گر کنی زشت، ز پند من دلریش مرنج
چون ترا فصد ضرورت بود، از نیش مرنج
گر عزیزی بتو بد کرد، مرنجان زو دل
ور برنجد دل از او، زدل خویش مرنج
نیست در قسمت حق، ره کمی و بیشی را
گر کم آید بنظر رزق تو یا بیش مرنج
اهل دل را، زغم دوست، جگرها ریش است
گر تو را در ره او پای شود ریش مرنج
آنچه کرده است، نکرده است جز از جهل ای دوست
از بد واعظ دلخسته درویش مرنج



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به فراخور دلخوریها و ناملایمات زندگی اشاره میکند و از گیر افتادن در این احساسات منع میکند. او به مخاطب میگوید که نباید به زشتیها یا ناملایمات دیگران دلگیر شود، زیرا همه افراد در زندگی خود دچار اشتباه و جهل میشوند. همچنین، اگر عزیزی به او آسیب برساند، نباید کینه به دل گیرد و برعکس، در مقابل مشکلات و کمبودها صبوری کند. شاعر یادآور میشود که اهل دل و عاشقان واقعی به خاطر محبت و عشق دچار درد و رنج میشوند، اما این درد را باید با صبر و تحمل پذیرفت. در نهایت، او بر این نکته تاکید دارد که همه ناملایمات ناشی از جهل است و باید از دلخوریها دوری گزید.
هوش مصنوعی: اگر بدی کنی، از نصیحت من ناراحت نشو، چون وقتی که نیاز به کمک داشتی، از زخم زبان من ناراحت نشو.
هوش مصنوعی: اگر کسی به تو بدی کرد، دلخوری نکن و اگر دل تو از او رنجیده، به دل خودت آسیب نزن.
هوش مصنوعی: در مقدر و سرنوشت الهی، راهی برای زیاد یا کم بودن رزق وجود ندارد. اگر روزیت کم یا زیاد شود، نگران نباش.
هوش مصنوعی: عشاق، از درد دوری محبوب، به شدت رنج میبرند و دلشان شکسته است. اگر تو هم در مسیر عشق قرار بگیری، نگران نباش، چون این روند طبیعی است.
هوش مصنوعی: دوست عزیز، آنچه او انجام داده، فقط ناشی از نادانیاش است. از تاثیرات منفی واعظان دلسرد نباش.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.