|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گذشتم از درت بر خاک سد جا چشم تر مانده
ببین کز اشک سرخم سد نشان بر خاک در مانده
بیا بنگر که غمناکیست چشم آرزو بر در
به امید نگاهی بر سراین رهگذر مانده
بجز من هر کرا دیدی ز بیماران غم گشتی
هنوز از کف منه خنجر که بیمار دگر مانده
برآمد عمرها کز دور دیدم نخل بالایش
هنوزم آن قد و رفتار در پیش نظر مانده
به هر کس گفته بی‌تقریب وحشی عرض حال خود
که در بزمت به این تقریب یک دم بیشتر مانده
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و اندوه عاشقانه خود سخن می‌گوید و به تصوری از ملاقات با معشوق اشاره دارد. او از اشک و غم چشم‌هایش به شدت رنج می‌برد و بر این باور است که تنها او در انتظار نگاهی از معشوق باقی مانده است. شاعر همچنین به دیگر بیماران عشق اشاره می‌کند که از درد غم رنج می‌برند و به یادگار از نشانه‌های سرخی در خاک می‌گوید. گذشته‌های دور را به یاد می‌آورد و تصویر زیبای معشوق را در ذهنش زنده نگه می‌دارد. در نهایت، او در تلاش است تا احوال خود را به دیگران بازگو کند و از درد خود بگوید که همچنان در انتظار نشسته است.
هوش مصنوعی: از در تو عبور کردم و اشکم بر زمین ریخته مانده است. ببین که چگونه اشک‌هایم بر خاک، نشانه‌هایی از درد و غم را به جا گذاشته‌اند.
هوش مصنوعی: بیا و ببین که چقدر غم انگیز است چشمی که به در نگاه می‌کند، به امید اینکه نگاهی از کسی به او بیفتد، اما او در این مسیر تنها مانده است.
هوش مصنوعی: جز من، هر کسی را که دیدی، از درد و غم بیمار شد. هنوز خنجر را از دستم برندار، چون دیگران هم همچنان در رنج و درد هستند.
هوش مصنوعی: سال‌ها سپری شده و من در دوری نخل بلندی را دیدم که هنوز هم قامت و حرکاتش در ذهنم باقی مانده است.
هوش مصنوعی: به هر کس که در مجلسی به من نزدیک می‌شود، بی‌پرده و صریح حال خود را می‌گویم که من، وحشی، در این محفل فقط یک لحظه بیشتر زندگی کرده‌ام.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
سرم خاکیست بعد از رفتنت در رهگذر مانده
نه چشمانند بر خاک از قدمهایت اثر مانده
من از دل داشتم چشم از جگر ادرار خون خوردن
چه باشد حال ما این دم که نی دل نه جگر مانده
سخن با من نمی گویی ز خاموشیت حیرانم
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.