یا رب مباد کز پا جانان من بیفتد
درد و بلای او کاش بر جان من بیفتد
من چون ز پا بیفتم درمان درد من اوست
درد آن بود که از پا درمان من بیفتد
چشمم به چشمش افتاد اما نبود چشمی
کز برق آن شرر در ارکان من بیفتد
یک عمر گریه کردم ای آسمان روا نیست
دردانهام ز چشم گریان من بیفتد
ماهم به انتقام ظلمی که کرده با من
ترسم به درد عشق و هجران من بیفتد
دور فلک فکنده در چاهم و عجب نیست
ماهش به دور آه و فغان من بیفتد
از گوهر مرادم چشم امید بسته است
این اشک نیست کاندر دامان من بیفتد
من خود به سر ندارم دیگر هوای سامان
گردون کجا به فکر سامان من بیفتد
دست خیال یازد شب در کمند مهتاب
رستم اگر به چاه زندان من بیفتد
خواهد شد از ندامت دیوانه شهریارا
گر آن پری به دستش دیوان من بیفتد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل نخست برای سلامت معشوق دعا میکند و آرزو دارد بلای او به جان خودش بیفتد، چون معشوق درمان درد اوست. سپس از آتش نگاه یار، گریهٔ یکعمره، ناامیدی از مراد و گرفتاری در چاه روزگار مینالد و میگوید در این چاه حتی رستم هم راه نجاتی نمییابد. در پایان امید دارد که اگر دیوان شعرش به دست معشوق برسد، او از پشیمانی دیوانه شود؛ همین بازی میان «دیوان» و «دیوانه» عنوان غزل را ساخته است.
هوش مصنوعی: خدایا مبادا معشوق من از پا بیفتد و بیمار شود. کاش درد و بلای او به جان من بیفتد و من به جای او رنج ببرم.
هوش مصنوعی: اگر من از پا بیفتم، او درمان درد من است. درد واقعی آن است که خود درمانِ من، یعنی معشوق، از پا بیفتد.
هوش مصنوعی: نگاهم به چشم او افتاد، اما انتظار نداشتم که از برق آن نگاه چنین آتشی در تمام وجودم بیفتد.
هوش مصنوعی: ای آسمان، یک عمر گریستم. روا نیست که گوهر یکتای من، یعنی معشوق، از چشم گریانم بیفتد و از دستم برود یا از چشمم بیفتد.
هوش مصنوعی: میترسم ماه من، به تلافی ستمی که بر من کرده، روزگار از او انتقام بگیرد و خودش هم به درد عشق و جداییای که من کشیدم گرفتار شود.
هوش مصنوعی: گردش روزگار مرا به چاه بلا انداخته است. عجیب نیست اگر ماهِ آسمان هم در حلقهٔ آه و نالهام گرفتار شود، چون آهم تا آسمان میرسد.
هوش مصنوعی: از رسیدن به گوهر آرزویم ناامید شدهام. آنچه در دامنم میافتد گوهر مراد نیست، فقط اشک است.
من خودم هم به فکر سر و سامان دادن زندگی خودم نیستم، چه انتظار از فلک که به فکر من باشد؟
هوش مصنوعی: اگر رستم هم در چاه زندانِ من گرفتار شود، شبها فقط با دست خیال به کمندِ پرتو مهتاب چنگ میزند. این بیت اشارهای است به داستان بیژن در چاه و نجات او با کمند رستم، یعنی در این چاه هیچ نجاتدهندهای نیست.
اگر روزی دیوان شعرم به دست معشوق بیفتد از پشیمانی دیوانه خواهم شد
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۱۷ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.