میان مردمانم خوار کردی عزت من کو
سگ کوی تو بودم روزگاری حرمت من کو
به سد جان میخرم گردی که خیزد از سر راهت
ندارم قدر خاک راه پیشت ، قیمت من کو
به داغم هر زمان دردی فزاید محرم بزمت
کسی کو با تو گوید درد و داغ حسرت من کو
چو خواهد بیگناهی را کشد احوال من پرسد
که آن بیخانمان پیدا نشد در صحبت من کو
مگو در بزم او دایم به عیش و عشرتی وحشی
کدامین عیش و عشرت ، مردم از غم ، عشرت من کو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از خواری و بیقدری خود نزد معشوق گله میکند و با تکرار پرسش «کو» از عزت، حرمت، قیمت و شادی ازدسترفتهاش میپرسد. او که روزی سگ کوی یار و خریدار خاک راهش بود، اکنون حتی ارزش خاک راه را ندارد و کسی نیست که درد او را به معشوق برساند. معشوق تنها وقتی سراغش را میگیرد که بخواهد بیگناهی را بکشد. در پایان وحشی گمان کسانی را که او را در بزم یار شادکام میپندارند رد میکند و میگوید از غم مرده است.
هوش مصنوعی: مرا در میان مردم خوار و بیارزش کردی؛ آن عزت و آبرویی که داشتم کجا رفت؟ روزگاری سگ کوی تو بودم و حرمتی داشتم، آن حرمت کجاست؟
هوش مصنوعی: گردی را که از سر راه تو برمیخیزد به بهای صد جان میخرم، اما نزد تو حتی به اندازهٔ خاک راه هم ارزش ندارم؛ پس قدر و قیمت من کجاست؟
هوش مصنوعی: همدم و محرم مجلس تو هر لحظه با کارهایش دردی تازه بر داغ دل من میافزاید؛ کسی که درد و داغ و حسرت مرا به تو بگوید کجاست؟
هوش مصنوعی: معشوق هرگاه بخواهد بیگناهی را بکشد، سراغ مرا میگیرد و میپرسد آن عاشق بیخانمان که در مجلس من پیدا نشد کجاست؟ یعنی من نخستین کسی هستم که برای کشتن به یادش میآید.
هوش مصنوعی: ای وحشی، نگو که همیشه در بزم او به خوشی و شادی هستی؛ کدام خوشی و شادی؟ از غم مُردم، شادی من کجاست؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.