داود پورسلطان در ۳ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۴۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱ - سرآغاز:
با سلام خدمت دوستان فرهیخته
بیت
هرکه جز ماهی زابش سیر شد
هرکه بی روزیست روزش دیرشد
گویا اشاره به این حدیث حضرت امیر (ع) دارد که
الناس ثلاثه فعالم ربانی ، متعلم علی سبیل نجاه ، همج ورعاع
مردم سه دسته اند عالم ربانی ، پژوهندگان راه نجات و فرومایگانی که این سو و ان سو میروند
در این بیت هم سه گزینه وجود دارد
ماهی که در دریای رحمت خداوند شناور است و هیچ وقت از نوشیدن ان سیر نمیشود (عالم ربانی)
جز ماهی که به اندازه رفع عطش مینوشد (متعلم علی سبیل نجاه)
بی روزی که بی نصیب از رحمت خداست ( همج و رعا )
عزیز رادیو در ۳ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۱۱ در پاسخ به امیر دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۴:
لقب حکیم در اسم ایشون نشاندهنده اینه که ایشون در تصوف مقام و منصب داشته و در جدول تناوبی تصوف از جایگاه حکمت برخوردار بوده است.
فاطمه یاوری در ۳ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۶:
مرغ دل باز هوادار کمان ابروئیست
ای کبوتر نگران باش که شاهین آمد.
ساقیا می بخور و غم مخور از دشمن و دوست
که به کام دل ما این بشد و آن آمد
Mahmood Shams در ۳ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۲۴ در پاسخ به آشفته آنم دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۸۴:
درود ، با شما موافقم
سعدی اگر عاشق خالق زیبایی و عشق حضرت حق نبود
در تمام آثارش با نام و ستایش خداوند آغاز نمی کرد
گلستان، بوستان و غزلیات همه را با نام و عشق به حضرت دوست شروع کرده ، هر چند عارف و ابرمردی چون سعدی عشق زمینی اش پاک و خالی از هوس چون در بیشتر در بند سیرت و معنی بوده تا صورت و ظاهر این عشق مجازی هم کم از عشق حقیقی و طاعت و عبادت معشوق ازلی نیست ،
زیاد به برخی نظرات بی ارزش و سطحی که از روی تعصب بدون آگاهی و دانش لازم زده میشه چه در مورد سعدی و حافظ و دیگر بزرگان نباید توجه کرد
نادر.. در ۳ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۱۰ دربارهٔ جامی » دیوان اشعار » واسطة العقد » غزلیات » شمارهٔ ۳۷۶:
که دیدنش به تن پیرهن نمیخواهم..
فؤاد در ۳ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۰۲ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب چهارم در تواضع » بخش ۵ - حکایت عیسی (ع) و عابد و ناپارسا:
این شعر بازگویی تمثیل معروف فریسی و خراجگیر از انجیله، به شرح زیر:
آنگاه برای برخی که از پارسایی خویش مطمئن بودند و بر دیگران به دیدۀ تحقیر مینگریستند، این مَثَل را آورد: «دو تن برای عبادت به معبد رفتند، یکی فَریسی، دیگری خَراجگیر. فَریسی ایستاد و با خود چنین دعا کرد: ”خدایا، تو را شکر میگویم که همچون دیگر مردمان دزد و بدکاره و زناکار نیستم، و نه مانند این خَراجگیرم. دو بار در هفته روزه میگیرم و از هر چه به دست میآورم، دهیک میدهم.“ امّا آن خَراجگیر دور ایستاد و نخواست حتی چشمان خود را به سوی آسمان بلند کند، بلکه بر سینۀ خود میکوفت و میگفت: ”خدایا، بر منِ گناهکار رحم کن.“ به شما میگویم که این مرد، و نه آن دیگر، پارسا شمرده شده به خانه رفت. زیرا هر که خود را برافرازد، خوار خواهد شد، و هر که خود را خوار سازد، سرافراز خواهد گردید.»
انجیل لوقا ۱۸: ۹-۱۴
آرش آذرکمان در ۳ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۴۳ دربارهٔ نظامی » خمسه » مخزن الاسرار » بخش ۲۳ - حکایت نوشیروان با وزیر خود:
با درود و سپاس
خورشید سوار به معنای کسی که بر خورشید سوار است و این میتواند دو معنی داشته باشد نخست اینکه بلند پایه و بلند همت است و جایگاه رفیعی دارد و دوم اینکه از خورشید بالاتر است و بچشم جهانیان زود تر می آید و یا به گفته ی دهخدا سحر خیز است
احمد نیکو در ۳ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۱۹ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۳:
وقت سحر است خیز ای مایهٔ ناز
نرمک نرمک باده خور و چنگ نواز
کانها که بجایند نپایند بسی
و آنها که شدند کس نمی آید باز
محمد مهدی سهیلی در ۳ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۳۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳:
چه زیباست این ابیات برای آقا و مولا حضرت صاحب الزمان
و چه زیبا کربلایی محمد حسین پویانفر برخی از این ابیات را در وصف ایشان به صورت استودیویی ضبط کرده اند و بی نظیر و آرامش بخش شده است...
