شب لطیف و ماه تابان دلبر است

باد مشکین زمین پر زیور است

مرغ هوشم می‌پرد اندر سما

در فضای نور پاش جانفزا

گه شود همراه و یار اختران

[...]

می‌کند هردم طبیعت در جهان

راز خود را شرح و اعلان و بیان

گه بگوید با زبان قیل و قال

گه به گفتار مجسم، گه به حال

راز ها گوید به گل باد صبا

[...]

نوبهارا! دلکش و جان‌پروری

دختر نازکتن و سیمین بری

روی خندان طبیعت روی توست

بوی باغ و بوی گلشن بوی توست

بر زمین ما فرستادت خدا

[...]

مدتی کاین مهر بالای مُنیر

وین زمین و ماه هم بودند اثیر

وان زمان، که شمس و ماه و این زمین

دود بودند و تنی شد آتشین

شد زمین و مه جدا از آفتاب

[...]

هر یکی از اختران تابدار

در میان آسمان نور بار

گشته خاموش و گشاده دیدگان

گوش داده بر یکی راز نهان

ماه تابان در میان بسترش

[...]

ای زمان رفته! حسرت پروری

دلخراش و تلخ و ماتم آوری

از تو این دل جز به آه و درد و زار

جز به اندوهی ندارد یادگار

هر مصیبت کز دلم بگذشته است

[...]

از کجا می‌آیی با چندین شکوه

می‌شوی ناگه پدید از پشت کوه

گاه پیدا، گاه پنهان می‌شوی

گه سیاه و گاه تابان می‌شوی

گاه رویت پر نشاط و پُر جمال

[...]

ای فروغ عشق! بی تو زیستن

بدترست اندر جهان از نیستن

از دل پر درد من هرگز مرو

لحظه‌‌ای از خاطرم غایب مشو

چون که با تو این دلم خو کرده است

[...]

بامدادان که زمین و آسمان

خرمند و شادمان و دلستان

یابه وقت چاشتگاهان بهار

کز حرارت هرکسی گیرد کنار

نغمهٔ خود را کند گنجشک ترک

[...]

این جهان آیا چرا ویران شده است؟

جمله عالم کلبهٔ احزان شده است!

نوبهار اکنون کجا رفت از زمین؟

از چه آفت گشت گیتی همچنین؟

بلبلان و گلشن و لحن و سرد

[...]

ای گل‌ تر بلبلان را ترک کُن

تا بگویم با تو من یک دو سخُن

یاد می‌دارم که گشتی ناپدید

پار و باز امسال چون این دم رسید

رونما گشتی زالطاف بهار

[...]

اختران با یکدیگر غمزه کنان

می‌شوند آهسته آهسته نهان

اندک اندک نور غالب می‌شود

ظلمت شب محو و غایب می‌شود

کبک می پوید میان سنگسار

[...]

جویبارا! دلنواز آواز تو

زار و راز و ناز و باز و تاز تو

این دلم را گرچه محزون می‌کند

لیک باز آن حزن ممنون می‌کند

می‌روی گه پیچ پیچ و گه درست

[...]

این زمین خاک پوش، ای مردمان

اختری‌ست از اختران آسمان

در میان آسمانان میرود

در فضا مانند مرغان میرود

پاره‌ای‌ست از شمس تابان منیر

[...]

الوداع، ای دوستانم الوداع

الوداع، ای دادرانم الوداع

الوداع، ای دشت و کوه و رودبار

ای زمین، ای مرغزار، ای سبزه زار

ای سما، ای آفتاب، ای اختران

[...]

چون به یادم آید احوال یتیم

در دلم می آید اندوهی عظیم

مادر و خواهر ندارد در جهان

نی پدر، نی دادر و نی خانمان

بینوا و دردمند و بی کس است

[...]

ای وطن! همواره ما را دلبری

مادری و خواهری و دادری

بر ترینی از همه سوی زمین

بهترینی از همه روی زمین

مادرم همواره رویت دیده است

[...]

ای یم فرح فزای دلگشا

نزد تو یابد دل و جانم صفا

آب های این جهان از تو نمی

جمله ایشان عیسی و تو مریمی

آن چه می‌بینم چو دود و چون خیال

[...]

ای دریغا! ای دریغا! دخترا!

دلفریبا، دلستانا،دلبرا!

بی‌تو ماندم، بی‌تو ماندم در جهان

خاک شو ای دهر دون، وی آسمان

نرگس باغ جهان پر زیب و تاب

[...]

آسمان افکند دورم از دیار

تاکند مهجور و زار و دلفکار

تانهد بر اشتیاقم اشتیاق

بر فراق غربتم دیگر فراق

تیر هجران را نمی‌یابم سپر

[...]