گنجور

شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۵ - نفرین

 

چو ابرویت نچمیدی به کام گوشه نشینیبرو که چون من و چشمت به گوشه ها بنشینی
چو دل به زلف تو بستم به خود قرار ندیدمبرو که چون سر زلفت به خود قرار نبینی
به جان تو که دگر جان به جای تو نگزینمکه تا تو باشی و غیری به جای من نگزینی
ز باغ عشق تو هرگز […]


متن کامل شعر را ببینید ...

شهریار