حسن عباسی در ۳ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۰۵ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۶:
در پاسخ به "روح و ریحان" عرض کنم که مراد از چرخ، فلک و مدار در نوشتههای آن زمان، اشاره به تصور اشتباه گردش خورشید و ماه ستارگان حول زمین دارد نه گردی زمین.
یوسف شیردلپور در ۳ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۱۸ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۴۱:
پریشان خاطران رفتند درخاک
مراز ازخاک ایشان آفریدند،
درچندین دستگاه مختلف با آهنگسازان مختلف
این شعر وبیشتر شعرهای باباطاهر را استاد شجریان اجراکرده ند یکی ازدیگری زیباتر ودلنشین تر نامشان تابناک ❤️❤️💛💛💞💞
فاطمه یاراحمدی در ۳ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۱۵ در پاسخ به رضا ساقی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۵:
دم شما گرم!
فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ۳ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۰۱ در پاسخ به رضا ساقی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۸:
آقا رضا
دَمِت همیشه گرم و حافظانه!
اگر نبودی, من نوعی شخصا از دیوانِ حافظ محروم می شدم!
بعضی از این برداشت ها و شرح هایِ دوستان رو که نگاه می کنم, چشمم سیاهی می رود و سرگیجه می گیرم!
کاش اینان تلاش و خویشتنداری می کردند و نمی نوشتند!
الهی که با حافظ محشور شوی!
فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ۳ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۵۹ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹:
هنگام خواندن این قصیده, بی اختیار گوشی را ۳ دفعه بوس کردم, وصفِ حالِ غریبِ خودم بود!
روز بر مَسنَدِ پاکیزه یِ انصافی
شام در خلوتِ آلوده یِ دیوانی
سفید در ۳ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۰۳:۲۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۷۰:
یک روز غزلگویان والله سپارم جان...
سفید در ۳ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۰۳:۱۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۶۸:
ای دل که روانی تو آن سوی که دانی تو...
علی کشازرع در ۳ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۱۹ در پاسخ به همیرضا دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۰۵:
شعری که به کسایی نسبت داده شده تفاوت هایی در لفظ با این شعر رودکی دارد:
من موی را نه از پیِ آن میکنم خضاب
تا باز نو جوان شوم و نو گنه کنم
مردم چو مو به ماتم پیری سیه کنند
من موی را به مرگِ جوانی سیه کنم
در واقع گویی در جواب رودکی این شعر را سروده است. لفظ مردم، به رودکی اشارت دارد که موی را از مصیبت و ماتم پیری سیه میکند.
حبیب شاکر در ۳ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۱۰ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۴۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۵:
سلام بر یاران جان
درد تو ز درمان طبیبان خوشتر
بیداد تو از داد رقیبان خوشتر
سوز جگر آتش عشقت (هجرت)ما را
از لذت دیدار حبیبان خوشتر
سپاس از توجه دوستان
وحید تیمورپور در ۳ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۱۰ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۰۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۳:
بسمه تعالی
شاعر در بیت ماقبل آخر، مخاطب را به جهانی فراتر از جهان مادی فرامیخواند که همانا عالم مستی است.
این نوع نگرش به هستی در شاعران ماقبل حافظ نیز وجود داشته و تا همکنون در میان شاعران معاصر نیز وجود دارد که نگرشی همراه با عرفان به جهان هستی است.
چنانچه سعدی در بیتی میگوید؛
برو ای فقیه دانا، به خدای بخش ما را
تو و زهد و پارسائی، من و عاشقی و مستی
و در اشعار معاصر نیز دیده می شود؛
رندی و ریاکاری در عالم مستی نیست
خوشتر ز خوشی هایش در عالم هستی نیست
در میکده صدر و ذیل هرگز نبود جائی
در مجمع میخواران بالائی و پستی نیست
عالم مستی که از آن در اشعار عرفانی مکررا یاد شده است، عالمی تهی از تعلق، تملق، اختلاف و تبعیض است.
وحید تیمورپور
فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ۳ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۴۰ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۴۰: