کار اگر چنین باشد، مزد کار ما معلوم
نزد کارفرمایان، اعتبار ما معلوم
بخت ما نمی داند، غیر واژگون سازی
با چنین مددکاری، کار و بار ما معلوم
دل ز داغ حرمان شد باغ پرگل تازه
باغ ما که این باشد، نوبهار ما معلوم
نخل خشک این باغیم، بی نصیب سرسبزی
گر جهان شود خرم، برگ و بار ما معلوم
می زند عبث طغرا، دم ز شعرپردازی
قدر و قیمت شاعر در دیار ما معلوم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر از حسرت و ناکامی در شغل و زندگی سخن میگوید. شاعر به ناامیدی خود از بخت و سرنوشت اشاره میکند و بیان میکند که زندگیاش پر از داغ و رنج است. او از خشکسالی و بیثمری چون نخل در باغی بیسرسبزی یاد میکند و در نهایت به بیتوجهی جامعه نسبت به ارزش شاعرانه خود میپردازد. کل شعر نشاندهندهٔ ناامیدی و جستوجوی اعتبار در عالم ادبیات است.
هوش مصنوعی: اگر قرار باشد کار به این صورت باشد، در آن صورت پاداش زحمات ما برای کارفرمایان مشخص است و ارزش و اعتبار ما نیز مشخص خواهد بود.
هوش مصنوعی: سرنوشت ما به خوبی نمیداند و تنها راهی که برای ما باقی مانده، این است که با چنین یاریهایی، وضعیت ما تغییر کند.
هوش مصنوعی: دل ما به خاطر ناامیدی و حسرت مثل باغی پر از گلهای تازه شده است. اگر اوضاع اینگونه باشد، مشخص است که فصل بهار ما چه حال و هوایی خواهد داشت.
هوش مصنوعی: ما مانند نخلهای خشک در این باغ هستیم که از سرسبزی و خرمی بیبهرهایم. اگرچه دنیا به خوشی و شادابی برسد، اما وضعیت و کیفیت ما مشخص و تغییر ناپذیر است.
هوش مصنوعی: شاعر به بیهودهگویی در مورد شاعری میپردازد و میگوید که در سرزمین ما، ارزش و جایگاه واقعی شاعر مشخص است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.