گلشن دهر که نبود گل عیشش جاوید
هیچ در غنچه او بوی وفا کس نشمید
صبح آسایش او مطلع اندوه دمید
سحر از باد صبا صرصر بیداد وزید
روز عید است و همه شاد و فرحمند به عید
من به غم همدم و صد مرحله از عید بعید
بارها در دل من بود تمنای پسر
لطف سازد به من خسته خداوند اگر
آمد آخر ز کرم نخل مرادم به ثمر
ماند حسرت به دل و کرد ازین دار سفر
روز عید است و همه شاد و فرحمند به عید
من به غم همدم و صد مرحله از عید بعید
شیوه ابن خلیل ساخته خود قربان کرد
نقد جان ساخت گرو رو به سوی جانان کرد
اشک حسرت ز غمش بر رخ ما طوفان کرد
گلشنی را ز غمش بلبل خوشالحان کرد
روز عید است و همه شاد و فرحمند به عید
من به غم همدم و صد مرحله از عید بعید
موسم عیش و نشاط است و فرح شاد همه
یکسر از کلفت و اندوه و غم آزاد همه
رسته از جبر و ستم غصه و بیداد همه
کنده کوه الم و داد چو فرهاد همه!
روز عید است و همه شاد و فرحمند به عید
من به غم همدم و صد مرحله از عید بعید
یاد باد آنکه ز مینای طرب ساغر می
همچو خیام بنوشیدم ازآن پی در پی
بود در محفل ما چنگ و رباب و دف و نی
کی زدم تکیه به کاوس کی و حاتم طی؟!
روز عید است و همه شاد و فرحمند به عید
من به غم همدم و صد مرحله از عید بعید
دوش افتاد مرا جانب میخانه گذر
خواستم از کف ساقی بستانم ساغر
داد آغاز مرا هاتف ایام قدر
که نه وقت طرب است گلشن تو ماند ز بر!
روز عید است و همه شاد و فرحمند به عید
من به غم همدم و صد مرحله از عید بعید
تا شدم دور ز شاهین معانی طغرل
ریخت در جام نشاطم بدل می حنظل
لطفی و عاصم و صهبا ز همه باد افضل
نظم هر یک بدهد نکهت عود و عنبر!
روز عید است و همه شاد و فرحمند به عید
من به غم همدم و صد مرحله از عید بعید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این مسدس بر پایهٔ بیتی از گلشنی بخارایی ساخته شده و همان بیت در پایان هر بند تکرار میشود: در روز عید همه شادند و گوینده غمگین و از عید دور است. سبب این غم، مرگ پسری است که پس از آرزوی بسیار به دنیا آمد و به شیوهٔ اسماعیل جانش را قربان کرد. گوینده شادی همگانی عید را با یاد بزمهای گذشته و ندای تقدیر که او را از میخانه بازمیدارد مقایسه میکند. در پایان از دوری طغرل گله میکند و شعر شاعرانی چون لطفی و عاصم و صهبا را میستاید.
هوش مصنوعی: گلستان جهان چنان است که گل خوشیاش پایدار نمیماند و هیچکس از غنچهٔ آن بوی وفا نشنیده است؛ یعنی دنیا بیوفاست.
هوش مصنوعی: صبحِ آسایشِ این جهان خود سرآغاز اندوه شد و سحرگاه، به جای نسیم ملایم صبا، تندباد ستم وزید.
هوش مصنوعی: روز عید است و همه از عید شاد و خرسندند، اما من همدم غم هستم و صد منزل از شادی عید دورم.
هوش مصنوعی: بارها در دلم آرزوی پسری بود، اگر خداوند به من خستهٔ دردمند لطف کند و آن را برآورد.
هوش مصنوعی: سرانجام به بخشش خدا درخت آرزویم به بار نشست و پسری یافتم، اما او حسرت را در دلم گذاشت و از این دنیا رفت.
هوش مصنوعی: روز عید است و همه از عید شاد و خرسندند، اما من همدم غم هستم و صد منزل از شادی عید دورم.
هوش مصنوعی: آن پسر به شیوهٔ اسماعیل پسر ابراهیم خلیل، خود را قربانی کرد؛ جانش را گرو گذاشت و به سوی معشوق حقیقی، یعنی خدا، رفت. این اشاره با عید قربان پیوند دارد.
هوش مصنوعی: اشک حسرت از غم او بر چهرهٔ ما طوفان به پا کرد و غمش گلشنی را مانند بلبلی خوشآواز به ناله و سرودن واداشت.
هوش مصنوعی: روز عید است و همه از عید شاد و خرسندند، اما من همدم غم هستم و صد منزل از شادی عید دورم.
هوش مصنوعی: هنگام خوشی و شادمانی است و همه خرم و خشنودند و یکسره از رنج و اندوه و غم آزادند.
هوش مصنوعی: همه از زور و ستم و غصه و بیداد رهایی یافتهاند و مانند فرهاد که کوه را کند، کوه غم را از میان برداشته و داد خود را گرفتهاند.
هوش مصنوعی: روز عید است و همه از عید شاد و خرسندند، اما من همدم غم هستم و صد منزل از شادی عید دورم.
هوش مصنوعی: یاد آن روزها به خیر که مانند خیام، جامهای شراب را از صراحی شادی پشت سر هم مینوشیدم.
هوش مصنوعی: در بزم ما چنگ و رباب و دف و نی بود و چنان سرخوش بودم که به شکوه کاووس و بخشندگی حاتم طایی هم اعتنایی نداشتم.
هوش مصنوعی: روز عید است و همه از عید شاد و خرسندند، اما من همدم غم هستم و صد منزل از شادی عید دورم.
هوش مصنوعی: دیشب گذرم به میخانه افتاد و خواستم از دست ساقی جام شراب بگیرم.
هوش مصنوعی: آوازدهندهٔ غیبیِ روزگار و تقدیر مرا ندا داد که اکنون هنگام شادی نیست، زیرا گلشن تو، یعنی فرزند عزیزت، از کنارت رفته است.
هوش مصنوعی: روز عید است و همه از عید شاد و خرسندند، اما من همدم غم هستم و صد منزل از شادی عید دورم.
هوش مصنوعی: از وقتی از طغرل، آن شاهین بلندپرواز معنا، دور افتادم، روزگار به جای شراب در جام شادی من حنظل تلخ ریخت.
هوش مصنوعی: لطفی و عاصم و صهبا که شاعرانی هستند، از همه برتر باشند؛ شعر هر یک بوی خوش عود و عنبر میدهد.
هوش مصنوعی: روز عید است و همه از عید شاد و خرسندند، اما من همدم غم هستم و صد منزل از شادی عید دورم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.