عالم بالا ندارد فیض از پاکان دریغ

قطره خود را ندارد از صدف نیسان دریغ

زر که صرف کیمیا گردد یکی صد می شود

خرده جان را چرا کس دارد از جانان دریغ؟

رزق می آید به پای میهمان از خوان غیب

[...]

یوسفا جای تو در زندان دریغ

آفتابت از نظر پنهان دریغ

دام بلاست این تن خاکی ز جان دریغ

اندر قفس ز طائر عرش‌آشیان دریغ

بر من چه سال‌ها که بهار و خزان گذشت

برقی نزد به خار و خس آشیان دریغ

عمرم گذشت یار گذاری به ما نکرد

[...]

نگذاشت ظلم اهل زنا در جهان دریغ

جز یک مریض ز آل پیمبر نشان دریغ

میر قضا به مجلس غم خاک شین فسوس

دیو دغا به مسند جم حکمران دریغ

عیسی صلیب پنجه جوقی جهود وای

[...]

رفتی پدر تو تفته جگر از جهان دریغ

بگذشت آب دیده مرا از میان دریغ

رستن پس از تو نیست سزاوار حال ما

پایم از آنکه دست ندارم به جان دریغ

تحصیل جرعه ای نتوانستم از برات

[...]