زادهٔ نیستیست هستی من

پادشاهیست تنگدستی من

مبین هیچ در بت‌پرستی من

نگه کن بدین ضعف و سستی من

ساقی هم زخم طعنه شد مستی من

در خاک فرو رفت دل از پستی من

خواهم که چنان گم شوم از ملک وجود

کز هر دو جهان محو شود هستی من

نیز چون یافت تنگدستی من

گفت تقدیم تست هستی من

چو دیدی زاری و سر مستی من

زدی آتش بجمله هستی من