جانم نشاسی ز تن از بسکه ضعیفم

زآن سان که تن از پیرهن از بسکه ضعیفم

با این تن زار گذرم جانب صحرا

وحشی نگریزد ز من از بسکه ضعیفم

هنگام تکلم چو یکی معنی باریک

پنهان شوم اندر سخن از بسکه ضعیفم

گر گل شوم و سر زنم از دامن گلزار

شبنم ننشیند بمن از بسکه ضعیفم

شاید اگرم بار دهد عطر صفت جای

درز لف شکن در شکن از بسکه ضعیفم

مانند نسیم و نفس و رایحه و روح

نتوان جسدم یافتن از بسکه ضعیفم

در گور سزد گر ننمایند ملایک

فرقم ز عبیر کفن از بسکه ضعیفم

«طالب» چو نسیم گل اگر درشوم از دست

نتوان دگرم یافتن از بسکه ضعیفم