آمدن ناظر و منظور به لشگرگاه اقبال و آگاهی شاه جهانپناه از صورت احوال و استقبال ایشان کردن و شرایط اعزاز بجای آوردن
دلا بر عکس ابنای زمان باش
به روز بینوایی شادمان باش
غم خود خور به روز شادمانی
که دارد مرگ در پی زندگانی
نبیند بیخزان کس لاله زاری
خزان تا نگذرد ناید بهاری
به بیبرگی چو سازد شاخ یکچند
کند سر سبزش این شاخ برومند
کشد چون ژاله در جیب صدف سر
شود آخر شهان را زیب افسر
گهر گر زخم مثقب برنتابد
به بازوی بتان کی دست یابد
نباشد غنچه تا یکچند دلتنگ
ز دل کی خندهاش از خود برد زنگ
بلی هر کار وقتی گشته تعیین
چو خرما خام باشد نیست شیرین
ز ناکامی چه مینالی در این کاخ
ثمر چون پخته شد خود افتد از شاخ
به سنگ از شاخ افتد میوهٔ خام
ولیکن تلخ سازد خوردنش کام
شود از غوره دندان کند چندان
که از حلوا بباید کند دندان
دهد درد شکم حلوای خامت
ز دارو تلخ باید کرد کامت
چنین میگوید آن از کار آگه
چو با ناظر بشد منظور همره
به سوی دشت شد منظور با یار
دلی پرخنده و لب پر ز گفتار
عنان رخش در دستی گرفته
به دستی دست پا بستی گرفته
ز هجر و وصل میگفتند با هم
گهی بودند خندان گاه خرم
که سرکردند نا گه خیل منظور
ز غوغاشان جهان گردید پر شور
نظر کردند سوی شاهزاده
ز اسب خویش دیدندش پیاده
به دستش دست مجنون غریبی
عجب ژولیده مو شخصی عجیبی
بهم گفتند کاین شخص عجب کیست
به دستش دست منظور از پی چیست
چو شد نزدیک ایشان شاهزاده
همه گشتند از توسن پیاده
ز روی عجز در پایش فتادند
به عجزش رو به خاک ره نهادند
اشارت کرد تا رخشی گزیدند
به تعظیمش سوی ناظر کشیدند
به ناظر همعنان گردید منظور
ز حیرت در میان لشکری دور
به هم منظور و ناظر گرم گفتار
چنین تا طرف آن فرخنده گلزار
به طرف چشمهای بنشست ناظر
به پیشش سر تراشی گشت حاضر
ز سر موی جنون بردش به پا کی
به بردش پاک چرک از جرم خاکی
بدن آراست از تشریف جانان
چو گل آمد سوی منظور خندان
یکی از جملهٔ خاصان منظور
بگفت ای دیده را از دیدنت نور
چه باشد گر گشایی پرده زین راز
به ما گویی حدیث این جوان باز
از او منظور چون این حرف بشنید
ز درج لعل گوهر بار گردید
حدیث خویش و شرح حال ناظر
بیان فرمود ز اول تا به آخر
نمیدانست لشکر تا به آن روز
که در چین شهریار است آن دل افروز
ز حال هر دو چون گشتند آگاه
یکی بهر نوید آمد سوی شاه
شنید آن مژده چون شاه جهانبان
به استقبال آمد با بزرگان
دعای شاه ناظر بر زبان راند
به او شاه جهاندان آفرین خواند
به پوزش رفت خسرو سوی منظور
که گر بیراهیی شد دار معذور
رخ خود ماند بر در شاهزاده
کهای در عرصهات شاهان پیاده
چسان عذر کرمهایت توان خواست
چه میگویم نه جای این سخنهاست
در آنجا چند روز القصه بودند
وطن در بزم عشرت مینمودند
اشارت کرد شاه مصر کشور
کز آنجا رو نهد بر شهر لشکر
به عزم مصر گردیدند راهی
شه و منظور و ناظر با سپاهی
برای خود در شادی گشودند
به بزم شادمانی جا نمودند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر درباره ورود ناظر و منظور به لشگرگاه اقبال است و خوشحالی شاه جهانپناه از ملاقات با آنها. در این شعر، مضمون غم و شادی در زندگی و اهمیت صبر در مواجهه با مشکلات به تصویر کشیده شده است. همچنین، ناظر و منظور در کنار هم دلی شاد و پرگفتوگو دارند و بعد از آن، با ورود به محفل شاه، همه همسفران از او استقبال کرده و به جشن و شادی میپردازند. در نهایت، ناظر و منظور با حمایت شاه به سمت مصر سفر میکنند و لحظاتی پر از خوشحالی را تجربه میکنند.
