دوش از ما بی‌خبر دل از پی جانانه رفت

خیر بادت هم نکرد این آشنا بیگانه رفت

چشم او را سرمه یاد از ما سیه‌روزان نداد

خویش را گم می‌کند هرکس که در میخانه رفت