یک شهر سنگدل را یک سخت‌جان بس است

جائی که صد خدنگ بود یک نشان بس است

زلفت هزار حلقه کمان را چه می‌کند؟

گر صید دل مراد بود یک کمان بس است

دل زان تست بر سر جان گر سخن بود

[...]

در کشتنم همین دل نامهربان بس است

یک شیوه در تصرف او، همچنان بس است

ای غم بساط عیش مچین بر خود این قدر

زین بیش خاطرم مخراش، امتحان بس است

در بزم عشق حاجت جام و شراب نیست

[...]

رخساره ترا ز عرق دیده‌بان بس است

شبنم برای تازگی گلستان بس است

حال مرا زبان نکند گر بیان درست

رنگ شکسته، درد مرا ترجمان بس است

فرصت کجاست فکر عمارت کند کسی؟

[...]

سجده پیش هر بتی کفر است،یک جانان بس است

هر دلی را یک غم و، هر جسم را یک جان بس است

نیست نقشی خانه آیینه را، بهتر ز عکس

خانه اهل صفا را، زینت از مهمان بس است

آرزو داری گر اسباب مرصع داشتن

[...]

مرا مزد نیکو ز یزدان بس است

تورا گوهر بد نگهبان بس است

مؤمنان را تیغ با قرآن بس است

تربت ما را همین سامان بس است