|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به تکرار سوالی اشاره دارد که تا چه زمانی میتوان در رفتار و ویژگیهای ظاهری (مانند صوفی بودن یا مشابهت به مردم) به گونهای عمل کرد که واقعی نیست. شاعر به نوعی به تناقضات موجود در ادعاها و رفتارها اشاره میکند و میپرسد که تا چه زمانی میتوان در این وضعیت ادامه داد، به خصوص وقتی که گاهی عملهای ما با عقاید ما در تضاد است.
هوش مصنوعی: صوفی که خود را با ویژگیهای صوفیانه میشناسد، تا کی باید در ظاهر به دیگران نقش یک سگ را بازی کند؟ این اشارهای به بیخود بودن و نداشتن اصالت در رفتار دارد.
هوش مصنوعی: من بر این باور هستم که کاری که انجام میدهم حلال است و نه حرام در دین تو... اما میپرسم که تا کی باید به این وضعیت ادامه دهیم؟
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.