نه هر دل کاشف اسرار «اسرا» ست
نه هر کس محرم راز « فاوحا» ست
نه هر عقلی کند این راه را طی
نه هر دانش به این مقصد برد پی
نه هرکس در مقام «لی مع الله»
به خلوتخانهٔ وحدت برد راه
نه هر کو بر فراز منبر آید
«سلونی» گفتن از وی در خور آید
«سلونی » گفتن از ذاتیست در خور
که شهر علم احمد را بود در
چو گردد شه نهانی خلوت آرای
نه هرکس را در آن خلوت بود جای
چو صحبت با حبیب افتد نهانی
نه هرکس راست راز همزبانی
چو راه گنج خاصان را نمایند
نه بر هرکس که آید در گشایند
چو احمد را تجلی رهنمون شد
نه هر کس را بود روشن که چون شد
کس از یک نور باید با محمد
که روشن گرددش اسرار سرمد
بود نقش نبی نقش نگینش
سراید «لوکشف» نطق یقینش
جهان را طی کند چندی و چونی
کلاهش را طراز آید « سلونی »
به تاج «انما» گردد سرافراز
بدین افسر شود از جمله ممتاز
بر اورنگ خلافت جا دهندش
کنند از «انما» رایت بلندش
ملک بر خوان او باشد مگس ران
بود چرخش بجای سبزی خوان
جهان مهمانسرا، او میهمانش
طفیل آفرینش گرد خوانش
علی عالی‌الشان مقصد کل
به ذیلش جمله را دست توسل
جبین آرای شاهان خاک راهش
حریم قدس روز بارگاهش
ولایش « عروةالوثقی» جهان را
بدو نازش زمین و آسمان را
ز پیشانیش نور وادی طور
جبین و روی او « نور علی نور»
دو انگشتش در خیبر چنان کند
که پشت دست حیرت آسمان کند
سرانگشت ار سوی بالا فشاندی
حصار آسمان را در نشاندی
یقین او ز گرد ظن و شک پاک
گمانش برتر از اوهام و ادراک
رکاب دلدل او طوقی از نور
که گردن را بدان زیور دهد حور
دو نوک تیغ او پرکار داری
ز خطش دور ایمان را حصاری
دو لمعه نوک تیغ او ز یک نور
دوبینان را ازو چشم دوبین کور
شد آن تیغ دو سر کو داشت در مشت
برای چشم شرک و شک دو انگشت
سر تیغش به حفظ گنج اسلام
دهانی اژدهایی لشکر آشام
چو لای نفی نوک ذوالفقارش
به گیتی نفی کفر و شرک کارش
سر شمشیر او در صفدری داد
زلای «لافتی الاعلی » یاد
کلامش نایب وحی الاهی
گواه این سخن مه تا به ماهی
لغت فهم زبان هر سخن سنج
طلسم آرای راز نقد هر گنج
وجودش زاولین دم تا به آخر
مبرا از کبایر و ز صغایر
تعالی اله زهی ذات مطهر
که آمد نفس او نفس پیمبر
دو نهر فیض از یک قلزم جود
دو شاخ رحمت از یک اصل موجود
به عینه همچو یک نور و دو دیده
که آن را چشم کوته بین دو دیده
دویی در اسم اما یک مسما
دوبین عاری ز فکر آن معما
پس این شاهد که بودند از دویی دور
که احمد خواند با خویشش ز یک نور
گر این یک نور بر رخ پرده بستی
جهان جاوید در ظلمت نشستی
نخستین نخل باغ ذوالجلالی
بدو خرم ریاض لایزالی
ز اصل و فرع او عالم پدیدار
یکی گل شد یکی برگ و یکی بار
ورای آفرینش مایهٔ او
نموده هر چه جزوی سایهٔ او
کمال عقل تا اینجا برد پی
سخن کاینجا رسانیدم کنم طی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر با ستایش حضرت علی (ع) به بیان ویژگی‌ها و مقام والای او می‌پردازد. او معتقد است که نه هر کس توانایی درک عمق معرفت و اسرار الهی را دارد و فقط شخصی چون علی، که مصداق علم و حقیقت است، می‌تواند در این مقامات قرار گیرد. تمامی فضیلت‌ها و معانی بلند به او نسبت داده شده و او به عنوان قهرمان کفرستیزی و حاکم بر دل‌ها معرفی می‌شود. علی در قاموس کلام نبوی همچون مخلوقی برجسته و یگانه، نماد روشنایی و جود است و تلاش‌های او در مسیر حقیقت و ایمان مورد تمجید قرار می‌گیرد. این شعر به نمایش علو مقام علی (ع) و ارتباط عمیق او با پیامبر (ص) و حقیقت جهان می‌پردازد.