هوش مصنوعی: ای دل، برخلاف دیگران در روزهایی که بدبختی و مصیبت است، باید شاد و خوشحال باشی.
هوش مصنوعی: در روزهای خوشی، غم خود را فراموش کن، زیرا مرگ همیشه در کمین زندگی است و ممکن است به زودی بیاید.
هوش مصنوعی: هیچکس نمیتواند زیبایی لالهزار را در فصل پاییز ببیند، مگر اینکه از این فصل عبور کند و بهار فرابرسد.
هوش مصنوعی: وقتی که درختی در فصل بیبرگی، شاخهای میسازد و از آن میروید، سر سبز و تازه آن شاخه به مرور زمان به وجود میآید و نمایان میشود.
هوش مصنوعی: زمانی که باران مانند قطرههای ژاله از جیب صدف میریزد، در نهایت باعث زیباتر شدن تاج و افسر پادشاهان میشود. این نشاندهندهٔ آن است که زیبایی و ثروت در عین حال میتواند از چیزهای طبیعی و ساده حاصل شود.
هوش مصنوعی: اگر مروارید (گهر) زخم عمیقی (مثقب) را نتواند تحمل کند، با وجود این که زیبایی (بتان) دارد، چگونه میتواند به موفقیت و دستیابی (دست یابد) نائل شود؟
هوش مصنوعی: غنچه تا زمانی که دلتنگ است، نمیتواند بخندد و شادابی خود را نشان دهد؛ بنابراین در واقع وقتی دل شاد نیست، هیچ خوشی و خندهای از آن برنخواهد خواست.
هوش مصنوعی: هر کاری باید در زمان مناسب خود انجام شود، زیرا وقتی خرما نرسیده و خام است، طعم شیرین ندارد.
هوش مصنوعی: چرا در این کاخ از ناکامی خود شکایت میکنی؟ میوهٔ رسیده زمانی که آماده باشد، خودش از درخت میافتد.
هوش مصنوعی: میوهی نرسیده اگر از درخت بیفتد، بهخاطر خام بودنش، خوراکی دلپذیر نیست و تلخی میآورد.
هوش مصنوعی: از غوره (عنب) که هنوز نرسیده و نارس است، دندانها آسیب میبیند و خراب میشود. بنابراین برای لذت بردن واقعی از حلوا، باید دندانها را محکم نگه داشت و از چیزهای نارس دوری کرد.
هوش مصنوعی: از حلوا (شیرینی) خام و ناپخته، درد شکم به آدم میرسد و برای درمان این مشکل، باید به تلخی (دارو) روی آورد تا به خواستهاش برسد.
هوش مصنوعی: آن فرد باخبر به او میگوید (منظور) که وقتی به همراه ناظر (نگهبان یا مراقب) میشود، چه اتفاقاتی میافتد.
هوش مصنوعی: منظور به همراه یار خود به سمت دشت رفت، در حالی که دلش شاد و لبهایش از صحبت و گفتگو پر بود.
هوش مصنوعی: منظور (شخصی در شعر) به زیبایی و شجاعت رخش (اسب) را کنترل میکند و در دستش است و با دست دیگرش پاهای خود را به خوبی کنترل کرده است تا در حرکتش دچار مشکل نشود.
هوش مصنوعی: در مورد دوری و نزدیکی (هجر و وصل) سخن میگفتند و گاهی با هم بودند و شاد و خندان بودند و گاهی در حال خوشی و خوشبختی.
هوش مصنوعی: ناگهان گروهی از منظور (کسانی که در خدمت او هستند) به سرکردگی او به میدان آمدند و از شلوغی و هیاهوی آنها، دنیا پر از شور و نشاط شد.
هوش مصنوعی: آنها به سمت شاهزاده نگاه کردند و او را مشاهده کردند که سوار بر اسب نیست و پیاده شده است.
