گنجور

رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۲

 

با خردومند بی‌وفا بود این بخت

خویشتن خویش را بکوش تو یک لخت

خود خور و خود ده، کجا نبود پشیمان

هر که بداد وبخورد از آن چه که بلفخت

رودکی سمرقندی
 

رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۳۷ - دیر زیاد آن بزرگوار خداوند

 

دیر زیاد! آن بزرگوار خداوند

جان گرامی به جانش اندر پیوند

دایم بر جان او بلرزم، زیراک

مادر آزادگان کم آرد فرزند

از ملکان کس چنو نبود جوانی

[...]

رودکی سمرقندی
 

رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۴۹

 

کار همه راست، آن چنان که بباید

حال شادیست، شاد باشی، شاید

انده و اندیشه را دراز چه داری؟

دولت خود همان کند که بباید

رای وزیران ترا به کار نیابد

[...]

رودکی سمرقندی
 

رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۷۰

 

چون سپرم نه میان بزم به نوروز

درمه بهمن بتاز و جان عدو سوز

باز تو بی رنج باش وجان تو خرم

بانی و با رود و با نبیذ فنا روز

رودکی سمرقندی
 

رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۸۹ - مادر می

 

مادر می را بکرد باید قربان

بچهٔ او را گرفت و کرد به زندان

بچهٔ او را ازو گرفت ندانی

تاش نکوبی نخست و زو نکشی جان

جز که نباشد حلال دور بکردن

[...]

رودکی سمرقندی
 

رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۰۰

 

لنگ دونده‌ست، گوش نی و سخنیاب

گنگ فصیح است، چشم نی و جهان بین

تیزی شمشیر دارد و روش مار

کالبد عاشقان و گونهٔ غمگین

رودکی سمرقندی
 

رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۲۲

 

آن که نماند به هیچ خلق خدای است

تو نه خدایی، به هیچ خلق نمانی

روز شدن را نشان دهند به خورشید

باز مر او را به تو دهند نشانی

هر چه بر الفاظ خلق مدحت رفته‌ست

[...]

رودکی سمرقندی
 

رودکی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۱۷

 

فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید

جامهٔ خانه بتبک فاخته گون آب

رودکی سمرقندی
 

رودکی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۲۳

 

خاک کف پای رودکی نسزی تو

هم بشوی گاو و هم بخایی برغست

رودکی سمرقندی
 

رودکی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۳۱

 

فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید

جامهٔ جامه به نیک فاخته گونست

رودکی سمرقندی
 

رودکی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۳۷

 

راهی آسان و راست بگزین، ای دوست

دور شو از راه بی کرانهٔ ترفنج

رودکی سمرقندی
 

رودکی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۴۵

 

فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید

جامهٔ خانه بتیک فاخته گون شد

رودکی سمرقندی
 

رودکی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۵۷

 

ماهی دیدی کجا کبودر گیرد؟

تیغت ماهیست، دشمنانت کبودر

رودکی سمرقندی
 

رودکی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۷۰

 

چون سپرم نه میان بزم به نوروز

در مه بهمن بتاز و جان عدو سوز

رودکی سمرقندی
 

رودکی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۱۰۸

 

گر کس بودی که زی توام بفگندی

خویشتن اندر نهادمی به فلاخن

رودکی سمرقندی
 

رودکی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۱۱۳

 

خود غم دندان به که توانم گفتن؟

زرین گشتم برون سیمین دندان

رودکی سمرقندی
 

رودکی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۱۴۸

 

ماه تمامست روی دلبرک من

وز دو گل سرخ اندر و پر گاله

رودکی سمرقندی
 

رودکی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۱۶۳

 

نیل دمنده تویی به گاه عطیت

پیل دمنده به گاه کینه گزاری

رودکی سمرقندی
 

دقیقی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۲

 

ذره نماید بجنب قدر تو گردون

قطره نماید به پیش طبع تو دریا

دقیقی طوسی
 

کسایی » ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت » شمارهٔ ۶

 

رودکی ، استاد شاعران جهان بود

صدیک از وی تویی کسایی ؟ پَرگست !

خاک کف پای رودکی ، نسزی تو

هم بشوی کو بشد چه خایی برغست ؟

کوفته را کوفتند و سوخته را سوخت

[...]

کسایی مروزی
 
 
۱
۲
۳
۲۷