شب هجرانت، ای دلبر، شب یلداست پنداری

رخت نوروز و دیدار تو عید ماست پنداری

قدم بالای چون سرو تو خم کردست و این مشکل

که بالای تو گر گوید: نکردم، راست پنداری

دمی نزدیک مهجوران نیایی هیچ و ننشینی

[...]

سواد خط تو مشک ختاست پنداری

بیاض جیب تو طور لقاست پنداری

به خلوتی که وصال تو آرزو دارم

طپیدن دلم آواز پا است پنداری

از آنکه نعمت حسن تو را دو چندان کرد

[...]

لبش آب بقاست پنداری

دردها را دواست پنداری

حرف‌های دروغ مدعیان

وای من گر تو راست پنداری

شب هجران چه‌ها به جانم کرد

[...]

زلف خوبان بلاست پنداری

نه بلا اژدهاست پنداری

بت من آنچنان دل‌آشوب است

که بلای خداست پنداری

یک نفس یار وا نشد با من

[...]

نمی پرسی ز غمناکان، دلت شاد است پنداری؟!

ز فکر بیدلانت، خاطر آزاد است پنداری

چنان ترسیده چشمم از گرفتاری درین گلشن

که شاخ گل بچشم دست صیاد است پنداری

نشد از خنده ی خسرو، تسلی خاطر شیرین؛

[...]

نفس را بر در این خانه صد غوغاست پنداری

دلی دارم که سرکار تمناهاست پنداری

حباب از فرق عشاق ست و موج از تیغ خوبانش

شهادتگاه ارباب وفا دریاست پنداری

به گوشم می رسد از دور آواز درا امشب

[...]