خورشیدوار هرکه دلش سوخت داغ او

عالم فروز تا به ابد شد چراغ او

سلطان عشق مهر سلیمان دهد به دیو

گر باد تخت و بخت بود در دماغ او

بگذر از این چمن که بجز داغ همچو گل

[...]

آتش نمرود بر باغ او

لانه فروش چمنش داغ او

عرصه هستی چمن باغ او

ناصیه دل رهی داغ او

گل جوشد از مسام خس و خار باغ او

بابل تراود از سر منقار زاغ او

خندد بزیر ابلق ایام بر جبینش

تا گل بجیب کرده ز تشریف داغ او

بنگر ز اعتدال هوای بهار طبع

[...]