اگر رفت رستم به مازندران
به تیغ و کمند و به گرز و سنان
پس از روزگاران به دیو سفید
سیه کرد چون شام صبح امید
تو بی تیغ و گرز و سنان و کمند
نشستی ببالای رعنا سمند
به فیروز که تاختی ترک تاز
چو بر جرگه مرغکان جره باز
به نیروی سر پنجه زورمند
در آن مرتع از گاو و از گوسفند
هر آنچت به پیش آمد ای نامدار
غنیمت کشیدی به صحرای خوار
زخون شقایق بهر سنگ دشت
نوشته است تاریخ این سرگذشت
چنین بخت فیروز پی جم نداشت
شجاعت به این پایه رستم نداشت
پدر کو که در روز میدان تو
به مژگان کشد گرد جولان تو
کجا مام تا بیندت نیک عهد
بیالایدت لعل شیرین به شهد
نیاکانت گو سر برآرند پاک
چو نرگس به نظاره از تیره خاک
بدین برز و بالا تماشا کنند
ز نو زندگانی تمنا کنند
نپرورد این زال نامهربان
خلف چون تو در مهد نه آسمان
فلک را به عهد تو نازندگی
زمین را به مهدت برازندگی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر درباره رستم و شجاعت اوست و به مقایسه او با فیروز می‌پردازد. شاعر با اشاره به ماجرای رستم در مازندران و نبردهایش، به ویژگی‌های برجسته‌اش همچون شجاعت و قدرت مبارزه اشاره می‌کند و از فیروز می‌خواهد که به نسبت او تواضع کند. همچنین او بر نقش پدر و نیاکان در پرورش شخصیت فیروز تأکید دارد و از نبود چنین شجاعتی در نیاکان فیروز سخن می‌گوید. در کل، شعر به ستایش صفات نیک رستم و افتادگی فیروز در مقابل او می‌پردازد.
هوش مصنوعی: اگر رستم به مازندران رفت، با شمشیر، چادر، و نیزه و تیر رفت.
هوش مصنوعی: پس از گذشت زمان، دیو سفید، سیاهی را پدید آورد که مانند شب تاریک است و صبح امیدی در آن دیده نمی‌شود.
هوش مصنوعی: تو بدون هیچ سلاحی و تردیدی، بر آرامش و زیبایی برجسته‌ای نشسته‌ای.
هوش مصنوعی: وقتی به فیروز حمله کردی، مانند شکارچی‌ای شدی که در میان گروهی از پرندگان به دنبال شکار است.
هوش مصنوعی: با قدرت دست پرتوان خود، در آن مرتع از گاو و گوسفند استفاده می‌کنم.
هوش مصنوعی: هر چیزی که به سراغت آمده، ای بزرگوار، را چنان بهره‌برداری کردی که گویی در دشت بی‌نصیبان است.
هوش مصنوعی: خون شقایق‌ها در زمین دشت نشانه‌ای از تاریخ پرماجرای این سرزمین را رقم زده است.
هوش مصنوعی: این بخت خوش و مساعدی که نصیب جم شده، شجاعت و دلیری به اندازه رستم ندارد.
هوش مصنوعی: پدر کیست که در روز نبرد، با چشمان نازک خود بر دوش تو و جلوه‌های زیبایت ببالد و افتخار کند؟
هوش مصنوعی: کجا می‌رویم تا تو را ببینیم، ای کسی که به وعده‌ات وفاداری. لب‌های شیرینت به مانند عسل می‌درخشد.
هوش مصنوعی: اجداد تو اگر سر برآورند، مانند نرگس از خاک گلی، پاک و زیبا خواهند بود و به تماشا می‌نگرند.
هوش مصنوعی: به این بلندی و عظمت نگاه کنید، که دوباره زندگی را آرزو می‌کنند.
هوش مصنوعی: این بیت به بیان این موضوع می‌پردازد که فردی مانند تو، که به دور از محبت و مهربانی است، نمی‌تواند از شخصیتی بزرگ و برجسته مثل زال، که خود نماد محبت و بزرگی است، زاده شده باشد. در واقع، اگر فردی در فضای نامهربانی و بی‌مهری بزرگ شده باشد، طبیعی است که نمی‌تواند ویژگی‌های مثبت و ارزشمند را از خود بروز دهد.
هوش مصنوعی: آسمان به خاطر عهد تو زیباست و زمین به خاطر وجود تو دلنشین است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.