تا بر سر حرص و آز خود پا زدهایم
لبخند به دستگاه دنیا زدهایم
با کشتی طوفانی بشکسته خویش
شادیم از آنکه دل به دریا زدهایم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تا بر سر حرص و آز خود پا زدهایم
لبخند به دستگاه دنیا زدهایم
با کشتی طوفانی بشکسته خویش
شادیم از آنکه دل به دریا زدهایم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر میگوید چون حرص و آز را کنار گذاشته، شکوه و دستگاه دنیا در چشمش ناچیز است و بر آن لبخند میزند. با وجود شکست و آسیبی که دیده، از اینکه بیپروا دل به دریا زده و خطر را پذیرفته، خشنود است. ترکیب «کشتی طوفانی» یادآور روزنامهٔ طوفان و مبارزهٔ پرخطر خود اوست.
هوش مصنوعی: از وقتی که حرص و طمع خود را زیر پا گذاشته و بر آن چیره شدهایم، به دم و دستگاه و شکوه دنیا به چشم بیاعتنایی و تمسخر لبخند میزنیم.
هوش مصنوعی: با آنکه کشتی ما در طوفان شکسته است، شادمانیم که خطر را پذیرفته و دل به دریا زدهایم. «کشتی طوفانی» به نام روزنامهٔ «طوفان» شاعر نیز اشاره دارد و دل به دریا زدن کنایه از پذیرفتن خطر در راه آرمان است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.