آن مستی تو دوش ز پیمانهٔ که بود
چندین شراب در خم و خمخانهٔ که بود
ای مرغ زود رام که آورد نقل و می
دام فریب آب که و دانهٔ که بود
روشن بسان آتش حسنت می که شد
شمعت زبانه کش پی پروانهٔ که بود
آوازهات به مستی و رندی بلند شد
افشای آن ز نعرهٔ مستانهٔ که بود
وحشی چه پرسش است که شد با که آشنا
خود گو که او به غیر تو بیگانه که بود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به یاد خاطرات عاشقانه و مستیهای شبانهاش میپردازد. او از زیبایی معشوقش سخن میگوید و به طور خاص به جذابیت و فریفتگی که در حسرت وصالش احساس کرده، اشاره دارد. شاعر به مرور زمان و فضایی که در آن عشق تجربه شده، مینگرد و میپرسد چه کسی جز معشوقش میتواند در این دنیای پر از شراب و مستی وجود داشته باشد. او به این نتیجه میرسد که در این عشق، همه چیز به جز معشوق بیمعناست.
هوش مصنوعی: مستی تو شب گذشته از چه پیمانه بود که اینقدر شراب در آن خم و در این خمخانه وجود داشت؟
هوش مصنوعی: ای پرندهای که به زودی فریب میخوری، چه کسی تو را به دام آورده است و چه کسی از آب و دانه برایت آورده است؟
هوش مصنوعی: زیبایی تو مانند آتش روشن است و شعلهات درخشان میتابد، مانند شمعی که پروانهای به سمت آن میآید.
هوش مصنوعی: آوازهٔ زیبایی و شگفتی تو در حال مستی و شادی، به قدری بلند شده که دیگران در مورد آن صحبت میکنند، و این افشاگری به خاطر نعرهها و شور و شوق مستانه چه کسی است؟
هوش مصنوعی: وحشی میپرسد که چرا با کسی آشنا شدهام، مگر غیر از تو، کسی دیگر برای من بیگانه است؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
یارب که دوش غایب من خانه که بود؟
تشویش این چراغ ز پروانه که بود؟
من مست بوده ام به خرابات عاشقان
آن نازنین به مجلس مستانه که بود؟
باری نبود در دلم امشب نشان صبر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.