کردم از سجدهٔ راه تو جبین آرایی
سر اقبال من و پیشهٔ گردن سایی
باز چون آمده از سجده سرش سوده به چرخ
هر که بر خاک درت کرده جبین فرسایی
آن قدر آرزوی سجدهٔ رویت که مراست
در همه روی زمینش نبود گنجایی
دیرتر دولت پابوس تو دریافتهام
ز آنکه میکردهام از دیده زمین پیمایی
شکرلله که رسیدم به تماشا گه وصل
کردم از خاک درت تقویت بینایی
بردر خویش بگو حرمت چشمم دارند
که به جاروب کشی آمده و سقایی
خواهم از لطف تو باشد نگهی خاصهٔ من
نگهی نی چو نگاه دگران هر جایی
طول منشور بقای ابدی را چکنم
خم ابروی تواش گر نکند طغرایی
وحشیم طوطیم اندر پس آیینهٔ بخت
دایم از شکر عطای تو به شکرخایی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، از عشق و ارادت خود به معشوق سخن میگوید و ابراز میکند که سجدههایش بر درگاه او نشان از محبت عمیقش دارد. او به یار میگوید که آروزیست که همیشه در خاک در او سجده کند و این عشق برایش چنان گرانقدر است که در دنیا جایی برای آن نمیبیند. سپس بیان میکند که خوشبخت است که به محضر معشوق رسیده و از آنجا با بینایی جدیدی به زندگی نگاه میکند. شاعر همچنین میخواهد که نگاه خاص معشوق نصیب او شود و در پایان، با اشاره به عطای پر برکت معشوق، از شکرگزاری خود سخن میگوید.
هوش مصنوعی: به خاطر راه تو، پیشانیام را به زمین ساییدم و با این کار، خوششانسیام و شغل خود را به دست آوردم.
هوش مصنوعی: هر کسی که بعد از سجده، سرش را بلند کرده و به آسمان نگاه میکند، به خاطر اینکه پیشانیاش را بر خاک درگاه تو گذاشته، به او افتخار میکند.
هوش مصنوعی: آرزوی سجده بر روی تو آنقدر در دل من است که در تمام زمین جایی برای آن نیست.
هوش مصنوعی: به تأخیر افتادن توفیق زیارت و سجده کردن بر زمین پای تو را به این دلیل میدانم که در گذشته، به دلیل عشق و شوری که به تو داشتنهام، دائم در حال گشت و گذار و سفر بودهام.
هوش مصنوعی: خدا را شکر که به مکان دیدار تو رسیدم و از خاک درگاه تو نیرو و بیناییام افزایش یافته است.
هوش مصنوعی: بر در تو به من احترام میگذارند و به این خاطر است که برای خدمت به تو آمدهاند؛ مانند جارو کردن و سقا خدمت کردن.
هوش مصنوعی: من میخواهم که نظر خاصی از تو نصیبم شود، نه نگاهی که مثل نگاه دیگران باشد و در هر جا فراتر رود.
هوش مصنوعی: اگر بخواهم عمر جاودانه را در شکل زیبایی و جذابیت خم ابرویت به نمایش بگذارم، باید به این توجه کنم که اگر ابرویت همچون طغرائی، برافراشته و افکنده نباشد، این کار ممکن نخواهد بود. طغرایی به معنای بر افراشتن و همچنین اشاره به زیبایی است.
هوش مصنوعی: من در پسآیینهٔ بخت، مانند طوطیای هستم که دائماً از نعمتهای تو و لطفهای تو شکرگزاری میکنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
بود آیا که خرامان ز درم بازآیی؟
گره از کار فروبستهٔ ما بگشایی؟
نظری کن، که به جان آمدم از دلتنگی
گذری کن: که خیالی شدم از تنهایی
گفته بودی که: بیایم، چو به جان آیی تو
[...]
گر گریزی به ملولی ز من سودایی
روکشان دست گزان جانب جان بازآیی
زین خیالی که کشان کرد تو را دست بکش
دست از او گر نکشی دست پشیمان خایی
رو بدو آر و بگو خواجه کجا میکشی ام
[...]
تو پریزاده ندانم ز کجا میآیی
کآدمیزاده نباشد به چنین زیبایی
راست خواهی نه حلال است که پنهان دارند
مثل این روی و نشاید که به کس بنمایی
سرو با قامت زیبای تو در مجلس باغ
[...]
اثر لطف خدایی که چنین زیبایی
تا تو منظور منی شاکرم از بینایی
نیست ما را شب وصل تو میسر زیرا
که شب تیره شود روز چو رخ بنمایی
چون خیال تو ز پیشم نفسی خالی نیست
[...]
محرمی کو که پیامی برد از من جایی
خدمتی رفع کند پیش جهان آرایی
عجبی ، نادرهیی ، طُرفه کشی ، چالاکی
شکرینی ، نمکینی ، صنمی ، زیبایی
امشب ای پیکِ صبا گر قدمی رنجه کنی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.