جانم نشاسی ز تن از بسکه ضعیفم
زآن سان که تن از پیرهن از بسکه ضعیفم
با این تن زار گذرم جانب صحرا
وحشی نگریزد ز من از بسکه ضعیفم
هنگام تکلم چو یکی معنی باریک
پنهان شوم اندر سخن از بسکه ضعیفم
گر گل شوم و سر زنم از دامن گلزار
شبنم ننشیند بمن از بسکه ضعیفم
شاید اگرم بار دهد عطر صفت جای
درز لف شکن در شکن از بسکه ضعیفم
مانند نسیم و نفس و رایحه و روح
نتوان جسدم یافتن از بسکه ضعیفم
در گور سزد گر ننمایند ملایک
فرقم ز عبیر کفن از بسکه ضعیفم
«طالب» چو نسیم گل اگر درشوم از دست
نتوان دگرم یافتن از بسکه ضعیفم