هوش مصنوعی: نه هر دلی می‌تواند به رازهای معنوی و الهی پی ببرد و نه هر کسی می‌تواند به اسرار خداوند دست یابد.
هوش مصنوعی: نه هر عقل و اندیشه‌ای می‌تواند این مسیر را دنبال کند، و نه هر دانشی می‌تواند به این هدف نائل شود.
هوش مصنوعی: هرکسی نمی‌تواند به مقام «لی مع الله» (که به معنای نزدیکی و ارتباط ویژه با خداوند است) برسد و به خلوتگاه وحدت و شناخت عمیق الهی دست یابد.
هوش مصنوعی: تنها کسی که در مقام والایی باشد و شایسته‌ی مقام «سلونی» (از من بپرسید) شود، باید در جایگاهی برتر از دیگران قرار داشته باشد؛ بنابراین، هرکسی که بر منبر می‌آید، لزوماً شایسته‌ی این سخن نیست.
هوش مصنوعی: فقط کسی می‌تواند «سلونی» (سوالی بپرسید) بگوید که ذاتش شایسته این مقام باشد و او کسی است که علم و دانش رسول خدا (احمد) را در اختیار دارد.
هوش مصنوعی: زمانی که پادشاه (حضرت علی) به تنهایی و در حال خلوت باشد، در آن خلوت هر کسی شایسته و مسائل او نیست و فقط افراد خاصی در آنجا جا دارند.
هوش مصنوعی: وقتی که صحبت با دوست عزیز به صورت مخفیانه باشد، هر کسی نمی‌تواند در این گفتگو شرکت کند و راز دوستی را بفهمد.
هوش مصنوعی: وقتی که راه رسیدن به گنج و رازهای خاص به کسی نشان داده شود، این راه به روی هر کسی که بیاید گشوده نمی‌شود.
هوش مصنوعی: هر کسی شایسته دریافت نور و تجلی الهی نیست و تنها احمد (محمد) است که در مقام برتری، این روشنایی را دریافت می‌کند.
هوش مصنوعی: فقط کسی که به نور محمد (پیامبر اسلام) دسترسی دارد، می‌تواند به رازهای ابدی و عمیق پی ببرد.
هوش مصنوعی: اگر پرده از چهره پیامبر (محمد) کنار برود، صدای حقیقت و یقین او نمایان می‌شود که نقش و نگین او را ترسیم می‌کند.
هوش مصنوعی: دنیا را بگذرانید و در حالات و زمان‌های مختلف زندگی کنید، اما همواره بر جایگاه و مقام خود، که به معنای پرسش «از من بپرسید» است، تأکید داشته باشید.
هوش مصنوعی: حضرت علی (ع) با تاج «انما» (اشاره به مقام و ویژگی‌های خاص او) سرافراز خواهد شد و به واسطه این افسر، از سایرین ممتاز و برجسته می‌گردد.
هوش مصنوعی: بر تخت خلافت جایی برای او فراهم می‌کنند و به او پرچم بلندی می‌دهند که از «انما» (عبارت «فقط» که نشان‌دهنده اهمیت و انحصار است) نشان دارد.
هوش مصنوعی: ملک (پادشاهی) بر سر سفره او قرار دارد، اما مگس در حال پرواز است و در دایره‌ای که برای خوشه‌های سبز غذا طرح‌ریزی شده، قرار ندارد.
هوش مصنوعی: جهان مانند میهمان‌سراست و خداوند علی (ع) میهمان آن است، که همه چیز در پیرامون او به جهت آفرینش وجود یافته است.
هوش مصنوعی: علی، که در مقام خود از همه برتر و ارجمندتر است، هدف نهایی همه چیز است و همه ذوات با استفاده از او به توسل و پناه می‌آورند.
هوش مصنوعی: پیشانی زیبا و آراسته‌شدهٔ شاهان، خاکِ راه حضرت علی است و مکان او، حرمت و تقدس بارگاهش را دارد.
هوش مصنوعی: ولایت او به مانند «عروة الوثقی» (دستگاه محکم و غیر قابل گسست) است که دنیا به خاطر احترام او فرش شده و زمین و آسمان به او افتخار می‌کنند.
هوش مصنوعی: پیشانی او مانند نور در کوه طور درخشان است و چهره‌اش هم نوری افزون بر نور دیگران دارد.
هوش مصنوعی: حضرت علی (ع) با دو انگشت خود در جنگ خیبر، به قدری قدرت و عظمت نشان داد که سبب شگفتی و تعجب آسمان شد.
هوش مصنوعی: اگر سرانگشتان خود را به سوی بالا دراز کنی، می‌توانی آسمان را به راحتی زیر پای خود بگذاری و آن را به تسخیر درآوری.