هوش مصنوعی: شخصیتی عجیب و غریبی به نام مجنون، که موهای ژولیده و نامرتبی دارد، در دست این فرد است.
هوش مصنوعی: به من گفتند که این شخص عجیب کیست و چرا دستش را به دست منظور (عاشق معروف) داده است.
هوش مصنوعی: وقتی که شاهزاده به نزد آنها نزدیک شد، همه از اسبهایشان پیاده شدند.
هوش مصنوعی: به دلیل ناتوانی و کمتوانی خود، به پای ناظر (مضمون اصلی) افتادند و در برابر او با ذلت و تواضع، صورت خود را به خاک ساییدند.
هوش مصنوعی: اشاره کرد تا اسبهای رفیع انتخاب کردند و به احترام او به سوی ناظر رفتند.
هوش مصنوعی: منظور به ناظر نزدیک شد و در میان لشکر دور از شگفتی قرار گرفت.
هوش مصنوعی: منظور و ناظر به شدت با یکدیگر در حال گفتگو بودند تا به آن باغ زیبا و خوشبو برسند.
هوش مصنوعی: ناظر به سمت چشمهای نشسته و در مقابل او، شخصی که سرش را تراشیده، آماده است.
هوش مصنوعی: به خاطر جنون و عشق، مویی از سر او برداشته شد، آیا کسی او را از آلودگی و گناههای دنیایی پاک خواهد کرد؟
هوش مصنوعی: بدن به زیبایی آراسته شده بود، همانند گلی که به سوی محبوبش، با لبخندی شاداب، میآید.
هوش مصنوعی: یکی از نزدیکان و خاصان منظور که اشاره به محبوب دارد، گفت: ای بینایی، دیدن تو برای چشمانم روشنایی به ارمغان میآورد.
هوش مصنوعی: چه مشکلی دارد اگر پردهٔ این راز را بگشایی و داستان این جوان را برای ما بگویی؟
هوش مصنوعی: وقتی او (منظور) این سخن را از ناظر شنید، مثل درخششی که از گوهر لاجورد ساطع میشود، از شوق و خوشحالی به وجد آمد.
هوش مصنوعی: او (منظور) از ابتدا تا انتها داستان خودش و شرح حال ناظر (که اشاره به مورد خاصی دارد) را بازگو کرد.
هوش مصنوعی: لشکر تا آن روز نمیدانست که در چین، شهریاری وجود دارد که دلافروز و جذاب است.
هوش مصنوعی: وقتی که هر دو (ناظر و منظور) از حال و وضعیت یکدیگر آگاه شدند، یکی از آنها به سمت شاه آمد تا خبر خوشی را به او برساند.
هوش مصنوعی: شاه جهانپناه با شنیدن خبر خوش، به همراه بزرگان به استقبال ناظر (سروان) و منظور (پیامآور) آمد.
هوش مصنوعی: شاه به ناظر (که در اینجا یعنی منظور) دعا کرد و بر زبان آورد که به او، یعنی ناظر، آفرین و تحسین بگوید.
هوش مصنوعی: خسرو به منظور (شخص مورد نظر و معشوقش) عذرخواهی کرد و گفت که اگر حرف یا عملی ناخواسته انجام دادهام، عذر من پذیرفته شود.
هوش مصنوعی: منظور این است که چهره و زیبایی او بر در شاهزاده باقی ماند، و او با آرامش اظهار میکند که در این مکان (عرصه) که شاهزاده حضور دارد، حتی شاهان هم در مقابل او به احترام در ما هستند.
هوش مصنوعی: چطور میتوانم از بخششها و لطفهای تو عذرخواهی کنم؟ در واقع، موضوعی برای گفتن این حرفها وجود ندارد.
هوش مصنوعی: در آنجا چند روز به خوشگذرانی مشغول بودند و وطن (مناطق مختلف کشور) در حال شادی و جشن به نظر میرسید.
هوش مصنوعی: شاه مصر به آن کشور اشاره کرد که از آنجا به سوی شهر لشکر حرکت خواهد کرد.
هوش مصنوعی: منظور و ناظر (دو شخصیت) به قصد رفتن به مصر، به سوی شاه حرکت کردند و با سپاهی بزرگ راهی شدند.
هوش مصنوعی: ایشان برای خود به شادی و خوشی پرداخته و در محفل شادمانی جایی برای خود فراهم کردند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.