من پریشانم ترا درد پریشانی مباد

سنبلت را نکهت آشفته سامانی مباد

خاک اشک‌آلود ما عطر جبین چون صندلست

این عبیر تر گریبانی و دامانی مباد

عقدهٔ مشکل‌گشا آرایش مویست و بس

[...]

بی تو چشمم حلقهٔ گلدام حیرانی مباد

دود دل مرغولهٔ زلف پریشانی مباد

حد طبعم لباسی برنتابد شعله وار

بر تنم جز جامهٔ چسپان عریانی مباد

دل چو گردد آب کوه صبر را از جا کند

[...]

پس از تو مرا زندگانی مباد

به گیتی درون کامرانی مباد

پس از تو مرا زندگانی مباد

به گیتی درون کامرانی مباد

پس از او مرا زندگانی مباد

دمی در جهان کامرانی مباد