کوروش در ۳ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۰۶:۴۸ دربارهٔ مولانا » فیه ما فیه » فصل اول - یکی میگفت که مولانا سخن نمیفرماید:
لَبسْنَ الْوَشْیَ لَا مُتَجَمِّلَاتٍ وَلکِنْ کَیْ یَصُنَ بهِ الْجَمَالَا»
ترجمه لطفا
قطره بقایی در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۷ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۳۴ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۵۵:
این غزل را در دو وزن میتوان حساب کرد.
۱ فاعلن مفاعیلن فاعلن مفاعیلن
۲ فاعلات مفعولن فاعلات مفعولن
در چند بیت اشتباه املایی هم رخداده است که از طریق ویرایش اصلاحش خواهم کرد.
فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۷ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۲۹ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۳ - حکایت در معنی رحمت بر ضعیفان و اندیشه در عاقبت:
عیان کرده اشکش به دیباچه راز ( اشکِ دیباچه, رازش را عیان کرده)
دیباچه: رخساره, روی, صورت
راز: اینکه اربابِ قبلی خودش رو گدا درب خانه اربابِ جدید یافته بود.
فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۷ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۲۸ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۳ - حکایت در معنی رحمت بر ضعیفان و اندیشه در عاقبت:
مگر می نترسی زِ تلخیِ خواست
مگر تویِ (توانگر) از تلخی و سختیِ نیازمندی و نیازمند شدن نمی ترسی? (که اینگونه بدرفتاری و ترشرویی می کنی?)
فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۷ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۲۸ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۳ - حکایت در معنی رحمت بر ضعیفان و اندیشه در عاقبت:
مشعبد صفت, کیسه و دست پاک:
شبیه شعبده بازها شده بود که همیشه دست و کیسه و کلاه شون خالی و پاکِ پاک است به این معنی که هیچی تویِ این کلاه و کیسه و دستشون نیست ولی یکدفعه خرگوش یا کبوتر ازش بیرون میاد!
فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۷ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۲۷ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۳ - حکایت در معنی رحمت بر ضعیفان و اندیشه در عاقبت:
بیت زیر به چه معنی است?
شقاوت برهنه نشاندش چو سیر
نه بارش رها کرد و نه بارگیر
میم الف در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۷ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۵۰ دربارهٔ سنایی » حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه » الباب الخامس فی فضیلة العلم، ذکر العلم اربح لانّ فضله ارجح » بخش ۸ - فصل فی ذکرالعشق و فضیلته و صفةالعشق والعاشق والمعشوق ذکرُالعشق یُریح القلوب و یُزیل الکروب:
دوستان در حاشیه به اشتباه سربَر نوشتهاند که اشتباه است
با توجه به ابیات بعد، سربُر درست است. که میگوید عشق با سربریده گوید راز.
در متن هم تصحیح کردم که سرویر نوشته شده به اشتباه.
دلبرِ جانرُبای، عشق آمد
سَربُر و سِرنمای، عشق آمد
فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۷ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۵۰ در پاسخ به محمدرضا دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۳ - حکایت در معنی رحمت بر ضعیفان و اندیشه در عاقبت:
تمامِ این ضربالمثل ها در موردِ بیچارگان, هنگامی جاری و ساری می شود که طرف در مسیر راستی و درستی گام بردارد وگرنه اگر برای مثال طرف فقیر باشد و همچنین ناپاک, در و گشایشی که گشوده نمی شود هیچ, روز به روز هم فقیر تر و بیچاره تر نیز خواهد شد.
این تجربه و مشاهدات بیش از ۴۰ سال آوارگی و دربه دری خودم بود که عرض کردم.
به قول حافظ:
گفتم: ای سلطانِ خوبان (خدا) رَحم کن بر این غریب
گفت: در دنبالِ دل (کسی که به دنبالِ هوی و هوس خود است) ره گم کُنَد مسکین غریب
Delkhaste در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۷ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۵۹ در پاسخ به حسین مهدو ی نیا دربارهٔ عطار » فتوت نامه:
جناب حسین سلام با اینکه شما دو سال پیش این نظر رو گذاشتید ولی دوست داشتم کمی بیشتر راجع به این مسئله گفت و گو کنیم.البته اگر مشکلی نیست.شما فرمودید که جناب عطار زن را بالاتر از مرد می داند ولی به نظر من این درست نیست.در نظر مردم قدیم همیشه زن مرتبه پائین تری نسبت به مرد داشته و شاعرانی مانند عطار و مولوی و سعدی و غیره هم همین نظر را داشتند.بیتی از بوستان سعدی را به یاد دارم که خواندنش مطمئناً نظر شما را تغییر می دهد.