هوش مصنوعی: حضرت علی (ع) یقین و اطمینانش از هرگونه شک و تردید دور است و افکار و گمان‌های او از تصورات و درک‌های معمولی فراتر است.
هوش مصنوعی: رکاب (پایگاه یا زیرپا) اسب او به قدری زیبا و درخشان است که مثل طوقی از نور به گردن حوریان زیبایی می‌افزاید. حوریان موجوداتی خیالی در بهشت هستند که به خاطر زیبایی‌شان مشهورند.
هوش مصنوعی: دو نوک تیز او به مانند دو کارد است که به واسطه‌ی نوشته‌هایش، دور ایمان را مانند یک حصار محافظت می‌کند.
هوش مصنوعی: دو لبهٔ تیز شمشیر او از یک نور می‌درخشد و افرادی که دارای بصیرت و دیدگاه درست هستند را از آن نابینا می‌کند، به‌گونه‌ای که حقیقت را نمی‌بینند.
هوش مصنوعی: آن تیغ دو سر، که در دست علی (ع) بود، برای نابودی و شکست دشمنان (شرک و شک) به کار می‌رفت.
هوش مصنوعی: سر تیغ او مانند دهان یک اژدهاست که لشکر دشمنان اسلام را فرو می‌بلعد. این تصویر به قدرت و شجاعت حضرت علی (ع) در دفاع از دین اسلام اشاره دارد.
هوش مصنوعی: نوک شمشیر ذوالفقار (شمشیر حضرت علی) مانند لایه‌ای که کفر و شرک را از جهان خارج می‌کند، به معنای واقعی کفر و شرک را از بین می‌برد و در سطح دنیا تأثیرگذار است.
هوش مصنوعی: سر شمشیر حضرت علی (ع) در هنگام جنگ، به یاد و اشاره به کلمه‌ی "لافتی الاعلی" (که به معنای "هیچ‌کس جز علی نیست") فریاد می‌زد. این عبارت نشان‌دهنده‌ی bravery و شجاعت او در مبارزات است.
هوش مصنوعی: سخنان او مانند نماینده‌ای از وحی الهی است که گواهی بر این حقیقت می‌دهد که تا زمانی که ماه برقرار است، این سخنان به قوت خود باقی خواهد ماند.
هوش مصنوعی: علی (علی بن ابی‌طالب) زبان و کلامش به گونه‌ای است که درک کننده هر سخن و معانی عمیق را به آسانی می‌فهمد و مانند طلسمی به رازها و نکات ارزشمند دست می‌یابد.
هوش مصنوعی: وجود او از نخستین لحظه تا آخر، از تمام گناهان بزرگ و کوچک پاک و مبرا است.
هوش مصنوعی: علی (ع)، به عنوان شخصیتی با مقام بالا و پاک، وجودش برتر از همه است و حقیقت او چون روح پیامبر (ص) است که به این دنیا آمده است.
هوش مصنوعی: از رحمت و فیض他 که همچون دو نهر بی‌پایان، از یک دریاچهٔ بخشش جاری‌اند، دو شاخهٔ رحمت نیز از یک منبع وجود دارند.
هوش مصنوعی: حضرت علی (ع) مانند نوری است که دو دیده را روشن می‌کند، اما چشم‌های نادان فقط یکی از آنها را می‌بینند و توان درک کامل او را ندارند.
هوش مصنوعی: این بیت بیان می‌کند که در نام‌گذاری ممکن است چیزی دو بخش داشته باشد، اما در واقع تنها یک حقیقت دارد. همچنین، افرادی که نمی‌توانند به عمق این موضوع پی ببرند، از درک آن معما محروم هستند.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به حضرت علی (ع) اشاره می‌کند و می‌گوید که او از دوگانگی‌ها و تضادها دور است و او را به نوری می‌ماند که احمد (پیامبر اسلام) او را به عنوان یک نور یکتا خوانده است. این نشان‌دهنده‌ی یگانگی و عظمت وجود علی (ع) است.
هوش مصنوعی: اگر این نور واحد (حضرت علی) را بر چهره‌ات بپوشانی، در آن صورت جهان جاودانه در تاریکی خواهد ماند.
هوش مصنوعی: او که نخستین نخل در باغ عظمت و شکوه خداوند است، باعث شادی و سرسبزی ابدی در این باغ می‌شود.
هوش مصنوعی: از وجود و ریشهٔ او، عالم به وجود آمده است؛ یکی گل و یکی برگ و یکی میوه، که هر سه نوعی زیبایی و برکت هستند.
هوش مصنوعی: حضرت علی (ع) منبع و اساس آفرینش است و همه چیزهایی که جزئی از وجود دارند، در واقع سایه‌ای از وجود او هستند.
هوش مصنوعی: کمال عقل من تا اینجا پیش رفت و من به اینجا رسیدم که صحبت را به اینجا رساندم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.