یارِ دورافتاده‌مان حلِّ مراد ما نکرد

مدتی رفتیم و او یک بار یاد ما نکرد

مجلس ما هر دم از یادش بهشتی دیگر است

گرچه هرگز یاد ما حوری‌نژادِ ما نکرد

بر سر سد راه داد ما به گوش او رسید

یک ره آن بیداد گر گوشی به داد ما نکرد

دل به خاک رهگذارش عمرها پهلو نهاد

او گذاری بر دلِ خاکی‌نهادِ ما نکرد

اعتماد ما یکی صد شد به وحشی زین غزل

کیست کو صد آفرین بر اعتقاد ما نکرد