراف تا خدا ترا دوست داشته باشد و در بلا ها یاریت کند . از این بیت هم مفعوم معنوی هم دنیوی برداشت می شود .
و اما بیت چهارم اشاره به وفا داشتن دارد تا معشوق که باشد اگر خدا باشد و هوای نزدیکی به او باشد با ید عمل نیک پیش گرفت نماز خواند روزه گرفت و به دیگران نیکی کرد .
بقیه ی ابیات برای بعد

گیو در ‫۵ سال قبل، شنبه ۱۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۵۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۶:

خانم حیدری، از اطلاعات روشن و بجایتان بی اندازه متشکرم. امیدوارم ابهامات دیگر اشعار حضرت مولانا را هم شما فرصت کرده در گنجور برای ما شاگردان راه این بزرگوار روشن بفرمایید.
در ضمن از آنجاییکه حضرت مولانا یکی از بزرگان تصوف است به احتمال زیاد اشاره ایشان به حضرت امام جعفر صادق (ع) در این بیت به خاطر مقام والا و اساسیشان در حلقه سلسله های متصوفه میباشد تا تکیه به مقام فقاهتشان برای جلوگیری از خرافات، چه او فقیه حنفی بود و فقه و کلام معمولا باعث بحث و مجادله بوده و هست و در بعضی موارد مصون از تحمیل و حیله خرافات هم نیست. حضرت امام جعفر صادق (ع) محو یار بودند و فقیه، ولی به احتمال زیاد نه مست فقه:
رو محو یار شو به خرابات نیستی هر جا دو مست باشد ناچار عربده‌ست

فرهود در ‫۵ سال قبل، شنبه ۱۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۵۲ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۸۷:

سلام.
در بیت چهارم مصرع اول، کلمه ی نخست باید از «بسر» به «بر» تبدیل شود.

اسماعیل طبیبی در ‫۵ سال قبل، شنبه ۱۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۵۱ دربارهٔ سنایی » حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه » الباب السّابع فصل فی‌الغرور و الغفلة والنسیان و حبّ‌الامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیان‌الموت والبعث والنشر » بخش ۳ - تمثیل در نفس جهان فانی و قصّهٔ لقمان حکیم:

در بین اول "کریجی" به نظر من و انکه ار کتب دزسی دبیرستانی یادم می آید باید "کلوخی" باشد
کریجی معنی نمی دهد ولی کلوخ به معنی گِل خشک است و خانه کلوخب یعنی خانه ساخته شده ار خشت خام یا گِل خشک شده.

بهنام در ‫۵ سال قبل، شنبه ۱۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۴۶ دربارهٔ اقبال لاهوری » پیام مشرق » بخش ۱۲۲ - هزاران سال با فطرت نشستم:

این رباعی رو سالار عقیلی در مراسم بزرگداشت علامه اقبال در پاکستان به زیبایی اجرا کرده است، فایل تصویری در
پیوند به وبگاه بیرونی

A.p در ‫۵ سال قبل، شنبه ۱۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۰۳ دربارهٔ قاآنی » مسمطات » شمارهٔ ۴ - وله ایضاً فی مدحه:

قاآنی این مسمط زیبا رو در استقبال از مسمط بسیار زیبای منوچهری دامغانی سروده با این مطلع
آمده بانگ خروس موذن میخوارگان
کوه به کتف برفکند چادر بازارگان