لله در انوشیروان من رجل

ما کان اعرفه بالدون و السفل

نهاهم ان یمسوا عنده فلما

و ان یذل بنی الاحرار بالعمل

گفت یک روز کوفیی به هشام

کای ز ما همچو شیر خون‌آشام

تا بمانیم خون ما تو خوری

چون بمیریم مال ما تو بری

سیم درویش و بیوه آوردی

[...]

والدهر ذو دول تنقل فی الوری

ایامهن تنقل الاقیا

ملک را شاه ظالم پردل

به ز سلطان عاجز عادل

داد کس شاه عاجز با داد

نتواند ستد نداند داد

دل شه چون ز عجز خونابه است

[...]

و عقب هذا الرش سیل دافع

و وراء هذا النبت روض یافع

چو خواهد بود روز برف و باران

پدید آید نشان از بامدادان

الله اکلبر لاح الصبح للساری

و اعطی القوس باری ایما باری

بر تو شب اندیشه سرآمد آخر

خورشید تمنات برآمد آخر

شرف تتابع کابرا عن کابر

کالرمح انبوبا علی انبوب

اساد ملحمة فان سکن الوغی

کانوا بدور اسره و منابر

قاد الجیوش لخمش عشره حجه

ولداته عن ذاک فی الاشغال

قعدت بهم هماتهم وسمت به

همم الملوک و سوره الابطال

بوده میان خیل و حشم سرور و امیر

[...]

و قلدوا امرکم لله درکم

رحب الذراع بامر الحرب مضطلعا

لا مترفا ان رخاء العیش ساعده

و لا اذا عض مکروه به خشعا

ما زال یحلب در العیش استطره

[...]