چو اهل مدرسه شب تا سحر چراغ مسوز

بفکر پوچ حدوث و قدم دماغ مسوز

هزار شعله هم آغوش ساز و بردل نه

بهر فتیله مبر عرض خویش و داغ مسوز

بصحن باغ مکن چهره آتشین ایگل

مراکه بلبل عشقم برنگ زاغ مسوز

مزن مزن گل اظهار عاشقی بر سر

هزار شعله بدل دزد و نیم داغ مسوز

چو گرم ناله شوم از چمن فغان خیزد

که آشیانهٔ ما بلبلان بباغ مسوز

زطرف چهره گلابی بجام مستان ریز

هزار سینه بیک آتشین ایاغ مسوز

ز خوشه‌ها نبود در جهان نشان «طالب»

دماغ بیهده در شغل این سراغ مسوز