زن نو کن ای دوست هر نوبهار
که تقویم پارینه ناید به کار
سعدی می گوید هر سال باید زن جدید گرفت چون زن مانند تقویم است و تقویم پارسال به درد نمی خورد.شیخ محمود شبستری نیز در اثر مشهورش گلشن راز با اشاره به یک حدیث زنان را موجوداتی پست معرفی میکند که هم عقلشان ناقص است و هم دینشان و مردان باید سعی کنند شبیه آنها نشوند.
زنان چون ناقصات عقل و دینند
چرا مردان رهِ ایشان گزینند؟
همچنین ابیاتی را از مولوی و عطار به یاد دارم که خواندنشان خالی از لطف نیست
مردانِ مرد اینجا در پرده چون زنانند تو پیش صف چه آیی؟ چون نه زنی نه مردی(عطار).
از مصراع اول این مفهوم بر می آید که شاعر زنان را پائین تر دانسته وقتی میگوید مردان مرد اینجا چون زن اند یعنی آنهایی که مقام بالایی دارند اینجا در مقابل خداوند مثل زنان پست اند.
و مولوی در این بیت عرفانی زنان را ترسو معرفی می کند ان طور که من فهمیدم
شاهی و معالی جو خوش لست ابالی گو از شیر بگیر این خو مردی نه ای آخر زن
این ابیات گواهی بر پائین بودن مرتبه زن در نظر مردمان قدیم هستند.البته قصدم توهین به شعرای فارسی زبان نیست چون آنها فخر ایران و ایرانی هستند ولی فرهنگ آن زمان اینگونه بوده که زنان همیشه رتبه ای پایین تر از مرد داشتند.
Mohsen Jamal در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۷ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۲۲ در پاسخ به کتایون دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۱۴:
یعنی دل ما دیوانه زنجیری است. و زلف پریشان تو زنجیر این دیوانه بوده است. اگر تو نباشی ، دلبر دیگری خواهد آمد.
پارسا یاهوئی در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۷ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۰۹ در پاسخ به محسن دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۶۲:
عبارت عاشقت درست است. منظور دل کسی است که عاشق تو شده است.
Omid Shojaee در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۷ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۴۸ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب اول در سیرت پادشاهان » حکایت شمارهٔ ۳۹:
چونکه میگه دعوی خدایی کرد احتمال زیاد همان فرعون زمان موسی منظورشونه
Omid Shojaee در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۷ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۴۷ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب اول در سیرت پادشاهان » حکایت شمارهٔ ۳۹:
احتمالا منظور سعدی وهارون الرشیدفرعونیان پیشین مصر بودند که به مردم بسیار ظلم روا داشتند یا فرعون زمان حضرت موسی
pereng در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۷ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۰۴:۲۴ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۵۷ - مناظرهٔ خسرو با فرهاد:
آیا امکان این هست که این بیت رو کسی معنی کنه؟
امیرحسین سلمانی در ۳ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۲۶ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۴۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶:
گل در بر و می در کف و معشوق به کام است
ما مانده ایم اینجا که حلال است. حرام است
...
دیری است که دلدار پیامی نفرستاد
چون شعر مرا دید که دارای پیام است
نوا در ۳ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۲۶ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۳۸ دربارهٔ کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۲۷۱:
بیت اول:
"وصل بتان"
بیت ششم:
"بر" مرغ جان
صحیح میباشد
حمید رضایی در ۳ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۲۶ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۱۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۴:
"گر" در گرمی کنید کاری رو نباید اگر خواند بلکه باید گرم خواند، یعنی کاری رو گرم کردن در اینجا عشق رو گرم کردن، چون داره صلا می زنه که یاران کار عشق رو گرم کنید
مهیار در ۳ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۲۶ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۲۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۲:
توسن: اسب، باره
سمیه نورافشان در ۳ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۲۶ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۰۹:۳۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۱:
خانم پریسا در مایه بیات ترک این غزل را به چه زیبایی خواندند.
مجید ع در ۳ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ اسفند ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۰۳ دربارهٔ افسر کرمانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۶۳: