بر شاخ سر و قمری نالان به بند توست

او را مکش که عاشق سر در کمند توست

‌بگشا کمند زلف که دل دردمند توست

آهوی نیم کشته ما در کمند توست

یک جا چو سرو با همه شوخی ستاده‌ای

دستی مگر به دامن سرو بلند توست؟

هر خون گرفته‌ای که شود کشته بی‌گناه

[...]

آزاد بنده‌ای که گرفتار بند توست

فرخنده طایری که اسیر کمند توست

خرم دلی که خاک بود در هوای تو

فرخ سری که در کف پای سمند توست

تنها نه من به حلقه زلفت شدم اسیر

[...]

طوطی وظیفه‌خوار لب نوشخند توست

شکر فروش مصر خریدار قند توست

دوزخ کنایتی ز دل سوزناک من

جنت حکایتی ز رخ دل پسند توست

بگسیختم دل از خم گیسوی حور عین

[...]

آن بوستان کجاست؟ که خوش‌تر ز بند توست

یا خندهٔ گلی، که به از نوشخند توست؟

طبع بلند من، نکند وصف قامتت

چون پست، در مقابل سرو بلند توست

گیرم مرا، به قهر برانی ز خویشتن

[...]