من این کوشش که در تسخیر آن خودکام میکردم
اگر وحشی غزالی بود او را رام میکردم
در این مدت اگر اوقات من صرف ملک میشد
به او در بزمگاه عیش می در جام میکردم
رهم را منتهایی نیست زان رو دورم از مقصد
اگر میداشت پایانی منش یک گام میکردم
به کنج این قفس افتاده عاجز من همان مرغم
که تعلیم خلاص بستگان دام میکردم
به اندک صبر دیگر رفته بود این ناز بیموقع
غلط کردم چرا این صلح بیهنگام میکردم
پیامی کرد کز شرمندگی مردم که گفت او را
شکایت گونهای کز بخت نافرجام میکردم
چه ننگ آمیز نامی بوده پیش یار این وحشی
بسی به بود ازین خود را اگر سگ نام میکردم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از کوشش بیحاصل خود برای رام کردن معشوقی خودسر مینالد و میگوید با این همه تلاش، آهوی وحشی و حتی فرشته را هم رام میکرد. او خود را پرندهای میبیند که روزی دیگران را از دام میرهاند و اکنون خود در قفس است، و از آشتیِ زودهنگام و گلایهای که به گوش یار رسیده پشیمان و شرمسار است. در پایان با بازی با تخلص خود میگوید نام «وحشی» نزد یار ننگ است و بهتر بود خود را سگِ وفادار او بنامد.
هوش مصنوعی: آن همه تلاشی که برای به دست آوردن آن معشوقِ خودسر و خودرأی کردم، اگر صرف آهویی وحشی کرده بودم، آن را رام کرده بودم. «وحشی» در اینجا به معنای رمنده است و به تخلص شاعر هم اشارهای دارد.
هوش مصنوعی: اگر در این مدت وقتم را صرف فرشتهای کرده بودم، او را هم رام میکردم و در مجلس بزم برایش جام شراب میریختم. یعنی حتی فرشته هم با این همه کوشش همدم من میشد، اما این معشوق نشد.
هوش مصنوعی: راه عشق من پایانی ندارد و برای همین از مقصد دورم؛ اگر پایانی داشت، آن را با یک گام طی میکردم.
هوش مصنوعی: من که اکنون درمانده در گوشهٔ این قفس افتادهام، همان پرندهای هستم که روزی به گرفتارانِ دام راه رهایی میآموختم. شاعر با تلخی از گرفتاری خود در عشق، پس از آنکه دیگران را از آن برحذر میداشت، سخن میگوید.
هوش مصنوعی: اگر کمی بیشتر صبر کرده بودم، این ناز بیجای معشوق از میان میرفت؛ اشتباه کردم که این آشتی را زودتر از وقتش پیش کشیدم.
هوش مصنوعی: معشوق پیغامی فرستاد که از شرمندگی آن مُردم؛ چه کسی به او خبر داده بود که من از بخت ناکام خود گلایهای میکردم؟
هوش مصنوعی: این نام «وحشی» (یعنی رمنده و نارام) نزد یار چه نام ننگآوری بوده است؛ بسیار بهتر بود اگر خود را «سگ» مینامیدم، که نشانهٔ وفاداری بر درگاه یار است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کجا اندیشه از چشم بد ایام میکردم؟
در ایامی که در میخانه می در جام میکردم
کنون نه وصل صیاد و نه امید گرفتاری
به این روزم نشاند آن شکوهها کز دام میکردم
به ظاهر از سر کوی تو میرفتم به شوق اما
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.